ဆံုးမစာ

မ်က္လံုးပမာ၊ သားသည္းခ်ာတို႔၊ ေကာင္းပါေစလို၊ ပညာကိုလည္း၊ ႏုပ်ိဳငယ္က၊ သင္ေခ်မွတည့္။
ထိုမွရြယ္ေရာက္၊ တံခြန္ေဆာက္သို႔၊ တေယာက္ထင္ေပၚ၊ ႏွ႔ံသိေက်ာ္လိမ့္။
ငယ္ေသာ္ ငယ္က၊ မ်ားသိပၸကို၊ တစ မသင္၊ ေလးဖင္၍သာ၊ ပိမ္မွာလည္းေပ်ာ္၊ ေနေခ်ေသာ္မူ၊
လူမဟူရ၊ လူအ လူကန္း၊ လူႏွမ္း လူရူး၊ သည္ထက္ထူး၏။

( ဆားတံုဆရာေတာ္ )