ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္တြင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္ တေန႔၌ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔တြင္းသို႔ သာ၀ကရွစ္က်ိပ္ႏွင့္အတူ ရဟန္းေတာ္ငါးရာ ျခံရံလ်က္ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူ၏။ ထိုစဥ္ မုန္႔အျပည့္ထည့္ထားေသာ ေတာင္းမ်ားကိုထမ္းလ်က္ ဥယ်ာဥ္သို႔ ေပ်ာ္ပြဲစားသြားၾကမည့္ သူငယ္ငါးရာတို႔ႏွင့္ လမ္းတြင္ ဆံုမိ၏။ သူငယ္တို႔သည္ ဘုရားကိုရွိခိုး အရိုအေသျပဳျပီး သြားျမဲဆက္သြားၾကသည္၊ ပါလာေသာမုန္႔ကို မလွဴၾကေပ၊
ဘုရားရွင္က ရဟန္းတို႔ သစ္ပင္ရိပ္တြင္ နားၾကစို႔၊ သူငယ္မ်ား၏မုန္႔ကို စားျပီးမွ ဆက္လက္သြားၾကမည္၊ မုန္႔ရွင္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းသည္ ေနာက္တြင္လာေနျပီ-ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏၊ ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ အဓိပၸါယ္ကို နားမလည္ႏိုင္ၾကေပ၊ ဘုရားရွင္ႏွင့္အတူ သစ္ပင္ရိပ္တြင္ နားေနၾကစဥ္ မၾကာမီ အရွင္မဟာကႆပ ေရာက္လာ၏၊
သူငယ္တို႔သည္ အရွင္မဟာကႆပအား ခ်ဥ္းကပ္၍ မုန္႔မ်ားလွဴၾက၊ အရွင္ကႆပ-က ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဆက္ကပ္ရန္ ညႊန္ၾကားရာ သူငယ္မ်ားက လိုက္နာကပ္လွဴၾက၏၊ ျပီးေသာ္ ေသာက္ေရ စသည္ ကပ္လွဴၾကေသးသည္၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားက သူငယ္တို႔သည္ ဘုရားရွင္အား မကပ္လွဴဘဲ အရွင္မဟာကႆပကိုသာ မ်က္ႏွာလိုက္၍ လွဴဒါန္းသည္-ဟု ကဲ့ရဲ့ၾကရာ ဘုရားရွင္က ရဟန္းတို႔စကားကို ျငင္းပယ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ ရဟန္းတို႔ ငါ၏သားေတာ္ ကႆပကဲ့သို႔ က်င့္ေသာရဟန္းကို လူေရာနတ္ပါ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည္-ဟု မိန္႔ၾကားကာ ေအာက္ပါဂါထာကို ေဟာေတာ္မူ၏။
( ပါဠိဂါထာ )
သီလဒႆန သမၸႏၷံ ၊ ဓမၼ႒ံ သစၥေ၀ဒိနံ ။
အတၱေနာ ကမၼ ကုဗၺာနံ ၊ တံ ဇေနာ ကုရုေတ ပိယံ ။
( ျမန္မာျပန္ )
သီလႏွင့္လည္း ျပည့္စံု၊ ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္လည္း ျပည့္စံု၊ တရား၌တည္၍ အမွန္ကိုလည္း ေျပာဆိုတတ္၊ မိမိျပဳအပ္သည့္ က်င့္၀တ္ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေသာသူကို လူအေပါင္းသည္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၏။
( ေဆာင္ပုဒ္ )
သီလဉာဏ္ျမင္၊ ျပည့္စံုလင္၍၊ ျဖဴစင္မြန္ျမတ္၊ တရားဓာတ္ကို၊ ရလတ္တဖန္၊ အမွန္ေျပာတတ္၊ ကိုယ္ျပဳအပ္သည့္၊ သံုးရပ္သိကၡာ၊ ျဖည့္က်င့္လာတတ္၊ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ကို၊ လူနတ္မ်ိဳးမ်ိဳး၊ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၏။
( ပိယ၀ဂ္-ပဥၥသတဒါရက၀တၳဳ )
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment