Saturday, October 3, 2009

ဘာသာေရး ျပႆနာ ( ၈၃ )

( ဘဒၵႏၲ တိေလာကသာရ ေျဖသည္ )

( ေမး ) ( ေရစက္ )
အရွင္ဘုရား၊ ေရစက္ဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသနည္း။ ေနာင္ဘဝတြင္ တဦးႏွင့္တဦး ျပန္လည္ဆံုဆည္းႏိုင္ဖို႔ရန္အတြက္ ေရစက္အတူတကြ ခ်ရမည္လား။ သို႔မဟုတ္ သည္ဘဝတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ကုသိုလ္ ညီမွ်မွသာ ျပန္လည္ဆံုဆည္းႏိုင္မည္လား။ သည္ဘဝတြင္ မိသားစုတစုအျဖစ္ ဆံုဆည္းေနၾကသည္မွာ အတိတ္ဘဝက ေရစက္အတူ ခ်ခဲ့၍လား။ ကုသိုလ္ခ်င္းညီမွ်ခဲ့၍ေပလား။ သိလိုပါ၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( သဥၨာ-ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
ေရွးေရွးဘဝမ်ားက အတူကုသိုလ္ျပဳခဲ့၊ ဆုေတာင္းဆုယူ ျပဳခဲ့ဖူးၾကသည္ကိုပင္ ေရစက္ဆံုသည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ကုသိုလ္အတူျပဳ၍ စိတ္တူကိုယ္တူ ေရစက္ခ်ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ မိသားစုအျဖစ္ ေတြ႔ၾက ႀကံဳၾကလိုလွ်င္-
၁။ သမသဒၶါ-ယံုၾကည္မႈ တူမွ်ျခင္း။
၂။ သမသီလ-အက်င့္သီလ တူမွ်ျခင္း။
၃။ သမစာဂ-စြန္႔ၾကဲလွဴဒါန္းမႈ တူမွ်ျခင္း ႏွင့္
၄။ သမပညာ-ကမၼသကတပညာ-အသိဉာဏ္ခ်င္း တူမွ်ျခင္း ရွိဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း ဘုရားေဟာရွိပါသည္။ အလြန္တူမွ်ႏိုင္ခဲပါသည္။ ဘုရားေလာင္းႏွင့္ ယေသာဓရာ အေလာင္းတို႔ပင္ အတူတကြ ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္လည္း ဘဝတိုင္းမေတြ႔ရ။ မဆံုစည္းရပါ။ ဤသည္မွာ ဘုရားေလာင္း၏ သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာ တို႔ကို ယေသာဓရာ အေလာင္းက မမီႏိုင္၍ ျဖစ္ပါသည္။

အရွင္မဟာကႆပအေလာင္းႏွင့္ ဘဒၵါကာပိလာနီ အေလာင္းမွာ အားလံုးတူညီ၍ လူ႔ျပည္တြင္၄င္း။ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္တို႔တြင္၄င္း။ ေနာက္ဆံုး နိဗၺာန္ဝင္ရာမွာ၄င္း မကြဲမကြာ ျဖစ္ရေၾကာင္း အဆိုရွိပါသည္။ ၄င္းကိုပင္ ေရစက္ဆံုသည္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ေရစက္ဆိုသည္ကို မွတ္သားထားႏိုင္ပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( ရဟန္းႏွင့္ ဘြဲ႔ေတာ္ )
အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္သိလိုသည့္အခ်က္မွာ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က သာသနာေတာ္သို႔ ဝင္ေရာက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရဟန္းဘြဲ႔ေတာ္ေပးရာတြင္ လူဝတ္ေၾကာင္ဘဝက အာနႏၵာကို ရဟန္းျပဳရာတြင္ ရွင္အာနႏၵာ၊ လူဝတ္ေၾကာင္ဘဝက ရာဟုလာကို ရွင္ရာဟုလာ-ဟု ေတြ႔ရပါသည္။ တပည့္ေတာ္တို႔ေခတ္ ရွင္သာမေဏျပဳရာတြင္ ဥပမာ-လူဝတ္ေၾကာင္ဘဝက ေမာင္သန္းစိုး၊ ရွင္သာမေဏဘဝတြင္ ရွင္သီလာစာရ-ဟု ဘြဲ႔ေပးသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။ ၄င္းအခ်က္ကို ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
( ကိုသန္းစိုး-ထူးႀကီးျမိဳ႔ )

( ေျဖ )
ရဟန္းတို႔ အစဥ္အသံုးျပဳရေသာ ဘာသာစာေပမွာ ပါဠိစာေပျဖစ္ပါသည္။ ျဖစ္ႏိုင္က ပါဠိလိုေျပာဆို၍ ပါဠိအမည္မ်ားကို အသံုးျပဳရပါသည္။ ရဟန္းခံရာ၌ ေမာင္ထြန္း၊ ေမာင္တင္-စသည္ သံုး၍မရ။ တိႆႆ ဘိကၡဳေနာ၊ နာဂံ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ-စသည္ျဖင့္ တိႆဟူ၍လည္းေကာင္း။ နာဂဟူ၍လည္းေကာင္း ပါဠိနာမည္မ်ားကိုသာ ကမၼဝါစာတြင္ သံုးရသျဖင့္ ပါဠိအမည္ေပးထားရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ေမာင္သန္းစိုး ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ-ဆိုလွ်င္ ကမၼဝါစာ မပီသ၍ ကံပ်က္ႏိုင္ပါသည္။ ကံေျမာက္စရာ လံုးဝမရွိ။ ရွင္သီလာစာရ-ဟု အစားထိုးမွည့္ေပးမွသာလွ်င္ သီလာစာရံ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ-ဟု ကမၼဝါစာ ပီပီသသ ဖတ္ႏိုင္သျဖင့္ ကံေျမာက္ႏိုင္ပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( အရပ္ေလးမ်က္ႏွာႏွင့္ နတ္မင္းႀကီးမ်ား )
အရွင္ဘုရား။ အာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္၌ အေရွ႔မ်က္ႏွာအရပ္၌ ဓတရ႒နတ္မင္းႀကီး။
အေနာက္အရပ္၌ ဝိရူပကၡနတ္မင္းႀကီး။ ေတာင္အရပ္၌ ဝိရူဠကနတ္မင္းႀကီး။ ေျမာက္အရပ္၌ ကုေဝရနတ္မင္းႀကီးမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေနထိုင္၏ဟု ဆိုပါသည္။
ထို႔ျပင္ ဆဒိသာပါလသုတ္ေတာ္၌ အေရွ႔မ်က္ႏွာ၌ သာတာဂိရိနတ္မင္း။ ေဟမဝတနတ္မင္း။
ပုဏၰကနတ္မင္း။ ဂုတၱိယနတ္မင္း။
အေနာက္အရပ္၌ ဟရိရနတ္မင္း။ ဟရဟရိရနတ္မင္း။ ပါပနတ္မင္း။ ပိဂၤလနတ္မင္း။
ေတာင္အရပ္၌ ကာလနတ္မင္း။ ဥပကာလနတ္မင္း။ ဗိမၺနတ္မင္း။ ဗိမၺေသနနတ္မင္း။
ေျမာက္အရပ္၌ သံဃနတ္မင္း။ သံဃုလိေမခနတ္မင္း။ သုသုရနတ္မင္း။ ဥဂၢေတဇနတ္မင္းႀကီးမ်ား ေစာင့္ေရွာက္သည္ဟုဆိုပါသည္။

၁။ အေရွ႔ အေနာက္ ေတာင္ ေျမာက္ နတ္မင္းမ်ားအမွန္ကို သိလိုပါသည္ဘုရား။
၂။ သာသနာေစာင့္နတ္မင္း၊ ကမၻာေစာင့္နတ္မင္း၊ ေလာကပါလနတ္မင္း၊ စတုေလာကပါလနတ္မင္းမ်ားမွာ တူညီပါသလား ဘုရား။
၃။ အေရွ႔ေတာင္၊ အေနာက္ေတာင္၊ အေရွ႔ေျမာက္၊ အေနာက္ေျမာက္တို႔၌ ေစာင့္ေရွာက္ကုန္ေသာ နတ္မင္းႀကီးမ်ားကိုလည္း သိလိုပါသည္ဘုရား။
( မာရီ-အမရပူရ၊ အျငိမ္းစား ေက်ာင္းဆရာမ )

( ေျဖ )
အာဋာနာဋိယသုတ္လာ နတ္မင္းႀကီးေလးပါးမွာ ေလာကပါလေခၚ စတုေလာကပါလနတ္မင္းႀကီးေလးပါး အမွန္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမင္းမိုရေတာင္၏ အေရွ႔ အေနာက္ ေတာင္ ေျမာက္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔တြင္ေန၍ ဂႏၶဗၺ၊ ကုမၻဏ္၊ နဂါး၊ ဘီလူးတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနထိုင္ၾကပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္စက တပုႆ ဘလႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔ ပ်ားမုန္႔ဆြမ္းကို ဘုရားအလွဴခံစဥ္ သပိတ္ေလးလံုး လာေရာက္လွဴဒါန္းျခင္း။ အာဋာနာဋိယ ပရိတ္ေတာ္ကို ရဟန္းမ်ားရြတ္ရန္ ျမတ္စြာဘုရားထံ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားျခင္း စသည္ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွိစဥ္က ခဏခဏလာေရာက္ၾကေသာ ေလာကေစာင့္၊ သာသနာေစာင့္နတ္မင္းႀကီးမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကပါသည္။

စာေပတြင္ ထင္ရွားေသာ နတ္မင္းႀကီးမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကပါသည္။ စာေပတြင္ ထင္ရွားေသာနတ္မင္းႀကီးေလးပါးျဖစ္၍ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားကို ကယ္တင္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္သျဖင့္ ၄င္းတို႔အား အထူးေမတၱာပို႔သၾကရပါသည္။

ဆဒိသာပါလသုတ္လာ နတ္မင္းမ်ားမွာ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္တဝိုက္တြင္ ရွိၾကသည့္ လူ႔ျပည္ထင္ရွား နတ္မင္းႀကီးမ်ား ျဖစ္သည္။ ၄င္းတို႔တြင္ ေဟမဝတႏွင့္ သာတာဂိရိသာ ထင္ရွားပါသည္။ က်န္နတ္မင္းမ်ားမွာ မထင္ရွားပါ။ ဆဒိသာပါလသုတ္မွတပါး အျခားေနရာတြင္ မေတြ႔ရပါ။ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာသာ စာဆိုရွိပါသည္။ အေထာင့္အရပ္မ်ားကို အထူးမဆိုပါ။ သို႔ေသာ္ ေလးစိတ္စိတ္လွ်င္ ျပီးစီးသကဲ့သို႔ ဟူ၍ အေထာင့္ျပႆနာ ေပၚစရာ မလိုေၾကာင္း သိႏိုင္ပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( နတ္စစ္သူႀကီးႏွင့္ နတ္တပ္သားမ်ား )
အရွင္ဘုရား။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ၌ နတ္စစ္သူႀကီး ၉-ပါး၊ နတ္တပ္သား ၂၈-ပါးရွိေၾကာင္း မွတ္သားရပါသည္။ အဆိုပါ နတ္စစ္သူႀကီးမ်ားႏွင့္ နတ္တပ္သားမ်ား ရွိခဲ့လွ်င္ မည္သည့္တန္ခိုးဝတၱရားမ်ား ထမ္းေဆာင္ရေၾကာင္း ရွင္းလင္းစြာ ေျဖၾကားေပးပါရန္ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
( ေမာင္ထြန္းထြန္း-ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
မဟာသမယသုတ္ စေသာ ေထရဝါဒစာေပမ်ားတြင္ နတ္စစ္သူႀကီး ၉-ပါးဟူ၍ မျပ။ နတ္စစ္သူႀကီး ၂၈-ပါးကိုသာ ျပပါသည္။ နတ္စစ္သူႀကီး ၉-ပါး။ တနည္း-နတ္ႀကီး ၉-ပါးဟူသည္ကို ဘုရားကိုးဆူ စာမ်ားတြင္ ပါသည္။ ၄င္းတို႔မွာ ေထရဝါဒ နတ္မ်ားမဟုတ္။
ေဖာ္ျပပါ ေထရဝါဒစာေပလာ နတ္စစ္သူႀကီး ၂၈-ပါးမွာ
ဣေႏၵာ၊ ေသာေမာ၊ ဝရုေဏာ စ။ စေသာ ဂါထာမ်ားရွိ၍
ျမန္မာလို ဣႏၵနတ္။ ေသာမနတ္၊ ဝရုဏနတ္၊ ဘာရဒြါဇနတ္၊ ပဇာပတိနတ္၊ စႏၵနတ္၊ ကာမေသ႒နတ္၊ ကိႏၷဳဃ႑ဳနတ္၊ နိဃ႑ဳနတ္၊ ပနာဒနတ္၊(၁၀)။
ၾသပမညနတ္၊ မာတလိနတ္၊ စိတၱေသနနတ္၊ နေဠာရာဇနတ္၊ ဇေနသဘနတ္၊ သာတာဂိရိနတ္၊ ေဟမဝတနတ္၊ ပုဏၰကနတ္၊ ကရတိယနတ္၊ ဂုဠနတ္။(၂၀)။
သိဝကနတ္၊ မုစလိႏၵနတ္၊ ေဝႆာမိတၱနတ္၊ ယုဂႏၶရနတ္၊ သုပၸေရာဓနတ္၊ ဟိရိနတ္၊ ေနတၱိနတ္။ မႏၵိယနတ္။(၈)။
စုစုေပါင္း ၂၈-ဟူ၍ အမည္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။

သိၾကားမင္း၌ ၄င္း ၂၈-ပါးႏွင့္တကြ နတ္စစ္သူႀကီးေပါင္း မ်ားစြာရွိရာ ဤ ၂၈-ပါးကိုသာ အထူးေဖာ္ျပထားသည္မွာ ၄င္း ၂၈-ပါးသည္ လူ႔ျပည္ရွိ ရုကၡစိုးတို႔အား သိၾကားမင္း အမိန္႔ျဖင့္ အျပစ္ေပး ကြပ္ညႇပ္စီရင္ႏိုင္သည္။ ထိုသို႔ စီရင္ႏိုင္သျဖင့္ လူတို႔က သစ္ပင္မ်ားကို ခုတ္လွဲေသာ္ နတ္တို႔က လူတို႔အား ႏွိပ္စက္ျခင္း။ ဖမ္းစားျခင္း ျပဳလွ်င္ ထိုရုကၡစိုးနတ္တို႔အား ဒဏ္ေပးႏိုင္၊ စီရင္ႏိုင္သူမ်ားျဖစ္၍ အထူးေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤနတ္ ၂၈-ပါးတို႔အား လူတို႔က ပူေဇာ္ပသရန္ မလို၊ တတ္ႏိုင္လွ်င္ ေတာလမ္းခရီသြားျခင္း စသည္တို႔၌ အမည္ကိုေဖာ္၍ ေမတၱာပို႔ သြားၾကရန္။ ကုသိုလ္ျပဳ၍ အမွ်ေဝရန္သာ လိုပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ကဆုန္လ၊ ဝါဆိုလ အမည္မ်ား )
အရွင္ဘုရား။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔၌ ပဋိသေႏၶေန၏။ ကဆုန္လျပည့္ေန႔၌ ဖြားေတာ္မူ၏-ဟု ျမန္မာတို႔ သိေနၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ထို(မဇၩိမ) ေဒသ၌ ထိုလအမည္မ်ား ရွိမည္မဟုတ္ပါ။ သို႔ပါလ်က္ ဝါဆိုလ၊ ကဆုန္လ-ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ ေခၚဆိုႏိုင္ေၾကာင္း ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( ဦးသင္းေမာင္-မႏၲေလး )

( ေျဖ ) ဗုဒၶဝင္တြင္ မဟာပုရိေသာ ပန ဥတၱရာသဠာ နကၡေတၱေနဝ မာတုကုစၦိ ၾသကၠမိ-စသည္ျဖင့္ ပါရွိပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ထို(မဇၩိမ) ေဒသတြင္ ကဆုန္လ၊ ဝါဆိုလ စေသာ အမည္မ်ားကို မေခၚေသာ္လည္း စန္းယွဥ္နကၡတၱ အမည္မ်ားျဖင့္ ဘယ္နကၡတ္စန္းယွဥ္ခ်ိန္ ပဋိသေႏၶေနသည္။ ဘယ္နကၡတ္စန္းယွဥ္ခ်ိန္ ဖြားေတာ္မူသည္-စသည္ျဖင့္ မွတ္တမ္းျပဳခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဥတၱ႐ာသဠ္ နကၡတ္ႏွင့္ စန္းယွဥ္ေသာ ဝါဆိုလျပည့္၊ ဝိသာခါနကၡတ္ႏွင့္ စန္းယွဥ္ေသာ ကဆုန္လျပည့္စသည္ တိတိက်က် သိရွိ၍ ဝါဆိုလျပည့္၊ ကဆုန္လျပည့္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းဆိုပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( ေၾကးစည္၊ ေခါင္းေလာင္း ႏွင့္ တဘက္ ပုဝါ )
အရွင္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားသည္ အမွ်ေဝျပီး ေၾကးစည္ ထုၾကပါသည္ဘုရား။ ဘယ္လိုအက်ိဳးတရားမ်ား ရွိသည္ကို ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
ဘုရားမ်ားတြင္ရွိေသာ ေခါင္းေလာင္း၊ ေမာင္း၊ ေၾကးစည္ တီးၾကသည္မွာ အတူတူ ျဖစ္ပါသလားဘုရား။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘုရားဝတ္ျပဳ၍ ျဖစ္ေစ၊ ဆြမ္းေလာင္း၍ျဖစ္ေစ၊ တဘက္ပုဝါ တင္ရသည္မွာ မည္သည့္အတြက္ တင္ရသည္ကို ရွင္းျပေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( မစုနႏၵာဝင္း-စမ္းေခ်ာင္းျမိဳ႔နယ္၊ ရန္ကုန္ )

( ေျဖ )
ုဘုရားရွိခိုး ဆုေတာင္းရာ၌ျဖစ္ေစ၊ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳရာ၌ျဖစ္ေစ၊ အမွ်ေဝရာ၌ အမ်ား ၾကားသိ သာဓုေခၚႏိုင္ရန္ ေၾကးစည္၊ ေခါင္းေလာင္း၊ တီးခတ္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမွ်ေဝရာ၌ ၾကားၾကားသမွ် သာဓုေခၚၾကရန္ အသံက်ယ္ႏိုင္သမွ် က်ယ္က်ယ္ အမွ်ေဝရာ၏။ မိမိအသံ မက်ယ္ႏိုင္၍ ေၾကးစည္ ေခါင္းေလာင္း ကူရသည္ကို မွတ္သားရာ၏။

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ေလးစားထိုက္ေသာ အစည္းအေဝး၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္တို႔သို႔ သြားလာရာတြင္ ပုဝါတဘက္ ပခံုးတင္ရသည္မွာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါနမႈ၊ သီလမႈ၊ ဘာဝနာမႈတို႔ကား အထူးေလးစားထိုက္ေသာ ကုသိုလ္မႈ၊ အႀကီးျမတ္ဆံုးေသာ ယဥ္ေက်းမႈျပဳရာျဖစ္၍ ပုဝါတဘက္ အထူးလိုအပ္လွပါသည္။
ယခုေခတ္တြင္ ဝိပႆနာတရားစခန္းမ်ား၌ ေယာဂီေရာင္ တဘက္ပုဝါ တင္ရသည္မွာ ထံုးစံလိုပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ စစ္စစ္ျဖစ္ေသာ ပုဝါတင္ျခင္းမွာ အထူးလိုအပ္လွပါသည္။
*********************************************************************************

( ေမး ) ( ဥပုသ္ အမ်ိဳးအစား )
အရွင္ဘုရား။၊ အခ်ိဳ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြား ဥပုသ္ေစာင့္ပါသည္။ စနစ္မမွန္၍ ႏြားေက်ာင္းသား ဥပုသ္ျဖစ္ေနသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ ဥပုသ္အမ်ိဳး မည္မွ်ရွိ၍ မည္သို႔ေစာင့္သံုးမွ မွန္ကန္မည္ကို အမ်ားျပည္သူ သိေစရန္ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
( စိုးလင္းေအာင္-သံတြဲျမိဳ႔ )

( ေျဖ )
ဥပုသ္သည္ တိကနိပါတ အဂၤုတၱိဳရ္အလို
၁။ နိဂ႑ဥပုသ္။ ၂။ ေဂါပလဥပုသ္။ ၃။ အရိယာဥပုသ္-ဟူ၍ ၃-မ်ိဳးရွိေၾကာင္း လာပါသည္။
၁။ နိဂ႑ဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ ငါသည္ ယေန႔ ယူဇနာ ၁၀၀-အတြင္းရွိေသာ သတၱဝါတို႔ကိုသာ ေရွာင္မည္။ ၄င္းမွအပ မေရွာင္ဟု ေဆာက္တည္ေသာ တိတၱိတို႔၏ ဥပုသ္မ်ိဳး ျဖစ္၏။ အက်ိဳးမရွိ။
၂။ ေဂါပါလဥပုသ္-ဟူသည္မွာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ သူ၏ႏြားတို႔ကို စားက်က္အတြင္းမွ မထြက္ရေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ရံုသာ ေစာင့္ေရွာက္ေနဘိသကဲ့သို႔ သီလခံယူ၍ စားရန္၊ ေသာက္ရန္၊ စကားေျပာရန္သာ ၾကံစည္၍ ရတနာသံုးပါး ဂုဏ္ေက်းဇူးစသည္ကိုု အာရံုမျပဳ။ အခ်ိန္ကုန္ အိမ္ျပန္မွ်သာ ျဖစ္သျဖင့္ အက်ိဳးမမ်ားလွ။
၃။ အရိယာဥပုသ္-ဟူသည္မွာ ဥပုသ္သီလ ခံယူေဆာက္တည္၍ တရားနာျခင္း၊ ရတနာသံုးပါး ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေအာက္ေမ့ စီးျဖန္းျခင္း။ ေမတၱာပြားျခင္း၊ ပုတီးစိပ္ျခင္း၊ လွဴဒါန္းျခင္း၊ ဘာဝနာပြားျခင္း၊ တရားစကားကို ေဆြးေႏြးေျပာေဟာျခင္း၊ စသည္ျဖင့္ တေန႔တာ ကုသိုလ္အာရံုျဖင့္သာ ေနျခင္းမ်ိဳးျဖစ္၍ လြန္စြာ အက်ိဳးရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္မ်ားသည္ ဤအရိယာဥပုသ္မ်ိဳးကိုသာ ေစာင့္သံုးသင့္ပါသည္။

( ျမတ္မဂၤလာ ၂ဝဝ၁-ခု ဧျပီလ )

No comments: