Wednesday, February 18, 2009

ဘာသာေရး ျပႆနာ ( ၁၉ )

( ဘဒၶႏၲ တိေလာကသာရ ေျဖသည္ )

( ေမး )
လူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ဤလူ႔ျပည္က တျပိဳင္နက္ေသ၍ တဦးက ျဗဟၼာ့ျပည့္၌ ျဖစ္၍
တဦးက ဤလူ႔ျပည္၌ ျဖစ္ၾကရာ အဘယ္သူက အလ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပသနည္း။

( ေျဖ )
မည္သည့္ဘ၀၌ပင္ျဖစ္ေစ အဘိဓမၼာအရ စုတိစိတ္ ေနာင္-ပဋိသေႏၶစိတ္ ျဖစ္ရ၍ ျဗဟၼာျပည္ႏွင့္ ဤလူ႔ျပည္ ႏွစ္ရပ္၌ တျပိဳင္နက္ပင္ ပဋိသေႏၶယူႏိုင္ ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ ဤအေၾကာင္းကို ထင္ရွားရန္ မိလိႏၵပဥႇာမွ ေလာကႏွစ္ခု ျဖစ္ရမႈ၌ တူမွ်ပံု ျပႆနာကို ေဖာ္ျပပါမည္။

မိလိႏၵမင္းသည္ -အရွင္ဘုရား နာဂေသန ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ ျဖစ္ေသာသူ၊
ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ကသၼီရတိုင္း၌ ျဖစ္ေသာသူ
ဤသူႏွစ္ဦးတို႔တြင္ အဘယ္သူက ၾကာျမင့္၍ အဘယ္သူက လ်င္ျမန္ပါသနည္း-ဟု ေမးေလွ်ာက္ေသာ္

မင္းျမတ္-ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ အညီအမၽွ်ပင္ အတူတူပင္ ျဖစ္ပါ၏-ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အရွင္ဘုရား၊ ဥပမာျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့
မင္းျမတ္၊ သင္သည္ အဘယ္ျမိဳ႔၌ ေမြးဖြားပါသနည္း၊
အရွင္ဘုရား၊ ကလသိမည္ေသာ ရြာ၌ ေမြးဖြားပါသည္။

မင္းျမတ္၊ ၄င္းကလသိရြာသည္ ဤသာဂလျမိဳ႔မွ အဘယ္မွ်ေလာက္ ေ၀းကြာပါသနည္း။
အရွင္ဘုရား၊ ယူဇနာအားျဖင့္ ႏွစ္ရာတိုင္တိုင္ ေ၀းကြာပါသည္။

မင္းျမတ္၊ ကသၼီရတိုင္းသည္ ဤသာဂလျပည္မွ အဘယ္မွ်ေလာက္ ေ၀းကြာပါသနည္း၊
အရွင္ဘုရား၊ တဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာ ေ၀းကြာပါသည္။

မင္းျမတ္၊ တိုက္တြန္းပါ၏၊ သင္ မင္းျမတ္သည္ ကလသိရြာကို ၾကြစည္ေအာက္ေမ့ပါေလာ့။
အရွင္ဘုရား၊ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့၍ ျပီးပါျပီဘုရား။

မင္းျမတ္၊ တိုက္တြန္းပါ၏၊ သင္မင္းျမတ္သည္ ကသၼီရတိုင္းကို ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ပါေလာ။
အရွင္ဘုရား၊ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့၍ ျပီးပါျပီဘုရား။

မင္းျမတ္၊ အဘယ္အရပ္ကို ၾကာျမင့္စြာ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရသနည္း။
အဘယ္အရပ္ကို လ်င္ျမန္စြာ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရသနည္း။
အရွင္ဘုရား၊ အညီအမွ်ပင္ ၾကံစည္ေအာက္ေမ့ရပါသည္ဘုရား။

မင္းျမတ္၊ ဤအတူသာလွ်င္ ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ ျဖစ္ေသာသူ၊ ဤလူ႔ျပည္၌ ေသလြန္၍ ကသၼီရတိုင္း၌ ျဖစ္ေသာသူ၊ ဤသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ အညီအမွ်ပင္ (အတူတူပင္) ျဖစ္ၾကရပါကုန္၏-ဟု ေျဖေတာ္မူေလ၏။

ဤအေမးအေျဖ၌ မိလိႏၵမင္းက အခ်ိဳ႔လူမ်ား ယူဆသကဲ့သို႔ ေသသူ၏အသက္၀ိညာဥ္သည္ ဤဘ၀က ေသဆံုးျပီးလွ်င္ မိမိပဋိသေႏၶတြယ္ေနရမည့္ ဘ၀သို႔ ရွာေဖြ၍ သြားေနရသည္၊ ဘ၀တခုႏွင့္တခု အၾကား၌ ၀ိညာဥ္သည္ တြယ္စရာမရွိ၊ လြင့္ပါးသြားလာေနရေသးသည္-ဟု ယူဆ၍ ေမးျခင္းျဖစ္သည္။

အရွင္နာဂေသန-က အဘဓမၼာအရ စုတိစိတ္ အဆံုးသတ္ခ်ဳပ္လွ်င္ (ေသဆံုးလွ်င္) ထိုစုတိစိတ္၏ အျခားမဲ့၌သာလွ်င္ ပဋိသေႏၶစိတ္ ဆက္ျဖစ္သည္။ မည္သည့္ဘ၀ မည္မွ်ေလာက္ ေ၀းသည့္ ဘံုသို႔ပင္ ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္ေစ၊ သာဂလေနျပည္ေတာ္မွ ကလသိရြာကို စိတ္ကူး၍ ခ်က္ခ်င္းထင္ျမင္ရသလိုပင္ စိတ္ျမန္သေလာက္ အျမန္ပင္ ျဖစ္ရေၾကာင္း ဥပမာျပ၍ ေျဖဆိုေတာ္မူေလသည္။

ဤအေမးအေျဖကို ေထာက္ဆ၍ ေသလြန္သူသည္ ဘ၀တခုသို႔ မေရာက္မီ ၾကားဘ၀တခုရွိေနေသးသည္၊ ခုႏွစ္ရက္ခန္႔ လြင့္ပါးေနရေသးသည္၊ အိမ္အနီးမွာပင္ ေစာင့္ဆိုင္းေနရေသးသည္၊ ထိုအခိုက္တြင္ တန္ခိုးရွင္တို႔ကဲ့သို႔ အရာခပ္သိမ္းကို ျမင္ႏိုင္သည္။
မိမိအေလာင္းအနီး၌ ေဆြမ်ိဳးတို႔ ငိုေနသည္ကုိပင္ ေတြ႔ေနရသည္၊ လိုရာအရပ္သို႔ ခဏခ်င္း သြားေရာက္ႏိုင္သည္ဟူေသာ ၀ိညာဥ္၀ါဒ ရွိသူတို႔၏ အယူကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေပေတာ့သည္။
********************************************************************************

( ေမး ) ၀ိဓူရဇာတ္လာ ပုဏၰက-၏ သိေႏၶာျမင္းသည္ လူ႔စိတ္ထက္ ျမန္သည္-ဟု ဆိုပါသည္၊ နတ္ျမင္းျဖစ္ေသာ္လည္း လူ႔စိတ္ ျမန္သည္ထက္ ပို၍ ျမန္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။

( ေျဖ )
နတ္က ဖန္ဆင္းထာေးသာ ျမင္းျဖစ္၍ လူ႔စိတ္ထက္ျမန္ေအာင္ သြားႏိုင္သည္ဆိုသည္မွာ မွန္ပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ နတ္ျပည္၌ တိရစၧာန္မရွိ၊
သိၾကားမင္း၏ ဧရာ၀ဏ္ဆင္၊
မာရ္နတ္၏ မဏိေမခလာဆင္၊
ေ၀ဇယႏၲာရထား၌ ကထားၾကေသာ သိေႏၶာျမင္း၊
ပုဏၰက-၏ မေနာမယ သိေႏၶာျမင္းတို႔မွာ နတ္သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
ဆိုင္ရာနတ္မင္းမ်ား ဆင္ျမင္းတို႔ႏွင့္ သြားလာရန္ကိစၥေပၚမွ ဆင္၊ ျမင္း သ႑ာန္ ဖန္ဆင္းၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းနတ္ဆင္ နတ္ျမင္းတို႔ သြားၾကသည္ ဆိုရာမွာလည္း ပကတိေျချဖင့္ သြားၾကသည္မဟုတ္၊ စိတ္ျဖင့္သြား၍ စိတ္ျမန္သေလာက္ ျမန္စြာေရာက္ၾကသည္။

ဤ၌ စိတ္သြားသည္ ဆိုရာမွာလည္း တင္စား၍ဆိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္၊ စိတ္က သြားသည္မဟုတ္၊ အေ၀း၌ရွိေသာ အာရံုကို ယူျခင္း၊ ေတြးဆျခင္း၊ ေတြးဆတိုင္း စိတ္ကေရာက္ျခင္းကိုပင္ စိတ္သြားသည္-ဟု ဆိုရပါသည္။

ပုဏၰက-နတ္ျမင္းမွာ မေနာမယ သိႏၶ၀ျမင္းဟု ဆိုေပရာ စိတ္ျဖင့္ျပီးေသာ သိေႏၶာျမင္းဟု ဆိုသျဖင့္ လူ႔စိတ္ထက္ အဆမ်ားစြာျမန္ေသာ နတ္တို႔စိတ္ျဖင့္သြား၍ သိေႏၶာျမင္း ျဖစ္လ်က္ လူ႔စိတ္ထက္ ျမန္သည္-ဟု ဆိုရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ၾကယ္ လ နကၡတ္မ်ား စံုခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ရာ ၾကယ္ လ နကၡတ္ အမ်ားအျပားကို ျမင္ရာ၌ တျပိဳင္နက္ပင္ ျမင္ေလသေလာ၊ တခုျပီးတခု ျမင္ေလသေလာ။

( ေျဖ )
တခုျပီးမွ တခုကို ျမင္ျခင္းျဖစ္သည္။
စိတ္ အျဖစ္-အခ်ဳပ္ ျမန္သျဖင့္ တျပိဳင္နက္ ျမင္သည္-ဟု ထင္ရပါသည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။ ။ အဘိဓမၼာသေဘာအရ စကၡဳပသာဒ (မ်က္စိ) က အဆင္းအာရံု တခုခုကို ၾကည့္ရႈလွ်င္
ဦးစြာ စကၡဳဒါြရ၀ီထိက်၍ ဘ၀င္စိတ္မ်ား ထိုက္သင့္သေရြ႔ ျဖစ္ျပီး မေနာဒြါရ၀ီထိမ်ား ေလး၀ီထိမွ် ဘ၀င္ျခား၍ ျဖစ္ျပီးမွ မိမိၾကည့္ရႈေသာ ရုပါရံုတခု (ၾကယ္တလံုး) ကို သိျမင္ႏိုင္သည္။

ထို၀ီထိမ်ား ခ်ဳပ္ျပီးေနာက္မွ ေနာက္ထပ္ ၾကယ္တလံုးအတြက္ ေရွးနည္းတူ ၀ီထိမ်ားျဖစ္ရသည္။
စိတ္၏ ျဖစ္မႈ ခ်ဳပ္မႈမွာ လ်င္ျမန္လြန္းလွသည္၊ ၾကယ္-တလံုးျပီးမွ တလံုး ျမင္ရသည္ကို တျပိဳင္နက္ တခ်က္တည္း ျမင္သကဲ့သို႔ ထင္ရေလသည္။

မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ အခ်ိန္အတြင္း၌ စိတ္ ေစတသိက္ နာမ္တရားမ်ား ကုေဋတသိန္းမက ျဖစ္ပ်က္ေနၾကသည္ကို သတိျပဳ၍ အထက္ေဖာ္ျပပါ သေဘာတရားမ်ားကို သေဘာက်ႏိုင္စရာ ရွိေပသည္။

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၈၉-ခု ၾသဂုတ္လ )

No comments: