ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူစဥ္ ကာလက ျဖစ္သည္။ ေရွးလြန္ခဲ့ေသာ ကမၻာတသိန္းထက္၌ ဆႏၵ၀တီျပည္တြင္ မိအိုဖအိုတို႔ကို လုပ္ေကၽြးေနေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသားတဦးရွိသည္။ ထိုအမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ တေန႔ေသာအခါ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ အရွင္နိသဘမေထရ္ျမတ္ထံသို႔ ရိုေသစြာသြားေရာက္ကာ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ-ဟု ရြတ္ဆို၍ သရဏဂံု ေဆာက္တည္၏။
ထိုအမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ အႏွစ္တသိန္းကာလပတ္လံုး သရဏဂံုကို ထိန္းသိမ္းေဆာက္တည္ခဲ့၏။ ထိုေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္၍ ၈-ပါးေသာအက်ိဳးတို႔ကို ခံစားရ၏။ ထိုအက်ိဳး ၈-ပါးတို႔မွာ-
၁။ ေနရာမေရြး ပူေဇာ္ခံရျခင္း။
၂။ ဉာဏ္ပညာ လြန္စြာ ထက္ျမက္ျခင္း။
၃။ မ်ားစြာေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ရွိျခင္း။
၄။ အားလံုး၏ ၾကည္ညိဳခ်စ္ခင္မႈကို ခံရျခင္း။
၅။ အသားအေရာင္ ေရႊေရာင္အဆင္း ေတာက္ပျခင္း။
၆။ အရာရာ မိမိအလုိက် ျဖစ္ျခင္း။
၇။ မိတ္ပ်က္ျခင္းမရွိ၊ ေပါမ်ားေသာမိတ္ေဆြ ရွိျခင္း။
၈။ ဂုဏ္သတင္း ေမႊးပ်ံ႔ေက်ာ္ေစာျခင္း ျဖစ္၏။
ထို႔ေနာက္ ထိုဘ၀မွစုေတျပီး သိၾကားမင္းအျဖစ္ အႀကိမ္ ၈၀၊ စၾကာမင္းအျဖစ္ ၇၅-ႀကိမ္၊ ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္ကား မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။
ေနာက္ဆံုး ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္တြင္ သာ၀တၳိျပည္၌ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေသာ သူေဌးအိမ္၌ လူ႔အျဖစ္ရရွိခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ၇-ႏွစ္သားအရြယ္၌ ရဟႏၲာတပါးထံ သရဏဂံုယူစဥ္ ကမၻာတသိန္းထက္က ေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ သရဏဂံုကို သတိရျပီး ပီတိျဖစ္ကာ ၀ိပႆနာဉာဏ္စဥ္ ရ၍ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိေလသည္။
ဘုရားရွင္သည္ ထိုသူငယ္ကို ေခၚ၍ ရဟန္းျပဳေပးေတာ္မူ၏။ သရဏဂံု ေဆာက္တည္ျခင္းအက်ိဳးေၾကာင့္ ရဟႏၲာျဖစ္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ထိုရဟႏၲာအရွင္ကို တိသရဏ ဂမနိယေထရ္ဟု ဘြဲ႔မည္ေပး၏။
အပဒါနပါဠိ။ ပ-၃-သုဘူတိ၀ဂ္။
( ျမတ္သစ္ေဌး-ျမတ္ေစတနာ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ၾသဂုတ္လ )
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment