Tuesday, May 26, 2009

မာနကို မခ်ဳပ္တည္းႏိုင္ေသာ ရဟန္း

မစၧိကာသဏၰျမိဳ႔၀ယ္ စိတၱသူၾကြယ္သည္ ပဥၥ၀ဂၢီအဖြဲ႔၏ တပါးျဖစ္ေသာ မဟာနာမ္မေထရ္၏ တရားကို နာၾကားရျပီး ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌ တည္၏။ သာသနာေတာ္ကို ေထာက္ပံ့လိုေသာဆႏၵျဖင့္ မိမိ၏ဥယ်ာဥ္၌ ေက်ာင္းေဆာက္ျပီးလွ်င္ သုဓမၼအမည္ရွိေသာ မေထရ္ကို ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးအျဖစ္ ကိုးကြယ္ထားသည္။

စိတၱသူၾကြယ္၏ ဂုဏ္သတင္း ႀကီးမားလွသျဖင့္ အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးျဖစ္ေသာ ရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ ရွင္ေမာဂၢလာန္တို႔သည္ ခ်ီးျမႇင့္ရန္ ၾကြလာျပီး တရားေဟာသည္။ ထို႔ေနာက္ စိတၱသူၾကြယ္ အနာဂါမိဖိုလ္သို႔ ေရာက္သည္။ အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးကို အိမ္သို႔ဆြမ္းစားၾကြရန္ ပင့္ဖိတ္ျပီးေသာ္ သုဓမၼမေထရ္အားလည္း ၾကြေရာက္ရန္ ပင့္ဖိတ္ရာ သူ႔ကိုေနာက္မွ ပင့္သည္ဟု စိတ္ဆိုးျပီး ျငင္းပယ္ေလသည္။

ဒါယကာက အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းပန္၍ ပင့္ေသာ္လည္း လက္မခံေပ။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ေန႔နံနက္တြင္ စိတၱသူၾကြယ္အိမ္သို႔ ၾကြသြားျပီး ဘာေတြမ်ားစီမံထားသနည္းဟု လွန္ေလွာၾကည့္၏။ လွဴဖြယ္ဖြယ္ေတြ စံုလင္ပါ၏။ သို႔ေသာ္ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔ေတာ့ လိုေနေသးတယ္-ဟု ေျပာ၏။ စိတၱသူၾကြယ္၏ ေဆြမ်ိဳးတြင္ မုန္႔သည္ရွိသျဖင့္ အမ်ိဳးကို ႏွိမ့္ခ်ျပီး ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုမွ်မက သင့္ေက်ာင္းတြင္လည္း ငါမေနေတာ့ျပီ-ဟုဆိုျပီး ထြက္သြား၏။

အေၾကာင္းစံုကို ဘုရားရွင္ သိေတာ္မူရာ သင္သည္ ဒါယကာ၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီး၏၊ ဒါယကာထံ သြားျပီး ေက်နပ္သည္အထိ ေတာင္းပန္ေလာ့-ဟု ဆံုးမေတာ္မူ၏။ သုဓမၼမေထရ္လည္း သူၾကြယ္ထံသြား၍ ေတာင္းပန္ျပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ေက်နပ္သြားၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အရွင္သုဓမၼသည္ စိတ္ႏွလံုးၾကည္လင္စြာျဖင့္ တရားအားထုတ္ရာ အရဟတၱဖိုလ္ ရသြားေလသည္။ ဘုရားရွင္က ေအာက္ပါဂါထာကို ေဟာေတာ္မူေလသည္။

( ပါဠိဂါထာ )
အသႏၲံ ဘာ၀နမိေစၧယ် ၊ ပုေရကၡာရဥၥ ဘိကၡဳသု ။
အာ၀ါေသသု စ ဣႆရိယံ ၊ ပူဇံ ပရကုေလသု စ ။
မေမ၀ ကတ မညႏၲဳ ၊ ဂိဟီ ပဗၺဇိတာ ဥေဘာ ။
မေမ၀ါတိ၀သာ အႆု ၊ ကိစၥာ ကိေစၥသု ကိသၼိစိ ။
ဣတိ ဗာလႆ သကၤေပၸါ ၊ ဣစၧာ မာေနာ စ ၀ၯတိ ။

( ျမန္မာျပန္ )
မလိမၼာေသာရဟန္းသည္ ရဟန္းတို႔အလယ္၌ မိမိတြင္ မရွိေသာဂုဏ္တို႔ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း။
မိမိအား ေရွ႔ေဆင္ျပဳျခင္း။ ေက်ာင္းတို႔၌ အစိုးရျခင္း၊ တပါးေသာ ဒါယကာတို႔ ပူေဇာ္ျခင္းကို အလိုရွိ၏။

ငါ့ေၾကာင့္သာ အမႈႀကီးငယ္တို႔ ျပီးစီးၾက၏-ဟု ရဟန္းရွင္လူတို႔ မွတ္ယူၾကေစ။
တစံုတခုေသာကိစၥ ေဆာင္ရြက္ေသာအခါ ငါ့အလိုသို႔ လိုက္ၾကေစ-ဟု မလိမၼာေသာရဟန္းသည္ ဤကဲ့သို႔ေသာ အၾကံအစည္မ်ိဳး အလိုဆႏၵမ်ိဳး မာန္မာနမ်ိဳး ပြားေလ၏။

( ေဆာင္ပုဒ္ )
မိမိမပိုင္၊ ဂုဏ္ကိုကုိင္၍၊ အႏိုင္ယူျပန္၊ ခ်ီးမြမ္းခံလ်က္၊ ျခံရံလိုလား၊ ေရွ႔ေဆာင္သြားခ်င္၊
ပစၥည္းျမင္လွ်င္၊ လိုခ်င္ေတာင္းေခၚ၊ ေဆြမေတာ္ဘဲ၊ ပူေဇာ္ခံလို၊ ေလာဘပို၏။
ငါ့ကိုအားထား၊ ငါ့စြမ္းအားေၾကာင့္၊ ေထြျပားကိစၥ၊ ျပီးေျမာက္ရဟု၊ ႏွစ္၀လူရွင္၊ ထင္ေစခ်င္၏။
မ်ားျဖင္ကိစၥ၊ ေဆာင္ရြက္ၾကလွ်င္၊ ငါ့အလိုသာ၊ လိုက္ၾကရာဟု၊ မာန္မာနမ်ိဳး၊ ရဟန္းဆိုးတြင္၊ အျမဲယွဥ္၏။

( ဗာလ၀ဂ္ စိတၱဂဟပတိ၀တၳဳ )

No comments: