Thursday, October 9, 2008

ဘိုးဘြားသက္ရွည္

ဘုန္းႀကီးတို႔ေတာ့ ဘုရားပညတ္ေတာ္မူထားခဲ့တဲ့ ဥပေဒအတိုင္း လိုက္နာျပီး ဘုရားႀကိက္တဲ့ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ အလုပ္ကို မွန္မွန္လုပ္ျပီး ဘုရားရွင္ကို ပူေဇာ္တယ္၊ နတ္ လူ သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာပို႔တယ္၊ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးျပဳသမွ် ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္မ်ားကို ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ ေက်ာင္းေစာင့္နတ္၊ ေတာေတာင္ေစာင့္နတ္၊ ဘုမၼစိုး၊ ရုကၡစိုး၊ အာကာသစိုး။ စတုေလာကပါလနတ္၊ သာသနာေစာင့္နတ္မ်ားကို အမွ်ေပးေ၀တယ္၊ သုခိတ ဒုကၡိတ သတၱ၀ါေတြကို အမွ်ေပးေ၀တယ္၊ ေမတၱာပို႔သတယ္၊ နတ္လူသတၱ၀ါေတြ ေဘးရန္ေႀကာင့္ႀက ဆင္းရဲကင္း၍ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ရႊင္လန္းႀကပါေစ-လို႔ အခ်ိန္ရွိတိုင္း စြဲစြဲျမဲျမဲ ေမတၱာပို႔တာပဲ၊ ဒီေမတၱာတန္ခိုးေတြေႀကာင့္ ဘုန္းႀကီး အသက္ရွည္ေနတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္၊ ေရာဂါလည္း ႀကီးႀကီးမားမား တခါမွ် မျဖစ္ဖူးပါဘူး၊ ဘယ္ေဆးမွလည္း စြဲစြဲျမဲျမဲ မမွီ၀ဲရပါဘူး၊ ယေန႔ထိ မ်က္စိလည္းႀကည္၊ နားလည္းႀကည္၊ သြားလည္းေကာင္း၊ ခါးလည္းမတ္၊ ေတာင္ေ၀ွးေတာင္ မကိုင္ရေသးပါဘူး။
( ၁၃၅၀-ခု သက္ေတာ္ ၉၅-ႏွစ္ရွိ ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ စစ္က္ိုင္း )


အဘိုးကို ဘယ္ေဆးေတြ မွီ၀ဲသလဲ၊ ေရာဂါကင္းလိုက္တာ-လို႔ ေမးႀက၊ ေျပာႀကသူေတြ မ်ားတယ္၊
အဘိုးကေတာ့ ဘယ္ေဆးရယ္လို႔မွ မယ္မယ္ရရ မမွီ၀ဲပါဘူး၊ ဘုန္းႀကီးဘိုး လွ်ာပြတ္ေဆး ေလာက္ပဲ မွီ၀ဲတယ္၊ ဒါကလဲ တခါတေလမွပါ၊
အဲ-တခုေတာ့ သူမ်ားေတြထက္ စြဲစြဲျမဲဳျမဲ လုပ္တာရွိတယ္၊ ဒါကေတာ့ လမ္းျပင္တဲ့အလုပ္ပဲ၊ မိုးေတြရြာလို႔ လူသြားလမ္းေတြေပၚမွာ ရြ႔ံဗြက္ေတြျဖစ္ေနရင္ ပက္ထုတ္၊ ေျမဖို႔ ျပဳျပင္ေပးတယ္၊ ေက်ာက္ခဲခင္းဖို႔လိုရင္လဲ ခင္းေပးတယ္၊ ခ်ိဳင့္ေတြ ဗြက္ေတြ မရွိေစဘဲ လမ္းကို ညီညြတ္ေျပျပစ္ေအာင္ လုပ္ရမွ အားရတယ္၊ လမ္းျပင္တဲ့အခါမွာလည္း ကိုယ့္ ကာယ ဉာဏ စြမ္းအားရွိသေလာက္ မွန္မွန္လုပ္တယ္၊ ဘယ့္သူ႔ကိုမွ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးႀကပါလို႔ မခိုင္းဖူးပါဘူး၊ အိမ္အလုပ္ကိစၥျပီးတာနဲ႔ လမ္းျပင္ကိစၥ စီစဥ္လုပ္ကိုင္တာပဲ၊ ဒီ ပုေရာင္းရြာလမ္းမွ မဟုတ္ဘူး၊ ဟို ေမာ္လျမိဳင္ က်ိဳက္သလႅန္ဘုရား သြားရာလမ္း၊ သာသနာ ၂၅၀၀-ဘုရား ေတြကိုလည္း တလွည့္စီ ျပဳျပင္ပါတယ္၊ ဒီလို အလုပ္ႏွင့္ လက္နဲ႔ မျပတ္ လုပ္ေနေတာ့ အစာ စားလို႔ေကာင္းတယ္၊ အစာစားႏိုင္ေတာ့ က်န္းမာေရး ညီညြတ္တာေပါ့၊ ကိုယ္ကာယလႈပ္ရွားမႈလည္း ေန႔စဥ္ ရေနတာကိုး၊ လမ္းသြားလမ္းလာမ်ား ( ခရီးသြား ျပည္သူမ်ား ) ခလုတ္မထိ ဆူးမျငိဘဲ ေျပျပစ္ေခ်ာေမြ႔တဲ့ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းႀကရလို႔ စိတ္ခ်မ္းေျမ႔မႈ ရႀကပါေစ ဆိုတဲ့ ေစတနာက အဘိုးမွာ အျမဲျဖစ္ေနေတာ့ ဒီေစတနာႏွင့္ ဆက္ႏြယ္တဲ့ ပီတိစိတ္ေလးေတြကပဲ အဘိုးကို ရႊလန္းႏုပ်ိဳေစတယ္၊ ဒီေတာ့ အသက္ရွည္တာေပါ့ကြယ္၊ ဘာေရာဂါမွ ႀကီးႀကီးမားမား မ၀င္ဖူးေသးပါဘူး၊ ေစတနာ့၀န္ထမ္း လမ္းျပင္လာတာ အခုဆို အႏွစ္ ၄၀-ေက်ာ္ခဲ့ျပီ၊ တံတားခင္းခဲ့တာလည္း ၁၅-ခုထက္ မနည္းေတာ့ဘူးေပါ့။
( အသက္ ၈၉-ႏွစ္ရွိ ဘိုးဘိုး ႏိုင္ဘလႈိင္၊ ေမာ္လျမိဳင္ ပုေရာင္းေက်းရြာ )။


တို႔က ေရာဂါကင္းတာလဲ မေျပာနဲ႔၊ သိတတ္တဲ့အရြယ္ကတည္းက သူတပါးကို မညႇဥ္းဆဲခဲ့၊ ႏွိပ္စက္ကလူ မျပဳခဲ့ဖူးဘူး၊ မိဘေတြႏွင့္ အကိုႀကီး အမႀကီးေတြ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ခဲ့ဘူး၊ မိဘစကားကို ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္တယ္။
အိမ္ေထာင္က်ျပီးေတာ့လဲ ကိုယ့္ရဲ့ခင္ပြန္းသည္ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ခဲ့ဘူး၊ ရွိတာေလးနဲ႔ ေလာက္ေအာင္ စား၊ ရတာေလးနဲ႔ လွေအာင္ ၀တ္တယ္၊ တဦးႏွင့္တဦး အဆင္ေျပေအာင္ ေနထိုင္တယ္။
မိဘေတြကိုလဲ မေသခင္မွာ ျပဳစုေပးတယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားတယ္၊ မိဘေသမွ ငိုေနလို႔ အပိုပဲ၊ မေသခင္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားမွ ေက်းဇူးဆပ္ရာ ေရာက္တာ၊ ေသျပီးေတာ့လည္း သူတို႔ေပးခဲ့တဲ့ အေမြအႏွစ္ေတြထဲက ခြဲထုတ္ျပီး သူတို႔ကို ရည္မွန္းကုသိုလ္ျပဳတယ္၊ အခုဆို အဘြားမွာ ခင္ပြန္းသည္လည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ ေသသြားတဲ့ မိဘေတြနဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ကို ေက်းဇူးဆပ္ေသာအားျဖင့္ ငါးပါးသီလကို အျမဲေစာင့္ထိန္းတယ္၊ ၀ါတြင္း၀ါပ ဥပုသ္ေန႔တိုင္း ဥပုသ္သီလေစာင့္ထိန္းတယ္၊ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီး ေန႔စဥ္စိပ္တယ္၊ ကမၼ႒ာန္းတရား ေန႔စဥ္ပြားတယ္၊ ျပီးေတာ့ ရွင္ျပဳရဟန္းခံ အလွဴလည္း လွဴျပီးခဲ့ျပီ၊ ဘုရားအို ဘုရားေဟာင္းႏွစ္ဆူကိုလည္း ျပဳျပင္ခဲ့တယ္၊ ဒီကိုယ္ျပဳသမွ် ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္ေတြကို မိဘေတြနဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ကို အမွ်ေပးေ၀တယ္၊ သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာပို႔တယ္၊ ဒါေတြေႀကာင့္ အဘြားအသက္ရွည္ေနတယ္။
( အသက္ ၉၁-ႏွစ္ရွိ အဘြားမွင္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း အရာေတာ္ျမိဳ႔နယ္ ဥသွ်စ္ေက်းရြာ )





No comments: