Thursday, February 12, 2009

ပုံျပင္ ( ၈ )

( ေက်းလိမၼာ )

ဘုရင္တပါးသည္ ျမစ္အတြင္း ေရခ်ိဳးေနစဥ္ ကာရံထားေသာ ပိုက္ကြန္၌ သရက္သီးတလံုး ျငိကပ္လာသည္။ ဘုရင္သည္ သရက္သီးကို အလြန္စားလိုသည္။ သို႔ေသာ္ အမွည့္လြန္ေန၍ မစားျဖစ္ေခ်။ မိမိေမြးျမဴထားသည့္ ေက်းလိမၼာ တေကာင္အား သရက္သီးကိုျပ၍ အရွာလြတ္လိုက္သည္။ ေက်းလိမၼာသည္ သရက္သီးအေၾကာင္း စံုစမ္းလ်က္ ဘီလူးေစာင့္သည့္ သရက္ပင္သို႔ ေရာက္သြားသည္။

ေက်းလိမၼာက သရက္ပင္ေစာင့္ ဘီလူးအား သရက္သီးရလိုေၾကာင္း ေျပာသည္။ ဘီလူးက ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီးအား ဆက္သရသည့္ သရက္သီးမ်ားျဖစ္၍ မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

ထိုအခါ ေက်းသားက ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီး၏ ဆရာ ရွိ-မရွိေမးသည္။ ဘီလူးက စ်ာန္ရရေသ့ႀကီးသည္
၄င္း၏ ဆရာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

ေက်းလိမၼာသည္ စ်ာန္ရရေသ့ထံ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္သည္။ ရေသ့ႀကီး ႏွစ္သက္သေဘက်သျဖင့္ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီးလွဴေသာ သရက္သီးႏွစ္လံုး အနက္ တလံုးကို ခ်ီးျမႇင့္လိုက္သည္။

ေက်းလိမၼာသည္ သရက္သီးကို လည္တြင္ဆြဲ၍ နန္းေတာ္သို႔ ျပန္လာရာ ခရီးေ၀းလွသျဖင့္ ဘုရင္လက္သို႔အေရာက္တြင္ သရက္သီးမွာ ပုပ္ျပီး အေစ့သာလွ်င္ က်န္ေတာ့သည္။

ဘုရင္က သရက္ေစ့ကိုယူ၍ ( မိမိ စားသံုးထုိက္သည္ မွန္ပါက ၇-ရက္အတြင္း အပင္ေပါက္ေစသတည္း )-ဟု အဓိ႒ာန္၍ စိုက္သည္။ သရက္သီးသည္ အဓိ႒ာန္အတိုင္း ၇-ရက္အတြင္း အပင္ေပါက္လာ၏။
ထိုအပင္မွ သရက္သီးမွည့္လွ်င္ ဥယ်ာဥ္မွဴး အဘိုးအိုအား နံနက္ ပြဲေတာ္မီ ဆက္သရန္ အမိန္႔ေပး၏။
အဘိုးအိုသည္ သရက္သီးမွည့္သည္ႏွင့္ ခူးဆြတ္ထား၏။ ထိုညတြင္ အဆိပ္ျပင္းသည့္ ေျမြတေကာင္သည္ သရက္သီးမွည့္နံ႔ရ၍ သရက္သီးကိုငံု၍ စုပ္သြားသည္။ ေျမြဆိပ္မ်ားသည္ သရက္သီးအတြင္း ပ်ံ႔ႏွံ႔သြားသည္။

အဘိုးအိုသည္ ထိုအေၾကာင္းကို မသိေသာေၾကာင့္ နံနက္လင္းေသာ္ ဘုရင္အား ဆက္သလိုက္သည္။ ဘုရင္က ခ်က္ခ်င္း မသံုးေဆာင္ေသးဘဲ ေသဒဏ္စီရင္ခ်က္ ခ်ခံထားသူ တဦးအား အနည္းငယ္ စားသံုးေစရာ စားျပီးမၾကာမီ ထိုေနရာ၌ပင္ေသဆံုးသြား၏။

ရွင္ဘုရင္သည္ သရက္သီးမွာ အဆိပ္ျဖစ္ေနသည္-ဟု မွတ္ထင္ကာ အရွက္ရ ေဒါသ ထြက္သြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်းလိမၼာ၏ လည္ပင္းကို ကြမ္းညႇပ္ျဖင့္ ကိုက္ျဖတ္ သတ္လိုက္သည္။ ထို႔ျပင္ သရက္ပင္ကိုလည္း အဆိပ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာထားသည္။

တေန႔တြင္ ဥယ်ာဥ္မွဴး အဘိုးအို လင္မယား ရန္ျဖစ္ၾကသည္။ အဘိုးအိုက စိတ္ဆိုးျပီး အဆိပ္သီးစား၍ ေသေတာ့မည္ဆိုကာ သရက္သီးကို ဆြတ္ခူးကာ တလံုးကုန္ေအာင္ စားလိုက္၏။ သို႔ေသာ္ အဘိုးအိုသည္ မေသရံုမွ်မက အရြယ္ ျပန္လည္ႏုပ်ိဳလာ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ဥယ်ာဥ္မွဴးအဘိုးအဘြားတို႔က ဘုရင့္ထံ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ ဘုရင္ႏွင့္တကြ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားမ်ား သရက္သီးကို စားသံုးၾကရာ အားလံုးပင္ ႏုပ်ိဳလာၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဘုရင္သည္ သရက္သီး ယူေဆာင္လာသည့္ ေက်းလိမၼာအား ေဒါသေၾကာင့္ သတ္ခဲ့မိျပီးျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရင္မွာ မဆင္မျခင္ လုပ္မိေလျခင္းဟု ေနာင္တရ ပူပန္မဆံုး ျဖစ္ရေလ၏။
( စိၾတ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၂-ခု ႏို၀င္ဘာလ )

No comments: