ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေႀကားေသာ တရားကို ႀကားနာ က်င့္သံုးခြင့္ မရဘဲ အခြင့္ေကာင္းမွ လက္လြတ္ဆံုးရႈံးသူ ရွစ္မ်ိဳးကို ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး သင့္သူမ်ား-ဟု ဆိုပါသည္၊ ၄င္းတို႔မွာ---
၁။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ ငရဲသို႔ ေရာက္ေနသူ
၂။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ တိရစၧာန္ဘ၀သို႔ ေရာက္ေနသူ
၃။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ ျပိတၱာဘ၀သို႔ ေရာက္ေနသူ
၄။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ အသိစိတ္ကင္းမဲ့၍ ရုပ္ခႏၶာခ်ည္းသာ ရွိေသာ အသညသတ္ ျဗဟၼာျဖစ္ေနသူ
၅။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာမ်ား သြားလာေပါက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္ ပစၥႏၲရာဇ္
အရပ္၌ လူျဖစ္ေနသူ
၆။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာမ်ား သြားလာေပါက္ေရာက္ရာ မဇၩိမေဒသ-အရပ္၌
လူျဖစ္ေသာ္လည္း လြဲမွားေသာ မိစၧာဒိ႒ိ-အယူ ရွိေနသူ
၇။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ခ်ိန္၌ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာမ်ား သြားလာေပါက္ေရာက္ရာ မဇၩိမေဒသ-အရပ္၌
လူျဖစ္ေသာ္လည္း ဆြံ႔အသူ၊ နားမႀကားသူ၊ အေကာင္းအဆိုးကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ထံုထိုင္းသူ ျဖစ္ေနသူ
၈။ မဇၩိမေဒသအရပ္၌ ကိုယ္အဂၤါ ခ်ိဳ႔တဲ့မႈမရွိဘဲ အေကာင္းအဆိုးကို နားလည္ေသာလူ ျဖစ္လာေသာ္လည္း ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ခ်ိန္မဟုတ္၍ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားကို ႀကားနာခြင့္မရသူတို႔ ျဖစ္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ခ်ိန္တြင္ မဇၩိမေဒသအရပ္၌ အေကာင္းအဆိုးကို နားလည္ေသာလူ ျဖစ္လာသူကား ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါးမွ ကင္းလြတ္၍ အခြင့္ေကာင္းရသူ ျဖစ္ပါသည္။
( အံ-အ႒ကနိပါတ္ အကၡဏသုတ္ )
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment