တခါေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ႏိုးၾကားမႈ အျမဲရွိသင့္ေၾကာင္း ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္။
ရဟန္းတို႔၊ ငါ၏စကားကို နာယူၾကကုန္ေလာ့၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာသင္တို႔သည္ ႏိုးၾကားၾကကုန္ေလာ့။ အိပ္ေပ်ာ္ေနျခင္းထက္ ႏိုးၾကားျခင္းသည္ ျမတ္၏၊ ႏိုးၾကားမႈ အျမဲရွိသူအား ေဘးမရွိ။
အၾကင္သူသည္ ႏိုးလည္းႏိုးၾကား၏၊ သတိျမဲ၏၊ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ တည္ၾကည္မႈ ရွိ၏၊
၀မ္းေျမာက္မႈ ရွိ၏၊ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ ရွိ၏၊ ထိုသူသည္ အခါအားေလ်ာ္စြာ တရားကို စူးစမ္းရွာေဖြလ်က္ တည္ၾကည္ေသာစိတ္ျဖင့္ မသိမႈကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ဤေလာက၌ ႏိုးၾကားသူကိုသာ ဆည္းကပ္ရာ၏၊ လံ႔ုလ၀ီရိယႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ႏိုးၾကားမႈရွိေသာ ပညာရွိသည္ ဤဘ၀၌ပင္ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ရာ၏။
( ဣတိ၀ုတ္ ပါဠိေတာ္၊ ဒုကနိပါတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ ဇာဂရိယသုတ္ )
Monday, March 16, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment