Saturday, December 13, 2008

မၾကံစည္အပ္ေသာ အရာ

ရဟန္းတို႔၊ မၾကံစည္အပ္ေသာ တရားေလးမ်ိဳးရွိ၏၊ ယင္းေလးမ်ိဳးကို ၾကံစည္လွ်င္ ရူးသြပ္ရံုသာ ရွိ၏၊ စိတ္ပင္ပန္းရံုသာ ရွိ၏၊
အဘယ္ေလးပါးနည္းဟူမူ-
၁။ ရဟန္းတို႔၊ ဘုရားရွင္တို႔၏ ဘုရားအရာသည္ မၾကံစည္အပ္ေသာအရာျဖစ္၏၊
မၾကံစည္အပ္၊ ၾကံစည္လွ်င္ ရူးသြပ္ရံု၊ စိတ္ပင္ပန္းရံုသာရွိ၏။

၂။ စ်ာန္ရပုဂၢိဳလ္တို႔၏ စ်ာန္အရာသည္ မၾကံစည္အပ္ေသာအရာျဖစ္၏၊
မၾကံစည္အပ္၊ ၾကံစည္လွ်င္ ရူးသြပ္ရံု၊ စိတ္ပင္ပန္းရံုသာရွိ၏။

၃။ ကံ၏ အက်ိဳးေပးပံုသည္ မၾကံစည္အပ္ေသာအရာျဖစ္၏၊
မၾကံစည္အပ္၊ ၾကံစည္လွ်င္ ရူးသြပ္ရံု၊ စိတ္ပင္ပန္းရံုသာရွိ၏။

၄။ ( မဟာပထ၀ီေျမႀကီးကို အဘယ္သူျပဳလုပ္သနည္း၊
မဟာသမုဒၵရာကို ဘယ္သူတူးသနာ္း။
သတၱ၀ါတို႔ကို ဘယ္သူဖန္ဆင္းသနည္း၊
ေတာင္ႀကီးေတြကို ဘယ္သူဖို႔သနည္း၊
သရက္ပင္၊ ထန္းပင္၊ အုန္းပင္၊ အစရွိေသာ သစ္ပင္ေတြကို ဘယ္သူ စစိုက္သနည္း-စသည္ျဖင့္ )
ေလာကႏွင့္ စပ္ေသာအရာသည္ မၾကံစည္အပ္ေသာအရာျဖစ္၏၊
မၾကံစည္အပ္၊ ၾကံစည္လွ်င္ ရူးသြပ္ရံု၊ စိတ္ပင္ပန္းရံုသာရွိ၏။
ဤေလးမ်ိဳးတို႔ပင္တည္း။
( စတုကၠ အဂၤုတၱိဳရ္ ဒု-ပဏၰာသက၊ ၃-အပဏၰက၀ဂ္၊ ၇-အစိေႏၲယ်သုတ္ )

No comments: