ငါ့ရဲ႔ အခ်ိန္အခါ

ျပီးျပီ
ဘာဆို ဘာမွ မက်န္ေတာ့ဘူး
ဗလာသက္သက္ အလွျပတဲ့ေနရာ
ဒီေျမမွာ သူတို႔အနားယူၾကျပီ။

ျမင္ေနတယ္
ေကာင္းကင္မွာ အသားမပါတဲ့ ၀ိညာဥ္ေတြ
မီးညြတ္႔ၾကားက ရုပ္ေသဓာတ္ပံုေတြ
ျပိဳလဲက်တဲ့ သက္ရွိခႏၶာနဲ႔ သက္မဲ့ေတြ
အိုးစားကြဲ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြ
စံပယ္ပန္းေတြၾကားက
တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးမ်ားစြာေတြ။

ယပ္ေတာင္ရတယ္
သံေ၀ဂရတယ္
အပူထဲက ေရၾကည္တေပါက္ရတယ္။

ေသခ်ာပါတယ္
အေတြးသက္သက္ဆိုတာ အရုပ္ထင္ေစတာမွ မဟုတ္ဘဲ
စိတ္ကူးခံတပ္က စိမ့္က်လာတဲ့ေရ
အခြင့္အေရးဆိုတာ ေသပန္းပြင့္ခ်ိန္ပါပဲ
ငါေစာင့္ေနရတဲ့ရက္ေတြ။

( ေအေဖာ္ႏိုင္ )