သာ၀တၳိျပည္မွ အမ်ိဳးသားတေယာက္သည္ ေက်ာင္းတေက်ာင္းသို႔ ေရာက္သြားရာ ေက်ာင္းမွေကၽြးေမြးေသာ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ားကို စားရျပီး ဤသို႔ စဥ္းစားမိ၏။ ငါသည္ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္လုပ္ေသာ္လည္း ဤသို႔ေသာ ေဘာဇဥ္မ်ိဳး မစားရေပ။ ရဟန္းေတြကား မပင္မပန္းဘဲ အေကာင္းေတြ စားရ၏-ဟု စိတ္ကူးျပီး ရဟန္းျပဳေလ၏။
သံဃာေတာ္မ်ား ထံုးစံအတိုင္း နံနက္ခ်ိန္တြင္ ေနပူမိုးရြာမေရွာင္ ဖိနပ္မပါ၊ သပိတ္ပိုက္ ဆြမ္းခံထြက္ရသည္၊ ထိုအခါ ဤအလုပ္ ပင္ပန္းလွသည္-ဟု စိတ္ေပါက္ကာ လူထြက္ျပန္၏။ အတန္ၾကာေသာ္ စိတ္ေျပာင္းျပီး ရဟန္း၀တ္ျပန္၏၊ တဖန္ စိတ္ပ်က္ျပီး လူထြက္၊ တဖန္ စိတ္ေျပာင္းျပီး ရဟန္း၀တ္ႏွင့္ သံုးႀကိမ္၀တ္၊ သံုးႀကိမ္တိုင္ လူထြက္ေလသည္။
တတိယအႀကိမ္ လူထြက္ျပီး တေန႔ေသာအခါ လယ္ထြန္ရာမွအျပန္ သကၤန္း၀တ္ခ်င္စိတ္ ေပၚလာျပန္သည္၊ အရန္သင့္ထားေသာ သကၤန္းထုပ္ကိုယူရန္ အိမ္ေပၚတက္သြား၏၊ အိပ္ရာေပၚတြင္ ၀တ္လစ္စလစ္ ကိုးရိုကားယား အိပ္ေမာက်ေနေသာ မယားကိုျမင္၏။ ပါးစပ္မွ အပုပ္ရည္က်ဆင္းကာ တဂူးဂူး ေဟာက္လ်က္ အိပ္ေနေသာ မယားကိုၾကည့္ျပီး အပုပ္ေကာင္ပါတကား-ဟု ျမင္လာ၏၊ လကၡဏာယဥ္သံုးပါး တင္ျပီး ကမၼ႒ာန္းရႈရာ သကၤန္းထုပ္ပိုက္ရင္း ေသာတာပတၱိဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ေလသည္။ ေက်ာင္းသို႔ အျမန္သြားလ်က္ ရဟန္းျပဳကာ တရားအားထုတ္သည္၊ မၾကာမီ ပဋိသမၻိဒါႏွင့္တကြ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ဆုိ္က္ေရာက္ေလသည္၊ ဤရဟန္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ဘုရားရွင္က ေအာက္ပါဂါထာတို႔ကို ေဟာေတာ္မူသည္။
( ပါဠိ )
အန၀႒ိတ စိတၱႆ ၊ သဒၶမၼံ အ၀ိဇာနေတာ ။
ပရိပ ႅ၀ ပသာဒႆ ၊ ပညာ န ပရိပူရတိ ။
အန၀ႆုတ စိတၱႆ ၊ အန ႏြာဟတေစတေသာ ။
ပုညပါပ ပဟီနႆ ၊ နတၳိ ဇာဂရေတာ ဘယံ ။
( ျမန္မာ )
တည္တံ့ေသာ စိတ္လည္းမရွိ၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားလည္း မသိ၊ ယံုၾကည္ျခင္း သဒၶါတရားလည္း မခိုင္မာေသာသူမွာ ေလာကုတၱရာပညာ မျပည့္စံုေပ။
ရာဂျဖင့္ မစိုစြတ္ေသာ စိတ္လည္းရွိ၊ ေဒါသျဖင့္ မထိပါးေသာ စိတ္လည္းရွိ၊ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈကို ပယ္ျပီး၍ ေမာဟကင္းေသာစိတ္လည္း ရွိသူမွာ ေၾကာက္စရာ ေဘးမရွိ။
( ေဆာင္ပုဒ္ )
စိတ္မတည္ျငား၊ တရားမငဲ့၊ သဒၶါမဲ့သည့္၊ ခ်ိဳ႔တဲ့သူမွာ၊ ပညာနတၳိ၊ ဉာဏ္မရွိတည့္။
ကင္းဘိရာဂ၊ ေဒါသမတြယ္၊ ပယ္ျပီးအကု၊ ကုသိုလ္မႈကင္း၊ ေမာဟရွင္းေသာ္၊ ေဘးကင္းရန္ကြာ၊ လြန္ခ်မ္းသာ၏။
( စိတၱ၀ဂ္ စိတၱဟတၳေတၳရ၀တၳဳ )
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment