Tuesday, January 13, 2009

ပံုျပင္ ( ၄ )

( ၀ီရိယရွိမွ နတ္ေကာင္းမ )

တခါက ေတာင္သူႀကီးတေယာက္သည္ မိမိလုပ္ကိုင္ေနေသာ လယ္ေျမမွ အသီးအႏွံမ်ား ေကာင္းမြန္စြာ ထြက္ရွိေစရန္အတြက္ မိမိလယ္ေျမ ျခံစည္းရိုးအနီးတြင္ရွိေသာ သစ္ပင္ႀကီးတပင္မွ ရုကၡစိုးနတ္မင္းႀကီးအား ကိုးစားသမႈျပဳ၍ တိုင္တည္ဆုေတာင္းေလ့ရွိသည္၊ ေတာင္သူႀကီးက - အရွင္ ရုကၡစိုးနတ္မင္း၊ ကၽြႏ္ုပ္၏ လယ္ယာခင္းမွ ေကာက္ပဲ သီးႏွံတို႔ မ်ားျပားထြက္ရွိေအာင္ ေစာင္မေတာ္မူပါ-ဟူ၍ ေန႔စဥ္ဆုေတာင္းေလ့ရွိသည္၊ သို႔ရာတြင္ မိမိလုပ္ရမည့္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ ၀တၱရားျဖစ္ေသာ ေရေလာင္း၊ ေပါင္းသင္၊ ေျမၾသဇာခ် စသည္တို႔ကိုကား မွန္မွန္မျပဳလုပ္ေပ၊ ရုကၡစိုးနတ္မင္းႀကီးက မ,လိမ့္ႏိုးႏိုး ေမွ်ာ္ကိုးကာသာ တြင္တြင္ႀကီးသာ ဆုေတာင္းေနေတာ့၏။

ထိုသို႔ ေန႔တိုင္းဆုေတာင္းကာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ တင္ဆက္ ပ,သေသာ္လည္း ထိုေတာင္သူႀကီး၏ လယ္ယာသီးႏွံမ်ားမွာ ထူးျခားစြာ တိုး၍ထြက္မလာေပ၊ တေန႔တြင္ ရုကၡစိုးနတ္ခမ်ာ မေနသာေတာ့ေပ၊ ၀ီရိယမရွိေသာ ေတာင္သူႀကီးအား - အေမာင္ ေယာက်္ား၊ ငါ့ကိုခ်ည္း အားကိုးေန၍ သင္၌ ဘယ္အက်ိဳး ရွိအံ႔နည္း၊ ေတာင္သူျဖစ္လွ်င္ ေတာင္သူအေလ်ာက္ လံ႔ုလစိုက္ထုတ္မႈ ရွိရမည္၊ ေျမၾသဇာ ထက္သန္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ေျမၾသဇာခ်ခ်ိန္တြင္ ေျမၾသဇာခ်၊ ၾကဲခ်ိန္ စိုက္ခ်ိန္တြင္ ၾကဲ,စိုက္၊ ေပါင္းျမက္သင္ခ်ိန္တြင္ သီးႏွံပင္မ်ား ရွင္သန္ထြားက်ိဳင္းလာေအာင္ ေပါင္းျမက္ကို သုတ္သင္ပါေလ၊ လံ႔ုလည္းကူ ဉာဏ္လည္းကူ ေျမၾသဇာလည္းခ် ငါလည္းမ-ဟု ဆိုျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့သည္။

ထိုေနာက္တြင္ကား ေတာင္သူႀကီးသည္ ရုကၡစိုးနတ္ႀကီးစကားကို နာယူကာ ဆုေတာင္းခ်ည္းမေနေတာ့ပဲ ေန႔စဥ္ နံနက္ေစာေစာထ၍ မိမိလယ္ယာသို႔ေရာက္ေအာင္ သြားေလသည္၊ ေတာင္သူတို႔အလုပ္ျဖစ္ေသာ ေရေလာင္းျခင္း၊ ေပါင္းျမက္သုတ္သင္ျခင္း၊ ေျမၾသဇာ လိုသည့္အပင္မ်ားအား ေျမၾသဇာထည့္ေပးျခင္း စသည့္ အလုပ္မ်ားကို အားႀကိဳးမာန္တက္ လုပ္ကိုင္သည္၊ မၾကာမီ ထိုေတာင္သူႀကီး၏ လယ္ယာေျမမွ သီးႏွံမ်ားမွာ ထူးျခားစြာ ဖြ႔ံျဖိဳးလာျပီး အထြက္တိုးပြားလာေလေတာ့သတည္း။

( ေမာင္ျမင့္ထြန္း )

No comments: