Tuesday, December 9, 2008

ပံုျပင္ ( ၃ )

( ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္ခံ )

ရေသ့တပါးသည္ ရြာတရြာ၏အနီး၌ သစ္ခက္ေက်ာင္းကေလး တေက်ာင္း ေဆာက္ျပီးေနသည္၊ ရေသ့သည္ ထိုသစ္ခက္ေက်ာင္းကေလးတြင္ တရားဘာ၀နာ စီးျဖန္းေနေလသည္၊ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း နံနက္အခ်ိန္တြင္ ရြာထဲသြားျပီး ဆြမ္းဆန္ႏွင့္စားဖြယ္မ်ား အလွဴခံသည္၊ ရြာထဲတြင္ အိမ္ေပါက္ေစ့သြားျပီး ( သူတပါးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္လွ်င္ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ရမည္၊ သူတပါးအတြက္ ဆိုးက်ိဳးလုပ္လွ်င္ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ရမည္၊ ကုိယ္လုပ္သည့္အတိုင္း အက်ိဳးခံစားရမည္ ) ဟူေသာ ၾသ၀ါဒကိုလည္း ေပးေလသည္။
ထိုရြာ၌ မိန္းမၾကီးတေယာက္ရွိသည္၊ ထိုမိန္းမၾကီးသည္ ရေသ့၏ၾသ၀ါဒစကားကို ၾကားၾကားေနရသည္၊ သို႔ေသာ္လည္း ရေသ့ေျပာေသာ တရားစကားကို အယံုအၾကည္မရွိေပ၊ သူ႔မ်က္ေမွာက္တြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ က်ဴးလြန္သူမ်ားသည္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနရျပီး မေကာင္းမႈေရွာင္ၾကဥ္ေနသူမ်ားက ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနၾကရသည္၊ မိန္းမၾကီးသည္ ရေသ့၏ၾသ၀ါဒစကားကို စမ္းသပ္ၾကည့္လိုသည့္ စိတ္ဆႏၵ ေပၚလာေလသည္၊ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ကို လုပ္တဲ့အတြက္ ဘယ္လိုအက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေပၚလာတယ္ ဆိုတာ သိရေအာင္ ငါ စမ္းၾကည့္မယ္-ဟူ၍ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေလသည္။
မိန္းမၾကီးသည္ မုန္႔လံုးႏွစ္လံုးလုပ္ျပီး ထိုမုန္႔ႏွစ္လံုးတြင္ အဆိပ္ထည့္ထားလိုက္ေလသည္၊ ရေသ့သည္ ထိုေန႔နံက္တြင္ ထံုးစံအတိုင္း ရြာတြင္းသို႔ ဆြမ္းဆန္ခံ ထြက္လာေလသည္၊ မိန္းမၾကီးသည္ သူ႔အိမ္ေရွ႔ ရေသ့ေရာက္လာေသာအခါ အဆိပ္ထည့္ထားေသာ မုန္႔လံုးႏွစ္လံုးကို ရေသ့၏ ဆြမ္းဆန္အိတ္ထဲတြင္ ထည့္လိုက္ေလသည္၊ ရေသ့က-ေကာင္းမႈလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးရမည္၊ မေကာင္းမႈလုပ္လွ်င္ မေကာင္းက်ိဳးရမည္-ဟု ႏႈတ္ကျမြက္ျပီး ထြက္ခြါသြားေလသည္၊ ရြာထဲရွိ တျခားအိမ္မ်ားမွလည္း ဆြမ္းဆန္ႏွင့္ တျခား စားဖြယ္မ်ားကို အလွဴခံလ်က္ သူ၏သစ္ခက္ေက်ာင္းသို႔ ျပန္သြားေလသည္။
ရေသ့သည္ သူ၏သစ္ခက္တဲေက်ာင္းသို႔ ေရာက္သြားေသာအခါ ရြာထဲကအလွဴခံရေသာ စားဖြယ္မ်ားကို ဆြမ္းဆန္အိတ္ထဲမွ ထုတ္၍ စားမည္ျပဳစဥ္ သစ္ခဲတဲေက်ာင္း၀၌ လူႏွစ္ေရာက္လာရပ္သည္ကို ေတြ႔ျမင္ရေလသည္၊ ရေသ့သည္ ထိုလူႏွစ္ေယာက္အား သစ္ခဲတဲေက်ာင္းအတြင္း ေခၚျပီး အထိုင္ခိုင္းေလသည္၊ ထိုလူႏွစ္ေယာက္မွာ ေ၀းလံေသာခရီးမွ ျပန္လာၾကသည့္ ခရီးသည္ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေလသည္၊ ခရီးသည္ ႏွစ္ေယာက္သည္ ေမာလည္း ေမာပန္းေနၾကသည္၊ ဆာလည္း ဆာေနၾကသည္၊ ရေသ့သည္ သူအလွဴခံ၍ ရလာေသာ စားဖြယ္ထဲက တခ်ိဳ႔ကို ခရီးသည္ႏွစ္ဦးအား အလွဴဒါနျပဳလိုသည္ျဖစ္၍ မုန္႔လံုးႏွစ္လံုးကို ခရီးသည္ႏွစ္ဦးအား ခ်ေကၽြးလိုက္ေလသည္။
ခရီးသည္ႏွစ္ဦးသည္ ဆာဆာႏွင့္ ရေသ့ေကၽြးေသာ မုန႔လံုးကို စားၾကရာ စားျပီးလွ်င္ျပီးခ်င္း အဆိပ္သင့္ျပီး ထိုင္ေနရာမွ ဗုန္းခနဲ လဲက်သြားၾကေလသည္၊ ရေသ့သည္ ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ျဖစ္သြားသည္၊ မုန္႔လံုးထဲမွာ လူကိုေသေစတတ္ေသာ အဆိပ္ပါမည္ဟူ၍ ရေသ့က တြက္မိေလသည္၊ သို႔ရာတြင္ သူ၏အျပစ္ လံုး၀မဟုတ္ေပ၊ မုန္႔လံုးထဲမွာ အဆိပ္ပါသည္ဟူ၍ သူလံုး၀မသိေပ၊ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္လာသူအား ေစတနာႏွင့္ အလွဴဒါနျပဳလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ရေသ့သည္ စိတ္မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာ ျဖစ္သြားျပီးလွ်င္ ရြာထဲေျပးသြားျပီး ေဆးဆရာကိုေခၚေလသည္၊ သို႔ရာတြင္ အဆိပ္သင့္ေသာ ခရီးသည္ႏွစ္ဦးမွာ ေဆးကု၍မရေတာ့ပဲ ေသဆံုးသြားၾကေလသည္၊ ရြာထဲတြင္လည္း ရေသ့၏သစ္ခက္တဲေက်ာင္းတြင္ လူႏွစ္ေယာက္ အဆိပ္ပါသည့္မုန္႔ကိုစားျပီး ေသဆံုးသြားသည္ဟူေသာ သတင္း ပ်႔ံႏွ႔ံသြာေးလသည္၊ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ရေသ့၏သစ္ခက္တဲေက်ာင္းသို႔ လာေရာက္ၾကည့္ရႈၾကေလသည္၊ ရေသ့အား အဆိပ္ထည့္ထားေသာမုန္႔လံုး ေပးလွဴလိုက္သည့္ မိန္းမၾကီးလည္း ထိုသတင္းကိုၾကားသိရသည္ျဖစ္၍ ရေသ့၏သစ္ခက္တဲေက်ာင္းသို႔ လာၾကည့္ေလသည္။
သစ္ခက္တဲေက်ာင္း၌ ေသဆံုးေသာလူႏွစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ရေသာအခါ မိန္းမၾကီးသည္ မိုက္ခနဲျဖစ္သြားျပီး လဲက်သြားေလသည္၊ သတိရလာေသာအခါ ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြးေလသည္၊ ေသဆံုးသူ လူႏွစ္ေယာက္အနက္ တေယာက္မွာ သူ၏ လင္ေယာက္်ားျဖစ္ျပီး က်န္တေယာက္မွာ သူ၏သားျဖစ္ေနသည္၊ သားအဖႏွစ္ေယာက္မွာ အလုပ္ကိစၥႏွင့္ တရပ္တေက်းထြက္သြားသည္မွာ တႏွစ္ေလာက္ရွိသြားျပီး ယခု ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာ ျပန္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္၊ သားအဖႏွစ္ေယာက္သည္ သူတို႔၏မယား သူတို႔၏အေမလုပ္ေသာ မုန္႔လံုးကိုစားျပီး ေသဆံုးသြားၾကေလသည္၊ ဖခင္ႏွင့္သားသည္ မယားျဖစ္သူႏွင့္ မိခင္ျဖစ္သူ၏ အစမ္းသပ္ခံ သားေကာင္ျဖစ္သြားၾကေလသည္။
မိန္းမၾကီးသည္ ရင္ဘတ္စည္တီးျဖစ္ျပီး ေနာင္တၾကီးစြာရေလသည္၊ မေကာင္းမႈကိုလုပ္လွ်င္ မေကာင္းက်ိဳးရမည္-ေကာင္းမႈလုပ္လွ်င္ ေက်ာင္းက်ိဳးရမည္-ဟူေသာ ရေသ့၏ၾသ၀ါဒကို မယံုၾကည္၍ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ၾကည့္ေသာ မိန္းမၾကီးသည္ ထိုတရားသေဘာ၏ အမွန္တရားကို လက္ေတြ႔ ေတြ႔ျမင္သြားေလျပီ၊ မိမိလုပ္သည့္ အလုပ္၏ အက်ိဳး မိမိခံသြားရေလျပီ။
( ပါရဂူ )
*********************************************************************************

No comments: