Sunday, October 19, 2008

ႀကည္ညိဳေလးစား ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ႀသ၀ါဒကထာ ( ၅ )

အတိတ္ဆိုသည္, လြန္ျပီးျပီ, ျပန္လည္ မေတြး-မေဆြးရာ ။
အနာဂတ္ေရး, မေရာက္ေသး, ေတြးလို႔ မပူ-မေဆြးရာ ။
ယခုလက္ေတြ႔, မ်က္ေမွာက္ေရွ႔, ေစ့ေစ့ သံုးသပ္ပါ ။
ျဖစ္ျပီးကုန္ေပ်ာက္, အဆစ္ေပါက္, ေရာက္ျပီး ေပ်ာက္ျပန္တာ ။
မမွိတ္မသုံ, ဉာဏ္ျဖင့္ထံု, မတုန္ မလႈပ္ရာ ။
အရ အရႈံး, ေလာကထံုး, ႏွလံုး မူေလပါ ။
ေကာင္းဆိုးမလင့္, ဂုဏ္အဆင့္, နိမ့္ျမင့္ ျဖစ္ျမဲပါ ။
ခ်ိန္ညီမွ်သား, စိတ္ကိုပြား, တရားျပည့္ေသာခါ ။
ေဘးရန္အားလံုး, လက္စတံုး, လမ္းဆံုး နိဗၺဴတာ ။

အခက္အခဲ ရွိစျမဲတည့္၊ ဆင္းရဲဒုကၡ ရင္းတည္မွလွ်င္၊ သုခအက်ိဳး ဆဆတိုးလိမ့္။

အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာလည္း၊ လူသာမူလ၊ အရင္းက်၏။

လုံ႔လ မထူး၊ ဉာဏ္မကူက၊ ကံမူသိမ္ဖ်င္း၊ ပ်က္ျပဳိဆင္း၏၊
လုံ႔လလည္းထူ၊ ဉာဏ္လည္းကူေသာ္၊ ဉာဏ္မူလည္းပြင့္၊ ကံလည္းျမင့္၏။

ေလာကဓံေလလႈိင္း၊ မုန္တိုင္းဆင္ေစ၊ လွ်ိဳေျမာင္ေခ်ာက္ႀကား၊ က်သြားပါေစ၊
မရႈံ႔မမဲ့၊ အားႏြဲ႔ မေခြ၊ က်ားတို႔ဇြဲ၊ အားခဲက်င့္ဆာင္ေလ။

အလုပ္ဟူသမွ်၊ လုပ္ခါစ၊ ဒုကၡအရင္းတည္၊
တစတစ၊ လုပ္ရင္းက၊ သုခ ရႀကမည္။
( ေျမာင္ျမဆရာေတာ္ အရွင္ဉာဏိက )

ပညာေကာင္းမွာ၊ ေဒသနာ၊ သံုးရာ မကုန္ႏိုး။
ေမတၱာေကာင္းမွာ၊ ရန္တကာ၊ ပယ္ကြာ ေရခ်မ္းအိုး။
သဒၶါေကာင္းမွာ၊ ေနာင္ဖို႔ပါ၊ ခ်မ္းသာ ဆင့္ဆင့္တိုး။
( ေညာင္ပင္သာ-ဦးပုည )

No comments: