Wednesday, June 17, 2009

ပံုျပင္ ( ၁၆ )

( ဇာတ္နိမ့္အမ်ိဳးသမီးကေလး ပကတိ )

တေန႔သ၌ အရွင္အာနႏၵာသည္ ခရီးတခုကို ၾကြခီ်ေတာ္မူသည္။ လမ္းခရီးတြင္ ရြာတရြာကို ျဖတ္သန္းသြားရာ ရြာစြန္တြင္ ေရတြင္းတခုကို ေတြ႔သည္။ ေရတြင္းတြင္ မာတဂၤမ်ိဳးႏြယ္၀င္ ဇာတ္နိမ့္အမ်ိဳးသမီးကေလး ပကတိသည္ ေရခပ္လ်က္ ရွိသည္။

အရွင္အာနႏၵာသည္ ေရငတ္ေတာ္မူသျဖင့္ ထိုအမ်ိဳးသမီးကေလးထံမွ ေရအလွဴခံသည္။
ခ်စ္ႏွမ၊ ေရအနည္းငယ္ ေပးလွဴပါ။
ဇာတ္နိမ့္အမ်ိဳးသမီးကေလး ပကတိသည္ ေရေပးလွဴလိုသည္၊ သို႔ရာတြင္ မိမိမွာ ဇာတ္နိမ့္ျဖစ္ေနသျဖင့္မေပးလွဴ၀ံ႔။ ၀မ္းနည္းအားငယ္စြာျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားသည္။

အရွင္၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမသည္ အလြန္ယုတ္ညံ႔လွေသာ ဇာတ္နိမ့္အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမ၏ ေရကို အရွင္ အလွဴမခံထိုက္ပါ။ မသံုးေဆာင္ထိုက္ပါ။
ထိုအခါ အရွင္အာနႏၵာက ခ်စ္ႏွမ၊ ငါသည္ ဇာတ္ကို အလွဴမခံ၊ ေရကိုသာ အလွဴခံသည္၊ သဒၶါတရား ထက္သန္စြာျဖင့္ ေရကိုလွဴပါ-ဟူ၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ပကတိလည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖင့္ အရွင္အာနႏၵာအား ေရေပးလွဴသည္။ အရွင္အာနႏၵာလည္း ေရသံုးေဆာင္ျပီးလွ်င္ ခရီးဆက္လက္ ၾကြသြားသည္။ ပကတိသည္ အရွင္အာနႏၵာ၏ အျပဳအမူကို လြန္စြာျမတ္ႏိုး၍ အရွင္အာနႏၵာကို အလြန္ၾကည္ညိဳမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြား၍ ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထားခြင့္ပန္သည္။

အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မသည္ အရွင္အာနႏၵာကို အလြန္ၾကည္ညိဳလွပါသည္၊ တပည့္ေတာ္မအား အရွင္အာနႏၵာ သီတင္းသံုးေနထိုင္ရာ အနီးတြင္ ေနထိုင္ခြင့္ ျပဳေတာ္မူပါ။ အရွင္အာနႏၵာကို တပည့္ေတာ္မ လုပ္ေကၽြးျပဳစုလိုပါသည္ဘုရား။
ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ အေၾကာင္းစံုကို သိရွိေတာ္မူသျဖင့္ ပကတိအား ဆိုဆံုးမေတာ္မူသည္။

ခ်စ္သမီး၊ သင္သည္ စင္စစ္ အရွင္အာနႏၵာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသည္မဟုတ္၊ အရွင္အာနႏၵာ က်င့္သံုးေသာ အၾကင္နာတရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အၾကင္နာတရားကို သင့္ႏွလံုးသား၌ စြဲပိုက္ထားပါ။ ထိုအၾကင္နာတရားျဖင့္ သင့္၀န္းက်င္ရွိ လူအေပါင္းကို ၾကင္နာစြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ပါေလာ့။

ငါဘုရားပံုေဆာင္၍ ဆိုဦးမည္။
တခါက ဘုရင္တပါးသည္ သူ၏ ေက်းကၽြန္တေယာက္အား ၾကင္နာစြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားသည္။ စင္စစ္ ထိုသို႔ ၾကင္နာစြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားသည္ထက္ ထိုေက်းကၽြန္ တစံုတခုေသာျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ရာ၌ ၾကင္နာစြာ ခြင့္လႊတ္ျခင္းက ပို၍ ျမင့္ျမတ္သည္။ အလားတူပင္ အျခားသူမ်ား အေပၚလည္း ဖိႏွိပ္ျခင္းမျပဳ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းမျပဳ၊ ၾကင္နာစြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္၍ အျပစ္က်ဴးလြန္လွ်င္လည္း ၾကင္နာစြာ ခြင့္လႊတ္ျခင္းက ပို၍ ေကာင္းျမတ္ ေပသည္။

ထိုသို႔ ဆိုဆံုးမေတာ္မူျပီးလွ်င္ ဘုရားရွင္က ပကတိအား ခ်စ္သမီး၊ သင္သည္ အၾကင္နာတရားကို ရင္၀ယ္ပိုက္၍ လူအမ်ားအား ၾကင္နာစြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ပါ။ သင္၏ အျပဳအမူကို အမ်ိဳးျမတ္သူတို႔ စံနမူနာ ထားၾကပါလိမ့္မယ္။ သင္သည္ ဇာတ္နိမ့္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရႊနန္းေတာ္၌ စိုးစံေနေသာ မိဖုရားမ်ားထက္ ပိုမိုတင့္တယ္၍ ျမင့္ျမတ္သူ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ပကတိသည္ ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမကို နာယူကာ မိမိအိမ္သို႔ ၀မ္းေျမာက္ရႊင္လန္းစြာျဖင့္ ျပန္သြားေလသည္။

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၈-ခု ဇန္န၀ါရီလ )

1 comment:

aye said...

ျမတ္စြာဘုရား မိန္းကေလးကုိ မိန္႔ေတာ္မူတဲ့ စကားက ေကာင္းလြန္းလုိ႔ အေသးစိတ္ ျပန္ေဖာ္ျပေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။