ပံုျပင္ ( ၁၂ )

( ေစတနာအက်ိဳးေပး )

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသခင္ လက္ထက္ေတာ္က ခိုးသူႀကီးတဦးရွိသည္၊ ထိုခိုးသူႀကီးသည္ သူတပါးဥစၥာကို ခိုးရံုမက သူတပါး အသက္ကိုလည္း သတ္၏၊ အိုးအိမ္၊ စည္းစိမ္တို႔ကိုလည္း ဖ်က္ဆီး၏၊ သူ႔ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးတြင္ မွတ္မွတ္ရရ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈဟူ၍ ပင့္ကူငယ္ တေကာင္၏အသက္ကို ခ်မ္းသာေပးဖူးျခင္း တခုသာ ရွိခဲ့သည္။

တခါက ထိုခိုးသူႀကီးသည္ ေတာလမ္းခရီးတခုကို သြားစဥ္ လမ္းေပၚတြင္ ပင့္ကူငယ္တေကာင္ တြားသြားေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊ သူသည္ ထိုပင့္ကူငယ္ကို အမွတ္မထင္ နင္းမိမည္ျပဳသည္၊ ထိုစဥ္ သူသည္ ရုတ္တရက္ ပင့္ကူငယ္ကို သနားစိတ္ ၀င္လာမိသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္
ငါ-နင္းသတ္လိုက္ရင္ ဘာမွ အျပစ္မရွိတဲ့ ပင့္ကူကေလး ေသရေတာ့မယ္၊ သူ႔လို ဘာမွအျပစ္မရွိတဲ့ သူကို
ငါ ဒုကၡမေပးသင့္ဘူး-ဟု အသိတရားျဖင့္ ပင့္ကူငယ္ကို အသက္ခ်မ္းသာေပးလိုက္သည္။

ထိုခိုးသူႀကီး ေသလြန္ေသာအခါ သူမေသမီက ျပဳခဲ့ေသာ အကုသိုလ္တရားမ်ား၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ငရဲသို႔ က်ေရာက္သြားသည္၊ သူသည္ အျခားေသာ ငရဲသားမ်ားႏွင့္အတူ ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံစားေနရသည္။

ထိုစဥ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငရဲသို႔ေရာက္ေနေသာ ခိုးသူႀကီးကို ျမင္ေတာ္မူသည္၊ ဘုရားရွင္သည္ ထိုခိုးသူႀကီးအား ကယ္တင္လို၍ သူ႔တြင္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ တခုခု ရွိသေလာ-ဟု တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ ၾကည့္ေတာ္မူသည္၊ ထိုအခါ ခိုးသူႀကီးသည္ လူ႔ျပည္တြင္ ရွိစဥ္က ပင့္ကူငယ္တေကာင္၏ အသက္ကို ခ်မ္းသာေပးခဲ့ပံုကို ျမင္ေတာ္မူသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ သူ၏ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သူ႔အား ကယ္တင္ရန္ ၾကံသည္၊ ကံအားေလ်ာ္စြာပင္ အနီးအနား၌ ပင့္ကူအိမ္ ရက္လုပ္ေနေသာ ပင့္ကူတေကာင္ကို ျမင္သည္၊ ဘုရားရွင္သည္ ပင့္ကူမွ်င္တခုကို သူ၏တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ ခိုးသူႀကီးရွိရာ ငရဲဘံုသို႔တိုင္ေအာင္ က်ေရာက္ေစသည္။

ခိုးသူႀကီးသည္ ပင့္ကူမွ်င္ကေလး က်လာသည္ကို ျမင္လွ်င္ ၀မ္းသာအားရ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ကာ အေပၚသို႔တြယ္တက္သည္၊ တျဖည္းျဖည္း အေပၚသို႔ ေရာက္ခါနီးလာသည္၊ ထိုစဥ္ သူတြယ္တက္ခဲ့ေသာ ပင့္ကူမွ်င္ႀကိဳးမွာ ေလးလံလာသည့္အတြက္ ေအာက္သို႔ ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္၊ ငရဲဘံုမွ ငရဲသား ေျမာက္ျမားစြာတို႔သည္ သူ႔နည္းတူပင္ ပင့္ကူမွ်င္ႀကိဳးကို တြယ္တက္လာၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ဤအျခင္းအရာကို ျမင္ရေသာအခါ သူသည္ အံ႔ၾသျခင္း၊ ေၾကာက္လန္႔ျခင္းတို႔ျဖင့္ တကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္ တုန္လာသည္၊ ဤသူမ်ား တက္လာလွ်င္ ပင့္ကူမွ်င္ႀကိဳးေလးမွာ သူတို႔၏ အေလးခ်ိန္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျပတ္က်သြားမည္၊ သို႔ဆိုလွ်င္ သူတို႔ႏွင့္အတူ သူပါေရာ၍ ငရဲဘံုသို႔ ျပန္က်ရေပေတာ့မည္-ဟုလည္း ေတြးမိလာသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ေနာက္မွတက္လာသူမ်ားအား ေဟ့-လူေတြ၊ ႀကိဳးကို တြယ္မတက္ၾကနဲ႔၊ ဒီႀကိဳးက ငါ့ႀကိဳး၊ မင္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ေအာက္ကို ျမန္ျမန္ျပန္ဆင္းၾက-ဟု တကိုယ္ေကာင္းဆန္စြာ ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။

ထိုသို႔ေျပာလိုက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ပင့္ကူမွ်င္ႀကိဳးကေလးသည္ ရုတ္တရက္ ျပတ္က်သြားေတာ့သည္၊ ခိုးသူႀကီးလည္း က်န္ငရဲသားမ်ားနဲ႔အတူ ငရဲဘံုသို႔ ျပန္က်သြားေလေတာ့သည္၊ သူ႔ေစတနာသည္ပင္ သူ႔ကို အက်ိဳးေပးျခင္း ျဖစ္သည္၊ ဘုရားရွင္သည္ မကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့ေပ။

( ခင္ရီ၀င္း )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၃-ခု ဇန္န၀ါရီလ )