ကံ ကံ၏အက်ိဳး ( ၃၀ )

( မီးေဘးမွ လြတ္ကင္းသူ )

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၈၅-ခုႏွစ္က ျဖစ္ပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီး သိန္း ၃၂၀-ဖိုး ေရႊျပားသကၤန္း ကပ္လွဴပြဲအတြက္ တရက္စီ အလွဴခံၾကရပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကုသိုလ္လိုခ်င္ေသာ ဆႏၵျဖင့္ အသင္းအဖြဲ႔ ၂၀-နီးပါးတြင္ ပါ၀င္အလွဴခံခဲ့ပါသည္။ တရက္လွ်င္ အလွဴေငြေပါင္း ရွစ္ေသာင္းက်ပ္အထိ ရခဲ့ဖူးပါသည္၊ ဘယ္အသင္းမွာမွလည္း ကၽြန္ေတာ့အသိမိတ္ေဆြ မရွိခဲ့ပါ။

တေန႔တြင္ ေနကုန္ေနခန္းအလွဴခံျပီး ညေနပိုင္း ေနအိမ္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္၊ လမ္းထိပ္အ၀င္၀တြင္ ရပ္ကြက္မွလူမ်ား ေယာက္ယက္ခတ္ေနသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္၊ စိုးရိမ္တႀကီးႏွင့္ ေမးၾကည့္ရာ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ရာလမ္းတြင္ ဓာတ္ဆီသိုေလွာင္သည့္ အိမ္မွစ၍ မီးေလာင္ေနသည္-ဟု သိရပါသည္။ မီးျငိမ္းသတ္ျပီး ျပန္လာတဲ့သူကျပန္၊ ၀င္ၾကည့္တဲ့လူကၾကည့္ႏွင့္ ရႈပ္ယွက္ခတ္ေနပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေျပးအလႊား သြားၾကည့္ရာတြင္ မီးေလာင္ေသာအိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ့အိမ္ႏွင့္ တအိမ္သာ ျခားပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္၏ဇနီးမွာလည္း ေကာင္းစြာမက်န္းမာ၊ သားသမီးေတြကလည္း ေက်ာင္းသြားေနေသာအခ်ိန္ ျဖစ္ပါသည္။ အရပ္ကူပါ လူ၀ိုင္းပါႏွင့္ အမ်ားအကူအညီ ေတာင္းခံခဲ့ရသည္ဟု ဆိုပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ္၏ေနအိမ္မွာ ပ်ဥ္ေထာင္ ပ်ဥ္ခင္း သြပ္မိုး ေျခတံျမင့္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေပၚထပ္မွ ပစၥည္းမ်ား ေအာက္သို႔ေျပာင္းေရႊ႔ရန္ ခက္ခဲပါသည္၊ သို႔ေသာ္ ပစၥည္းမ်ားအားလံုးသည္ ေအာက္သို႔ အကုန္အစင္ ေရာက္ေနပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ့အိမ္သာ မီးထဲပါသြားပါက ဘုရားေပၚမွအျပန္တြင္ ျပာပံုကိုသာ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္၊ ေလာင္လည္းေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္ေသာ အေျခအေနျဖစ္သည္၊ ဓာတ္ဆီသိုေလွာင္ခန္း မေရာက္မီ အရပ္က ၀ိုင္း၀န္းျငိမ္းသတ္ႏိုင္၍သာ တရပ္ကြက္လံုး ျပာမက်ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိုေန႔က ၀ါတြင္းလျပည့္ေန႔ျဖစ္၍ ကိုးပါးသီလ ယူျပီး ဘုရားေပၚတြင္ အလွဴခံေနခဲ့သည္၊ ေစတနာ့၀န္ထမ္း အလွဴခံေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ေစတနာအက်ိဳးႏွင့္ သီလ၏တန္းခိုးေတာ္ေၾကာင့္ မီးေဘးမွ ကင္းေ၀းခဲ့ရသည္-ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

( ခ်စ္ၾကြယ္ )
********************************************************************************

( ဘုရားေငြစား ၀မ္းသြားသူေတြ )

ေအာက္ပိုင္းေဒသ ရြာႀကီးတရြာတြင္ ထိုရြာရွိ ေစတီေတာ္ႀကီး ထီးတင္စဥ္ကျဖစ္ပါသည္၊ အက်ိဳးေဆာင္အဖြဲ႔မ်ား ႏွစ္ဖြဲ႔ခြဲ၍ အလွဴခံထြက္ၾကပါသည္၊ ဤတြင္ အဖြဲ႔တဖြဲ႔က ရရွိေငြကို အတိအက်အပ္ေသာ္လည္း က်န္တဖြဲ႔က ရရွိေငြ၏ ထက္၀က္ကိုသာ အပ္ပါသည္၊ က်န္ေငြကို အဖြဲ႔တြင္ပါသူမ်ား ခြဲေ၀၀ယ္ျခမ္းစားသံုးၾကပါသည္။

ထိုေန႔ ညေနပိုင္းမွာပင္ ဘုရားေငြစားသူတိုင္း ၀မ္းသြားၾကပါသည္၊ ေဆးစား ေဆးေသာက္ ေဆးရံုေရာက္ႏွင့္ ဒုကၡေတြ႔ၾကပါသည္၊ အခ်ိဳ႔ဆိုလွ်င္ အသက္ဆံုးသည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္၊ ရြာရွိဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ပင့္၍ အႏၲရာယ္ကင္း ပရိတ္ရြတ္ကာ ေရာဂါဘယကို တားဆီးၾကပါသည္၊ ေနာက္ပိုင္းမွ တျဖည္းျဖည္း သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းကာ က်န္းမာလာၾကပါသည္၊ ထိုလူအားလံုး မဟုတ္မမွန္သည္ကို လုပ္မိသျဖင့္ ေဘးဒဏ္သင့္သည္မွာ ထင္ရွားေနပါ၏၊ တရြာလံုးကလည္း ဤကဲ့သို႔ပင္ ထင္ျမင္ယံုၾကည္ကာ ေျပာဆိုေနၾကပါသည္၊ ထိုဘုရားေငြကို စားခဲ့သူမ်ားသည္ ေက်ာင္းကိုလည္း မသြား၀ံ႔၊ ဘုရားကိုလည္း မဖူးရဲ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။

ဤကဲ့သို႔ပင္ ေျမလတ္ပိုင္း ျမိဳ႔ႀကီးတျမိဳ႔တြင္ ဘုရားေငြကို စားႀကသူမ်ားအေၾကာင္းကို သတင္းစာ၌ ဖတ္ရႈခဲ့ရဖူးပါသည္၊ ထိုသူမ်ားသည္ ယေန႔အထိ အခ်ဳပ္ေထာင္အတြင္းမွ လြတ္ဦးမည္မထင္ေသးပါ၊ ဘုရားေငြကို စားသူမ်ားသည္ပစၥဳပၸန္၌လည္း မေကာင္းေသာ ေဘးဆိုးရန္ဆိုး၊ အနာေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ က်ေရာက္ခံစားၾကရပါသည္၊ ေသသည္၏အျခားမဲ့ သံသရာအဆက္ဆက္၌ကား ထိုထက္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာပင္ ခံၾကရေပလိမ့္မည္။

( ေစတနာလႈိင္-ေရစႀကိဳ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၃-ခု စက္တင္ဘာလ )