Wednesday, December 2, 2009

ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ သိၾကားသာသနာ

( သိၾကားသာသနာ မရွိပါ)
စာေရးသူတို႔ ငယ္ရြယ္စဥ္က သာသနာ ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာ ေက်ာ္ရင္ သိၾကားသာသနာ ေရာက္လိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ သိၾကားမင္းက မေကာင္းသူေတြကို ပယ္၊ ေကာင္းသူေတြကို ကယ္လိမ့္မယ္-ဟု လူႀကီးမ်ား ေျပာဆိုသံ ၾကားခဲ့ရဖူး၏။ ယခုလည္း အခ်ိဳ႔လူမ်ားက သိၾကားသာသနာအေၾကာင္း ေမးၾက ျမန္းၾက၏။ ယခု က်မ္းဂန္ လာသည့္အတိုင္း ဤအေၾကာင္းကို တင္ျပပါမည္။

သာသနာဆိုသည္မွာ ဘုရား၏အဆံုးအမ တရားေတာ္မ်ားျဖစ္သည့္အတြက္ သိၾကားသာသနာမရွိပါ။ ဘုရား သာသနာသာ ရွိပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ကိုးကြယ္ေသာ ေဂါတမဘုရားရွင္၏ သာသနာတြင္ သိၾကားသာသနာမရွိပါ။ ဘုရားရွင္၏ သာသနာတ၀က္ေက်ာ္သည့္အခါ သို႔မဟုတ္-သာသနာႏွစ္ ၅၀၀၀-ကုန္ဆံုးေသာအခါ သိၾကားမင္းက သာသနာဆက္လက္ျပဳမည္ဟု ေထရ၀ါဒ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာ ဋီကာတို႔၌ လံုး၀မေတြ႔ရပါ။ ရွိလည္းမရွိပါ။

သို႔ေသာ္ ကႆပဘုရား သာသနာေတာ္ ဆုတ္ယုတ္ခ်ိန္တြင္ သိၾကားမင္း လူ႔ျပည္ဆင္း၍ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္းတေထာင္ သာသနာေတာ္ တည္ေအာင္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ခဲ့ေၾကာင္းကိုမူ ဒြါဒသက နိပါတ္၊ မဟာကဏွဇာတ္၌ ေတြ႔ရွိရသည္။ ဤအေၾကာင္းအရာကိုပင္ အစျပဳ၍ လူႀကီးမ်ား သိၾကားသာသနာ အေၾကာင္း-ကို ဆိုခဲ့ၾကဟန္ ရွိပါသည္။

(နတ္သိၾကားႏွင့္ ျမတ္ဘုရားသာသနာ)
ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ကိုးကြယ္ေနေသာ ေဂါတမဘုရားရွင္ႏွင့္လည္း သိၾကားမင္းတို႔ ကတိစကား ရွိခဲ့ၾကသည္။ မွန္၏။ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူျပီးစ ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္ ဗုဒၶစကၡဳ (ဘုရားမ်က္လံုး) ေတာ္ျဖင့္ ေလာကႀကီးကို ၾကည့္ေတာ္မူရာ ေနာင္ေသာအခါတြင္ အရွင္မဟာမဟိႏၵ ရဟန္းေတာ္သည္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ) သို႔ ၾကြ၍ သာသနာျပဳမည္။ ထိုအခါ သီဟိုဠ္ကၽြန္း(သီရိလကၤာ) တြင္ သာသနာထြန္းလင္းမည္ဟု ျမင္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သိၾကားမင္းႀကီးကို အရွင္မဟာမဟိႏၵ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ)သို႔ သာသနာျပဳ ၾကြသည့္အခါ သင္လည္း မေထရ္၏ အေဖာ္အျဖစ္ျဖင့္ သာသနာကို ကူညီေစင့္ေရွာက္ပါ-ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူရာ သိၾကားမင္းႀကီးက ကူညီေစာင့္ေရွာက္ပါမည္-ဟု ၀န္ခံကတိျပဳခဲ့ေၾကာင္း ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာ၊ ဗာဟိရ နိဒါနကထာ၌ ေတြ႔ရ၏။

ေနာက္ ဒုတိယအႀကိမ္မွာ ဘုရားျဖစ္ျပီး ၄၉-ရက္အၾကာတြင္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီး ၄၉-ရက္အၾကာတြင္ ငါဘုရားကိုယ္တိုင္ ဆရာမကူ သယမၻဴဉာဏ္ျဖင့္ ထိုးထြင္းသိျမင္ခဲ့ေသာ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ကား အလြန္နက္နဲ၏။ တပါးသူတို႔ သိႏိုင္ခဲ၏။ သတၱ၀ါမ်ားမွာလည္း အ၀ိဇၨာေမွာင္ထုေအာက္တြင္ ပညာအလင္းေရာင္ ေပ်ာက္ေနၾက၍ ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ထူေျပာေနၾကသည့္ သတၱ၀ါက မ်ားေပသည္။ ငါေဟာသည့္ တရားကို ထိုသတၱ၀ါမ်ား နားလည္ႏိုင္ၾကမည္မဟုတ္။ ယခု ေလာေလာဆယ္ တရားေဟာရန္ မျဖစ္ေသး-ဟု တရားေဟာမႈ၌ ေၾကာင့္ၾကမႈမျပဳဘဲ ေနေတာ္မူေလသည္။

ထိုအခါ သိၾကားမင္းသည္ သဟမၸတိျဗဟၼာႀကီးႏွင့္အတူ ျမတ္စြာဘုရားအထံေတာ္ေမွာက္သို႔ လာေရာက္ကာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၊ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါမ်ားအား တရားေဟာၾကားေတာ္မူပါ။ အရွင္ဘုရားတို႔ အာဏာေတာ္ မတည္ခဲ့ပါလွ်င္ အာဏာေတာ္တည္ေအာင္ တပည့္ေတာ္မ်ား ကူညီပါမည္။ ရွင္ေတာ္ဘုရားကသာ ဓမၼစက္ကို လည္ေတာ္မူပါ။ အာဏာစက္အတြက္ တပည့္ေတာ္တို႔ တာ၀န္ယူပါမည္ဘုရား-ဟု ၀န္ခံကတိျပဳခဲ့ေၾကာင္း သီလကၡႏၶ၀ဂၢ အ႒ကထာ အမၺ႒သုတ္အဖြင့္၌ ေလ့လာေတြ႔ရွိရသည္။

(သိၾကားေဒ၀ါႏွင့္ သီဟိုဠ္၉သီရိလကၤာ သာသနာ)
ဤသို႔ သာသနာေတာ္ကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ပါမည္ဟု ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဘုရားရွင္ထံ ၀န္ခံကတိျပဳခဲ့သည့္ အတိုင္း တတိယသဂၤါယနာ တင္အျပီး၌ အေသာကမင္းတရားႀကီး၏ သားေတာ္ အရွင္မဟာမဟိႏၵ ရဟႏၲာမေထရ္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသို႔ သာသနာျပဳၾကြခါနီးတြင္ သိၾကားမင္းသည္ အရွင္မဟာမဟိႏၵ မေထရ္ထံ ေရာက္လာျပီး အရွင္ျမတ္ဘုရား-ဗုဒၶျမတ္စြာက ေနာင္ေသာအခါတြင္ မဟိႏၵမည္ေသာမေထရ္သည္ သီရိလကၤာသုိ႔ၾကြ၍ သာသနာျပဳလိမ့္မည္။ ထိုအခါ သင္သိၾကားလည္း သာသနာျပဳေဖာ္ျပဳဖက္အျဖစ္ ကူညီေဆာင္ရြက္ပါ-ဟုမိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ရာ ဘုရားတပည့္ေတာ္ကလည္း ကူညီပါမည့္အေၾကာင္း တာ၀န္ယူခဲ့ပါသည္။ ယခု သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ) တြင္ မုဋသိ၀မင္း နတ္ရြာစံျပီး ေဒ၀ါနံပိယတိႆမင္းျမတ္ နန္းစံခ်ိန္ျဖစ္၍ သာသနာျပဳသြားရန္ အခ်ိန္တန္ပါျပီ။ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ) သို႔ ၾကြေတာ္မူပါ။ ဘုရားတပည့္ေတာ္ကလည္း ဘုရားရွင္ထံ ၀န္ခံကတိျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း ကူညီ၍ သာသနာျပဳပါမည္-ဟု ေလွ်ာက္ထားျပီး သီရိလကၤာ သာသနာ ထြန္းလင္းျဖာေအာင္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည္ဟု ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာ တတိယသဂႌတိကထာ၌ မိန္႔ဆိုထားေလသည္။

သာသနာႏွစ္ ၄၃၀-ျပည့္တြင္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ) ၌ ၀ဋၬဂါမဏိမင္းႀကီး နန္းတက္သည္။ ထိုမင္း နန္းတက္ျပီး ငါးလအၾကာတြင္ စ႑ာလတိႆ သူပုန္ေဘးႀကီး ျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ တိုင္းျပည္မျငိမ္မသက္ ျဖစ္လာသည္။ ထိုအေတာအတြင္း တကၽြန္းလံုး မိုးေခါင္၍ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာကပ္ႀကီး ဆိုက္ေရာက္ လာျပန္သည္။ ဤသို႔ျဖစ္လာမည္ကို သိၾကားမင္း ႀကိဳတင္သိ၍ မျဖစ္လာမီကပင္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဤသို႔ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။

ဒီကၽြန္းမွာ မၾကာမီ လက္နက္ေဘးနဲ႔ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးတဲ့ေဘးႀကီးေတြ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါမွာ အရွင္ဘုရားမ်ားဟာ ပစၥည္းေလးပါး အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ပရိယတၱိစာေပက်မ္းဂန္ေတြကို ေဆာင္ထားႏိုင္ ၾကမွာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အျခားေနရာသို႔ ၾကြျပီး က်န္းမာသက္ရွည္စြာ ပရိယတၱိကို အားထုတ္သင့္ၾကပါတယ္။ အခုပဲ တပည့္ေတာ္ ေဖာင္ႀကီးေပၚသို႔ ၾကြေတာ္မူပါ-ဟု ေလွ်ာက္ထားသတဲ့။

ထို႔ေနာက္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (သီရိလကၤာ) ရွိ သံဃာေတာ္အားလံုးကို တျခားေဒသသို႔ ေဖာင္ႀကီးျဖင့္ ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။ သီဟိုဠ္ကၽြန္း( သီရိလကၤာ) ၌ မလိုက္ပါလိုသည့္ ရဟန္းေတာ္ေျခာက္က်ိပ္မွ်သာ က်န္ခဲ့သည္။ ဤသို႔လည္း သိၾကားမင္းသာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေၾကာင္း အ႒ကထာမ်ား၌ မိန္႔ဆိုထား၏။
(ေရွ႔လဆက္ရန္)

( ဓမၼာစရိယ ဦးေအးႏိုင္-ဘီေအ)

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၂-ခု ဇူလိုင္လ)

No comments: