ေရ ကုသိုလ္

လိြဳင္ေကာ္ျမိဳ႔ ပန္ကန္းေက်းရြာအုပ္စုတြင္ အလြန္ဆင္းရဲလွေသာ ဦးဖိုးျမႏွင့္ ေဒၚစိန္တို႔ မိသားစု ေနထိုင္ၾကသည္။ သူတို႔မိသားစုသည္ တေန႔လုပ္မွ တေန႔စားရသည္။ သူတို႔တြင္ မိသားစု ၅-ဦးရွိသည္။ သား ၃-ဦး၊ သမီး ၂-ဦး ျဖစ္သည္။ ဦးဖိုးျမသည္ အိမ္စဥ္လွည့္လည္ကာ ေရထမ္းေရာင္း၍ ဇနီးျဖစ္သူက အိမ္တြင္ ေမာင္းဆံုတလံုး၌ ဆန္မႈန္႔ေထာင္းေသာ လုပ္ငန္းျဖင့္ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းေနရရွာသည္။ ထိုမိသားစုသည္ ဆင္းရဲေသာ္လည္း စိတ္ထားျဖဴစင္ၾကသည္။

ဦးဖိုးျမ ေရထမ္းေရာင္းေသာ အိမ္မ်ားက ဦးဖိုးျမကို ေရဖိုးေငြ ေပးသည္လည္း ရွိသည္။ အခ်ိဳ႔ မေပးဘဲ ေနသည္လည္း ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ဦးဖိုးျမသည္ ေရဖိုးေငြကို အတင္းအဓမၼ မေတာင္း။ ေရအလွဴေပးရသည္ဟုသာ သေဘာထားေလသည္။ ဦးဖိုးျမတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ညေနပိုင္း အလုပ္သိမ္းခ်ိန္၌ ရြာဦး ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ သြားကာ တံျမက္လွည္းျခင္း၊ ေသာက္ေရအိုးမ်ား ေရျဖည့္ျခင္းတို႔ကို ေန႔စဥ္ ၀တ္မပ်က္ခဲ့ေပ။ ဥပုသ္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ဆြမ္းခ်ိဳင့္ဆြဲကာ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကသည္။

တခါတရံ ေနအိမ္၌ စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္ေသာ္လည္း မိမိတို႔ေန႔စဥ္ ျပဳလုပ္ေနက် ရြာဦးေက်ာင္း၌ ေရလွဴျခင္းအလုပ္မ်ားကိုေတာ့ ၀တ္မပ်က္ခဲ့ေပ။ ထိုကုသိုလ္ဒါနမ်ိဳးကို ဦးဖိုးျမတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ၈-ႏွစ္တိုင္တိုင္ ျပဳလုပ္လာခဲ့ၾကသည္။
တေန႔ ဦးဖိုးျမတေယာက္ ေရထမ္းေရာင္းရေသာ ေငြျဖင့္ ထီလက္မွတ္တေစာင္ ထိုးခဲ့ရာ ၅၀၀၀၀-ဆုေပါက္ခဲ့ပါသည္။ အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ကေျမမွာ ဆိုသကဲ့သို႔ ဦးဖိုးျမတို႔မိသားစုသည္ စိတ္ထားျဖဴစင္ျခင္း၊ ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားသို႔ ေန႔စဥ္သြားေရာက္၍ တံျမက္လွည္းျခင္းႏွင့္ ေရအလွဴဒါန ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ျခင္းစေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ ထီေပါက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ယူဆေနၾကပါသည္။

ယခုအခါ ဦးဖိုးျမႏွင့္ ေဒၚစိန္တို႔ မိသားစုသည္ ကိုယ္ပိုင္အမႈန္႔ႀကိတ္စက္တလံုးျဖင့္ စီးပြားျဖစ္ထြန္းေနျပီျဖစ္ပါသည္။
(လြန္ခဲ့ေသာ ၈-ႏွစ္ခန္႔က တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ျဖစ္ပါသည္)

( ေမာင္ခ်စ္ၾကည္-ကႏၵရ၀တီ)

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ႏို၀င္ဘာလ )