Thursday, April 16, 2009

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဒုတိယခမည္းေတာ္ႏွင့္ မယ္ေတာ္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းအေပါင္းႏွင့္တကြ သာေကတျမိဳ႔တြင္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူ၏၊ ပုဏၰားႀကီးႏွင့္ ပုေဏၰးမ ႀကီးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကိုျမင္လွ်င္ ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္စြာ အနီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာျပီး သားႀကီးႏွင့္ မေတြ႔ရတာ ၾကာျပီ၊ ယခု အိမ္သုိ႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူပါ-ဟု ပင့္ေလွ်ာက္ျပီးလွ်င္ ဆြမ္းလုပ္ေကၽြး၏၊ သားသမီးမ်ားကိုလည္း သားတို႔ သမီးတို႔ လာၾက၊ သင္တို႔အကိုႀကီး ေရာက္ေနတုန္း လုပ္ေကၽြးျပဳစုၾက-ဟု ေခၚယူ၍ အရိုအေသျပဳေစ၏၊

ျမတ္စြာဘုရားအားလည္း သားႀကီး အျခား ဆြမ္းပင့္ဖိတ္သူ မရွိပါလွ်င္ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အျမဲ ဆြမ္းစားၾကြေတာ္မူပါ-ဟု ေလွ်ာက္ထားရာ ျမတ္စြာဘုရား လက္ခံေတာ္မူ၏၊ အျခားသူမ်ား ဆြမ္းစားပင့္လိုလွ်င္ ပုဏၰားႀကီးမွတဆင့္ ပင့္ေလွ်ာက္ၾကရ၏၊ ပုဏၰားႀကီး ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ ျမတ္ဘုရား၏ တရားေတာ္ကို ၾကားနာရျပီး အနာဂါမိဖိုလ္ ဆိုက္ေရာက္ၾကေလသည္၊ တရားသဘင္တခုတြင္ ရဟန္းမ်ားသည္ ပုဏၰားႀကီး လင္မယား၏ ထူးျခားစြာ ေခၚေ၀ၚေျပာဆို ဆက္ဆံပံုကို နားမလည္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနၾကသည္။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းတို႔ ဤပုဏၰားလင္မယားသည္ ေရွးယခင္ဘ၀မ်ားက အမိအဖအျဖစ္ ဘ၀ငါးရာ၊ ဘႀကီး ဘေထြးအျဖစ္ ဘ၀ငါးရာ၊ မိႀကီးမိေထြးအျဖစ္ ဘ၀ငါးရာ၊ ဤသို႔လွ်င္ ဘ၀ေပါင္း တေထာင့္ငါးရာတိုင္ သူတို႔လက္ေပၚတြင္ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သား-ဟူေသာ အမွတ္သညာ စြဲလမ္းေနၾကသည္-ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူေလသည္၊ ဘုရားရွင္သည္ တ၀ါတြင္းလံုး ပုဏၰားႀကီး လင္မယား၏ ျပဳစုမႈကို ခံယူခဲ့သည္၊ ၀ါကၽြတ္ေသာအခါ ပုဏၰားႀကီး လင္မယားတို႔လည္း အရဟတၱဖိုလ္ မ်က္ေမွာက္ျပဳ၍ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၾကေလသည္၊ သာေကတျမိဳ႔သူ ျမိဳ႔သားတို႔သည္ ပုဏၰားႀကီးတို႔ လင္မယားအား ဘုရားရွင္၏ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္အမွတ္ျဖင့္ ခမ္းနားသိုက္ျမိဳက္စြာ သျဂႋဳဟ္ျခင္း ျပဳၾကေလသည္၊ သူတို႔၏ လားရာဂတိကို သိလို၍ ရဟန္းမ်ားက ေမးေလွ်ာက္ရာ ေအာက္ပါဂါထာကို ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။

( ပါဠိဂါထာ )
အဟႎသကာ ေယ မုနေယာ ၊ နိစၥံ ကာေယန သံ၀ုတာ ။
ေတ ယႏၲိ အစၥဳတံ ဌာနံ ၊ ယတၳ ဂႏ ႖ာ န ေသာစေရ ။

( ျမန္မာျပန္ )
သူတပါးတို႔ကို မညႇဥ္းဆဲတတ္၊ ကာယဒါြရ စသည္တို႔ျဖင့္ အျမဲေစာင့္စည္းတတ္ကုန္ေသာ
ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ စိုးရိမ္ျခင္းကင္းရာ ေသျခင္းကင္းရာ ျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္အရပ္သို႔ ေရာက္ၾကရကုန္၏။

( ေဆာင္ပုဒ္ )
ေပါင္းစုမ်ားစြာ၊ သတၱ၀ါကို၊ ၾကင္နာစိတ္စြဲ၊ ေမတၱာျမဲလ်က္၊ ညႇဥ္းဆဲကင္းကြာ၊ သံုးျဖာဒြါရ၊ ေစာင့္စည္းၾကသည့္၊ ကိစၥျပီးလတ္၊ ရဟန္းျမတ္ကား၊ ကင္းလြတ္ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ကင္းသည့္၊ ျမဴရွင္းနိဗၺာန္၊ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္၏။

( ေကာဓ၀ဂ္၊ ဗုဒၶပိတုျဗာဟၼဏ၀တၳဳ )

No comments: