Saturday, May 23, 2009

ရာဇ၀တ္သားကို ႀကိဳက္မိသူ သူေ႒းသမီး

ရာဇ၀တ္ျမိဳ႔ သူေ႒း၏သမီးေခ်ာ ကု႑လေကသီသည္ သူ၏ အခန္းျပတင္းေပါက္တြင္ ရပ္ေန၏။
ထိုစဥ္ မင္းခ်င္းတို႔သည္ သတ္အံ့ဆဲဆဲ ခိုးသား ရာဇ၀တ္ေကာင္ကို တုပ္ေႏွာင္လ်က္ ရိုက္ပုတ္ ေခၚေဆာင္လာသည္။ ကု႑လေကသီသည္ ထိုဇ၀တ္သားကို ျမင္ျမင္ခ်င္းပင္အရူးအမူး ခ်စ္စိတ္၀င္ျပီး မိဘမ်ားကို အတင္းပူဆာသည္။ မိဘမ်ားသည္ မတတ္သာ၍ သက္ဆိုင္ရာတို႔အား တံစိုးလက္ေဆာင္ေပး၍ ခိုးသားကို ေခၚေဆာင္ျပီး သမီးႏွင့္ သင့္ျမတ္ေစသည္။

ကု႑လေကသီသည္ ခိုးသား လင္ေတာ္ေမာင္အား လိုေလေသးမရွိ ျပဳစု၏၊ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ထား၏၊ ခိုးသားသည္ကား မယား၏ စိန္ေရႊ ရတနာတို႔ကို သိမ္းယူျပီး စိတ္တိုင္းက် ေသာက္စား သြားလာေနထိုင္ရန္သာ စိတ္ကူး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်က္ေကာင္းကို ေစာင့္ေနေလသည္။ တေန႔တြင္ ေတာင္ေစာင့္နတ္ကို ပူေဇာ္လိုသည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ မယားကို အဖိုးတန္ စိန္ေရႊရတနာအျပည့္ ၀တ္ဆင္ေစျပီးလွ်င္ ေတာင္ေပၚသို႔ ျဖားေယာင္းေခၚေဆာင္သြား၏။ ေတာင္ထိပ္ေရာက္၍ မယားအား သတ္ရန္ ႀကိဳးစားရာ မယားက ဥပါယ္တံမ်ည္ျဖင့္ -မေသမီ ကန္ေတာ့သြားပါရေစ-ဟု ေျပာျပီး လင္အား လက်္ာရစ္သံုးႀကိမ္လွည့္ရင္း အမွတ္တမဲ့ ေတာင္ကမ္းပါးမွ တြန္းခ်လိုက္ရာ ခိုးသား ေသဆံုးသြားေလသည္။
သံေ၀ဂရေသာ ကု႑လေကသီသည္ အိမ္သို႔မျပန္ေတာ့ဘဲ ပရိဗုိဇ္ရဟန္းမ်ား၏ထံတြင္ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုေက်ာင္းတြင္ ၀ါဒတေထာင္ သင္ယူတတ္ေျမာက္ျပီးေသာအခါ အရွင္သာရိပုတၱရာထံတြင္ ရဟန္းျပဳသည္။ တရားနာယူျပီးေနာက္ သံုးရက္ေျမာက္မွာပင္ ရဟႏၲာအဆင့္သို႔ ဆိုက္ေရာက္သြားေလသည္။ တရားသဘင္တြင္ ရဟန္းတို႔သည္- အရွင္မ ကု႑လေကသီသည္ ခိုးသားကို အႏိုင္ယူျပီး အနည္းငယ္မွ်ေသာ တရားစကားကို ၾကားနာရံုႏွင့္ ရဟႏၲာျဖစ္လာ၏။ ဟု ေဆြးေႏြးေနၾကရာ ဗုဒၶၾကြေရာက္လာျပီး ေအာက္ပါေဒသနာေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။

( ပါဠိဂါထာ )
ေယာစ ဂါထာ သတံ ဘာေသ ၊ အနတၳပဒ သံဟိတာ ။
ဧကံ ဓမၼ ပဒံ ေသေယ်ာ ၊ ယံ သုတြာ ဥပသမၼတိ ။
ေယာ သဟႆံ သဟေႆန ၊ သဂၤါေမ မာႏုေသ ဇိေန ။
ဧကဥၥ ေဇယ် မတၱာ နံ ၊ သေ၀ သဂၤါမဇုတၱေမာ ။

( ျမန္မာျပန္ )
အက်ိဳးမဲ့ပုဒ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဂါထာတရာကို ဆိုေစကာမူ မျမတ္။
ရာဂျငိမ္းေအးေစတတ္ေသာ တရားတပုဒ္သည္သာ ပိုလြန္၍ ျမတ္၏။
စစ္ေျမျပင္၌ စစ္သားသည္ ရန္သူတို႔ကို အႀကိမ္တသန္းတိုင္တိုင္ ေအာင္ျမင္ျခင္းထက္
ကိုယ္တြင္းကိေလသာကို တႀကိမ္မွ် ေအာင္ေသာသူသည္ ပိုလြန္၍ ျမတ္၏။

( လကၤာ )
ႏြားေက်ာင္းသားသည္၊ ႏြားေပါင္းမ်ားစြာ၊ ထိန္းေက်ာင္းပါလည္း၊ ထြက္လာႏြားႏို႔၊ သူ႔ဖို႔မတန္၊ ပိုင္ရွင္ထံသို႔၊ အျမန္ပို႔ရ၊ မသံုးရသို႔၊
ဓမၼက်မ္းစာ၊ အျဖာျဖာကို၊ ေသခ်ာပို႔ခ်၊ ေနပါကလည္း၊ ကိုယ္ကမူကား၊ ျမတ္တရားကို၊ က်င့္အားမထုတ္၊ စြမ္းအင္ယုတ္မူ၊ ထုတ္ေခ်ာက္နိဗၺာန္၊ အမွန္ေရာက္ေရး၊ အလွမ္းေ၀း၏။

နက္နဲထူးျခား၊ ျမတ္တရားကို၊ နည္းပါးမွ်သာ၊ ေဟာေျပာပါလည္း၊ က်မ္းလာဓမၼ၊ ႏွစ္သာရကို၊ အားရပိုင္ပိုင္၊ ကိုယ္တိုင္က်င့္ၾကံ၊ ပယ္လွန္ရာဂ၊ ေဒါသ ေမာဟာ၊ ကိေလခြာ၍၊ ဓမၼာႏုပတ္၊ က်င့္ေပတတ္က၊ အျမတ္နိဗၺာန္၊ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္၏။

( ယမက၀ဂ္၊ ေဒြသဟာယကဘိကၡဳ၀တၳဳ )

No comments: