နံပါတ္တစ္ အလွဴက
ကံကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ ( ကမၼႆကတာဉာဏ္ ) လဲ ရွိတယ္၊ ဒါ့ထက္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ရုပ္နာမ္ဓမၼတို႔ရဲ႔ အျဖစ္, အပ်က္ကိုျမင္တဲ့ ၀ိပႆနာဉာဏ္ ရွိတယ္၊ မလွဴခင္လဲ ဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွဴျပီးျပန္ေတာ့လဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ အဲဒီလို အလွဴ (တိဟိတ္ဥကၠ႒အလွဴ) က တမ်ိဳး။
အဲဒီလို အလွဴမ်ိဳးကို လွဴတဲ့အတြက္ ဒီဒါနရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္ရွိတဲ့လူသား (တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္တယ္၊
ဉာဏ္ရွိတဲ့လူသားဟာ တရားအားထုတ္ရင္လဲ စ်ာန္တရား မဂ္တရား ဖိုလ္တရား ရႏိုင္တယ္၊ ပညာသင္မယ္ စီးပြားရွာမယ္ဆိုရင္ တထြာျပရင္ တလံေလာက္ျမင္တဲ့ လူသားမို႔ ပညာတတ္မယ္၊ စီးပြားျဖစ္မယ္၊ ဉာဏ္ရွိတဲ့ လူသားအတြက္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အဆင္ေျပတယ္။
နံပါတ္ႏွစ္ အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္)ေတာ့ ရွိပါရဲ့၊ ဒါေပမယ့္ မလွဴခင္မွာလဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွဴျပီးျပန္ေတာ့လဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေန တယ္၊ အဲဒီလိုအလွဴ (တိဟိတ္ႀသမကအလွဴ) က တမ်ိဳး။
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴတဲ့အတြက္ ဒီအလွဴရဲ့အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္မရွိတဲ့လူသား (ဒိြဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္မယ္။
ၠဉာဏ္မရွိတဲ့လူသားဆိုရင္ေတာ့ တရားအားထုတ္ရာမွာ စ်ာန္တရားေတာင္ မရႏိုင္ဘူး၊ မဂ္တရား ဖိုလ္တရားဆိုတာ ေ၀းေရာ့။
နံပါတ္သံုး အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္) မရွိဘူး၊ ႀကြားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ဒါေပမဲ့ မလွဴခင္မွာေရာ လွဴျပီးေတာ့ပါ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အလွဴ (ဒိြဟိတ္ဥကၠ႒အလွဴ) က တမ်ိဳး။
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴရင္ေတာ့ ဒီအလွဴရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္မရွိတဲ့လူသား (ဒိြဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္မယ္၊ ဉာဏ္မရွိတဲ့ လူသားဆိုရင္ေတာ့ ဒီဘ၀မွာ တရားဘယ္လို အားထုတ္ အားထုတ္ တရားမရႏိုင္ပါဘူး။
နံပါတ္ေလး အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္)လဲ မရွိဘူး၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ႀကြားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ သူမ်ားလွဴလိုပ လွဴတာ၊ မလွဴခင္မွာေရာ၊ လွဴျပီးေတာ့ပါ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အလွဴ (ဒိြဟိတ္ႀသမကအလွဴ)က တမ်ိဳး။
ဒါမ်ိဳးအလွဴက ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကား ႀကြားခ်င္လို႔လွဴတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ၠာဏ္မရွိတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္၊ ျပီးေတာ့ အလွဴပြဲအတြက္ ၀က္သားေကၽြးဖို႔ ၀က္ေမြးထားတတ္တယ္၊ ၀က္မေမြးေတာင္ ၀က္သားကို ႀကိဳတင္ မွာထားတတ္တယ္၊ ဒါက မလွဴခင္ အကုသိုလ္၊ ႀကြားခ်င္လို႔လွဴတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေငြေခ်းငွါးရတယ္၊ အကူေငြကို ေမွ်ာ္ရတယ္၊ အလွဴျပီးလို႔ အကူေငြကလဲမရ၊ အေႀကြးကလဲ မေက်ေတာ့ ေသာကျဖစ္ရတယ္၊ ဒါက အလွူျပီးေတာ့ အကုသိုလ္၊ ဒါမ်ိဳးအလွဴက အညံ့စားအလွူပဲ၊
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴရင္ေတာ့ ဒီအလွဴရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ လူစဥ္မမီတဲ့လူသား (သုဂတိအဟိတ္ပုဂၢိဳလ္)ပဲ လာျဖစ္မယ္၊ လူစဥ္မမီတဲ့လူသားဆိုရင္ အရာရာမွာ ေအာက္တန္းက်လို႔ မ်က္ႏွာငယ္ ရတယ္၊ ဘာသာေရးလဲ ဉာဏ္မမီ၊ လူမႈေရး မကူညီႏိုင္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္၊ မလွဴတတ္လို႔ လူစဥ္မမီတဲ့ လူသားျဖစ္ရတာ နာပါတယ္၊ လူစဥ္မမီတဲ့လူသားဟာ အရာရာမွာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။။
ကံကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ ( ကမၼႆကတာဉာဏ္ ) လဲ ရွိတယ္၊ ဒါ့ထက္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ရုပ္နာမ္ဓမၼတို႔ရဲ႔ အျဖစ္, အပ်က္ကိုျမင္တဲ့ ၀ိပႆနာဉာဏ္ ရွိတယ္၊ မလွဴခင္လဲ ဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွဴျပီးျပန္ေတာ့လဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ အဲဒီလို အလွဴ (တိဟိတ္ဥကၠ႒အလွဴ) က တမ်ိဳး။
အဲဒီလို အလွဴမ်ိဳးကို လွဴတဲ့အတြက္ ဒီဒါနရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္ရွိတဲ့လူသား (တိဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္တယ္၊
ဉာဏ္ရွိတဲ့လူသားဟာ တရားအားထုတ္ရင္လဲ စ်ာန္တရား မဂ္တရား ဖိုလ္တရား ရႏိုင္တယ္၊ ပညာသင္မယ္ စီးပြားရွာမယ္ဆိုရင္ တထြာျပရင္ တလံေလာက္ျမင္တဲ့ လူသားမို႔ ပညာတတ္မယ္၊ စီးပြားျဖစ္မယ္၊ ဉာဏ္ရွိတဲ့ လူသားအတြက္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အဆင္ေျပတယ္။
နံပါတ္ႏွစ္ အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္)ေတာ့ ရွိပါရဲ့၊ ဒါေပမယ့္ မလွဴခင္မွာလဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွဴျပီးျပန္ေတာ့လဲ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေန တယ္၊ အဲဒီလိုအလွဴ (တိဟိတ္ႀသမကအလွဴ) က တမ်ိဳး။
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴတဲ့အတြက္ ဒီအလွဴရဲ့အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္မရွိတဲ့လူသား (ဒိြဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္မယ္။
ၠဉာဏ္မရွိတဲ့လူသားဆိုရင္ေတာ့ တရားအားထုတ္ရာမွာ စ်ာန္တရားေတာင္ မရႏိုင္ဘူး၊ မဂ္တရား ဖိုလ္တရားဆိုတာ ေ၀းေရာ့။
နံပါတ္သံုး အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္) မရွိဘူး၊ ႀကြားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ဒါေပမဲ့ မလွဴခင္မွာေရာ လွဴျပီးေတာ့ပါ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အလွဴ (ဒိြဟိတ္ဥကၠ႒အလွဴ) က တမ်ိဳး။
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴရင္ေတာ့ ဒီအလွဴရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ ဉာဏ္မရွိတဲ့လူသား (ဒိြဟိတ္ပုဂၢိဳလ္) ပဲ လာျဖစ္မယ္၊ ဉာဏ္မရွိတဲ့ လူသားဆိုရင္ေတာ့ ဒီဘ၀မွာ တရားဘယ္လို အားထုတ္ အားထုတ္ တရားမရႏိုင္ပါဘူး။
နံပါတ္ေလး အလွဴက
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုႀကည္တဲ့ဉာဏ္ (ကမၼႆကတာဉာဏ္)လဲ မရွိဘူး၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ ႀကြားခ်င္လို႔ လွဴတာ၊ သူမ်ားလွဴလိုပ လွဴတာ၊ မလွဴခင္မွာေရာ၊ လွဴျပီးေတာ့ပါ အဲဒီအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အလွဴ (ဒိြဟိတ္ႀသမကအလွဴ)က တမ်ိဳး။
ဒါမ်ိဳးအလွဴက ထင္ေပၚေက်ာ္ႀကား ႀကြားခ်င္လို႔လွဴတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ၠာဏ္မရွိတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္၊ ျပီးေတာ့ အလွဴပြဲအတြက္ ၀က္သားေကၽြးဖို႔ ၀က္ေမြးထားတတ္တယ္၊ ၀က္မေမြးေတာင္ ၀က္သားကို ႀကိဳတင္ မွာထားတတ္တယ္၊ ဒါက မလွဴခင္ အကုသိုလ္၊ ႀကြားခ်င္လို႔လွဴတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေငြေခ်းငွါးရတယ္၊ အကူေငြကို ေမွ်ာ္ရတယ္၊ အလွဴျပီးလို႔ အကူေငြကလဲမရ၊ အေႀကြးကလဲ မေက်ေတာ့ ေသာကျဖစ္ရတယ္၊ ဒါက အလွူျပီးေတာ့ အကုသိုလ္၊ ဒါမ်ိဳးအလွဴက အညံ့စားအလွူပဲ၊
ဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို လွဴရင္ေတာ့ ဒီအလွဴရဲ့ အစြမ္းသတၱိေႀကာင့္ ေနာင္ဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ရင္ လူစဥ္မမီတဲ့လူသား (သုဂတိအဟိတ္ပုဂၢိဳလ္)ပဲ လာျဖစ္မယ္၊ လူစဥ္မမီတဲ့လူသားဆိုရင္ အရာရာမွာ ေအာက္တန္းက်လို႔ မ်က္ႏွာငယ္ ရတယ္၊ ဘာသာေရးလဲ ဉာဏ္မမီ၊ လူမႈေရး မကူညီႏိုင္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္၊ မလွဴတတ္လို႔ လူစဥ္မမီတဲ့ လူသားျဖစ္ရတာ နာပါတယ္၊ လူစဥ္မမီတဲ့လူသားဟာ အရာရာမွာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။။
