Saturday, December 19, 2009

ျမတ္ဗုဒၶအား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္နည္း

ျမတ္စြာဘုရားသည္
(၁) ပံုေတာ္ ျမတ္ဘုရား (၂) ဂုဏ္ေတာ္ ျမတ္ဘုရား ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိေလသည္။
ထိုႏွစ္မ်ိဳးကို ဗုဒၶဘာသာႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား သိရွိလိုက္နာ မွတ္သားေစရန္ ေရးသားေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

၁။ ပံုေတာ္ျမတ္စြာဘုရားဟူသည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကို ထုလုပ္ထားေသာ ဆင္းတုေတာ္ကို ေခၚဆိုေလသည္။ ထိုဆင္းတုေတာ္ ပံုေတာ္တို႔ကို ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဖြား သူေတာ္စင္မ်ားတို႔သည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကသည္။ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူတိုင္းကိုလည္း အက်ိဳးေပးသည္။

ပံုေတာ္တို႔သည္-
(က) မတ္တတ္ရပ္ေတာ္မူပံု။ (ခ) ထိုင္ေနေတာ္မူပံု။ (ဂ) ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးသံုးစား ရွိေလသည္။
ထိုသံုးမ်ိဳးကို ဥဒၵိႆက ေစတီသံုးမ်ိဳးဟု ေခၚဆိုေလသည္။

မတ္တတ္ရပ္ေတာ္မူပံုသည္လည္း-
(၁) ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူပံု (၂) ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီပံု (၃) နာဠာဂီရိဆင္ကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူပုံ
(၄) မတ္တတ္ရပ္ေတာ္ျဖင့္ အလွဴခံေတာ္မူပံု (၅) ေရွာင္တခင္ ၾကြေရာက္သတိေပးျခင္း၊ ၾသ၀ါဒေပးျခင္း ျပဳလုပ္ေတာ္မူပံု စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ရေလသည္။

ထိုင္ေနေတာ္မူပံုသည္လည္း-
(၁) စ်ာနမုျဒာေခၚ သမာပတ္၀င္စားပံု၊ (စကၡဳေျႏၵခ်ထား၍ ၀ဲဘက္လက္၀ါးေပၚ ယာလက္၀ါးတင္၍ တရားထိုင္သည့္ဟန္)
(၂) ဓမၼစၾကာပံု (၀ဲဘက္ လက္ခလယ္ကို ယာဘက္လက္ညႇိဳးျဖင့္ ေထာက္ျပသည့္ဟန္)
(၃) ဘူမိဖႆ (ယာဘက္လက္ကို ေျမႀကီးထိေစလ်က္ ၀ဲဘက္ လက္ခလယ္ကို တင္ပလႅင္ေခြေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ထားသည့္ဟန္)
စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ရေလသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေရွ႔အရပ္သို႔ မ်က္ႏွာမူ၍သာ ထိုင္ေတာ္မူေလသည္။ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္၀ယ္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခ်ိန္မွာပင္ အေရွ႔ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူကာ ထိုင္ေနေတာ္မူသည္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူသည္မွာ-
ျခေသၤ့မင္းကဲ့သို႔ ယာဘက္ကို ေစာင္းလ်က္ လဲေလ်ာင္း က်ိန္းစက္ေလ့ရွိသည္။ ယာဘက္ေျခေတာ္ေပၚ၌ ၀ဲဘက္ေျခေတာ္ကို အနည္းငယ္လြန္၍ ထား၏။ ေျခဖ၀ါးႏွစ္ခု တညီတည္း ထားလွ်င္ ဒူးဆစ္ေတာ္အခ်င္းခ်င္း၊ ဖမ်က္ေတာ္အခ်င္းခ်င္း ထိခိုက္ေန၍ နာက်င္ျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ဥဒၵိႆက ေစတီမ်ားကို ထုလုပ္ကိုးကြယ္ၾကရာတြင္-
(က) ၾကြခ်ီေတာ္မူပံု (ခ) ရပ္ေတာ္မူပံု (ဂ) ထိုင္ေနေတာ္မူပံုႏွင့္ (ဃ) ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု စေသာ ဘုရားရွင္၏ ပံုေတာ္မ်ားကို အမ်ားဆံုး ဖူးေတြ႔ႏိုင္ေပသည္။ ထိုပံုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ၾကရသည့္အခါ မိမိ၏ စိတ္အစဥ္တြင္ မည္ကဲ့သို႔ ထားရွိျပီး ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳရမည္ကို ေရးသားတင္ျပရေသာ္ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။

ၾကြခ်ီေတာ္မူပံု-
ေနာက္ေတာ္ပါ သံဃာေတာ္မ်ား၏ ေရွ႔ေတာ္က စက္လကၡဏာတို႔ျဖင့္ တင့္တယ္ေသာ ေျခေတာ္အစံုကို ၾကြခ်ီလ်က္ ထိုထိုဤဤ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူသည့္အခါတြင္လည္း ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးကို သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ေတာ္မူ၏။ ယခုအခါ ၾကြသြားေတာ္မူပံုကို ထုလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပံု ရုပ္ပြးေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္သာ စိတ္မထားဘဲ (မိမိအိမ္၌ မိဘဘိုးဘြား တို႔၏ ဓာတ္ပံုကိုျမင္ရလွ်င္ ဓာတ္ပံုေလာက္တြင္သာမက အသက္ရွင္တုန္းအခါက မိဘဘိုးဘြားကိုပါ တခါတည္း သတိရလ်က္ ေျပာဆိုဆံုးမပံုေတြကိုပါ ထင္ေယာင္၊ ျမင္ေယာင္ျဖစ္လာသကဲ့သို႔) သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား၏ ၾကြသြားေတာ္မူပံုကိုပါ ထင္ေယာင္၊ ျမင္ေယာင္ ျဖစ္လာေစလ်က္ ႏွစ္သက္ၾကည္ႏူးစြာ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရပါမည္။

ရပ္ေတာ္မူပံု-
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ၾကြသြားေတာ္မမူဘဲ ေရႊေတာင္ႀကီးအလား ရပ္တန္႔ေတာ္မူ၏။ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို သယ္ပိုးရြက္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရပ္ေတာ္မူေနပံုကို ထုလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပြားေတာ္ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ မိမိအား ဆံုးမေတာ္မူေနပံုကို ထင္ေယာင္ ျမင္ေယာင္ ျဖစ္လာေအာင္ ရိုေသစြာ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရပါမည္။

ထိုင္ေနေတာ္မူပံု-
သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္သည္ ပရိသတ္အလယ္တြင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ ကြန္႔ျမဴးလ်က္ တင္ပလႅင္ဖြဲ႔ေခြ ထိုေနေတာ္မူလ်က္ တရားေဟာေျပာကာ သတၱ၀ါအမ်ား၏ အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တင္ပလႅင္ဖြဲ႔ေခြ ထိုင္ေနေတာ္မူပံုကို ထုလုပ္အပ္ေသာ ရုပ္ပံု ရုပ္ပြားေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေျမာ္ရသည္ရွိေသာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္တြင္သာ စိတ္မထားဘဲ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား၏ အနီးထံပါး၀ယ္ တရားဓမၼၾသ၀ါဒေတာ္မ်ား လိုက္နာၾကားနာေနၾကရ သကဲ့သို႔ ထင္ျမင္လာေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကရပါမည္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု-
ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ညဥ့္အခါ ဂႏၶကုဋီတိုက္ေတာ္၀ယ္ ရံဖန္ရံခါ ေလ်ာင္းေတာ္မူလ်က္ နတ္ျဗဟၼာမ်ား၏ ေလွ်ာက္ထားလာသမွ်ေသာ အေမးပုစၧာမွန္သမွ်တို႔ကို ေျဖရွင္းေဟာျပေတာ္မူ၍ သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးကို ေဆာင္ေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုအခါ ေရႊသာေလ်ာင္း-ဟုေခၚဆိုအပ္ေသာ ေလ်ာင္းေတာ္မူပံုကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေမးပုစၧာမ်ားကို ေျဖရွင္းေဟာေျပာေနပံုကို ထင္ျမင္လာေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤသို႔ ပံုေတာ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ကုသိုလ္အက်ိဳးထူးကို ျဖစ္ေစပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ၀ကၠလိရဟန္းကဲ့သို႔ လိုေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ ၀ကၠလိရဟန္းသည္ ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္၊ ေက်းဇူးေတာ္တို႔ကို မၾကည္ညိဳဘဲ ပံုေတာ္ကိုသာ ၾကည္ညိဳေန၍ ကုသိုလ္ထုူး မရဘဲ-တုစၧ ၀ကၠလိ (အခ်ည္းႏွီးေသာ ၀ကၠလိ) ဟု ဘုရားရွင္၏ ကဲ့ရဲ႔ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား-
ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဟူသည္ အပိုင္းအျခားမရွိေသာ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ေခၚဆိုေလသည္။ ထိုဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္-
(၁) အရဟံဂုဏ္ေတာ္
(၂) သမၼာသမၺဳဒၶဂုဏ္ေတာ္
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷဂုဏ္ေတာ္
(၄) သုဂတဂုဏ္ေတာ္
(၅) ေလာက၀ိဒူဂုဏ္ေတာ္
(၆) အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိဂုဏ္ေတာ္
(၇) သတၳာေဒ၀မႏုႆာနဂုဏ္ေတာ္
(၈) ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္
(၉) ဘဂ၀ါဂုဏ္ေတာ္ အားျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါးရွိေလသည္။

ထိုဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။
(၁) အရဟံ-ကိေလသာကင္း၍ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၂) သမၼာသမၺဳေဒၶါ-သစၥာေလးပါးတရားကို ဆရာမရွိ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ-အသိႏွင့္အက်င့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၄) သုဂေတာ-ေကာင္းေသာစကားကိုသာ ေျပာဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၅) ေလာက၀ိဒူ-ေလာကသံုးပါးကို အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၆) အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိ-ဆံုးမထိုက္သူတို႔ကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၇) သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ-လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔၏ ဆရာတဆူ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၈) ဗုေဒၶါ-သစၥာေလးပါးကို မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္းသိ၊ သူတပါးတို႔ကိုလည္း သိေအာင္ ေဟာျပေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၉) ဘဂ၀ါ-ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါး ဂုဏ္ေတာ္ေတြအနႏၲႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား-ဟူ၍ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ကုိ ခ်ီးမြမ္းပူေဇာ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ပူေဇာ္ျခင္းသည္လည္း-
(၁) အာမိသပူဇာ (၂) ဓမၼပူဇာအားျဖင့္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိေလသည္။

အာမိသပူဇာျဖင့္ ပူေဇာ္ပံုမွာ-
ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး ပစၥည္းေလးပါး အသံုးအေဆာင္မ်ားအား ပူေဇာ္ရာ၌ အရဟံ-ဂုဏ္ေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စိတ္ေတာ္အစဥ္၌ ကိေလသာအညစ္အေၾကး အေနာက္အက်ဳတို႔မွ ကင္းသျဖင့္ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္လ်က္ ရွိပံု။ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈ ဟူသမွ်တို႔ကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေတာ္မမူ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာေတာ္မမူ၊ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေတာ္ မမူပံုႏွင့္ အတုမရွိေသာ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တို႔ႏွင့္ ကံုလံုျပည့္၀၍ ပူေဇာ္မႈကို အထူးခံထိုက္ပံုစေသာ ဂုဏ္ရည္တို႔ကို ယံုၾကည္စြာ မွန္းေမွ်ာ္၍ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးလ်က္ ပန္း-ေရခ်မ္း-ဆြမ္း-ဆီမီး အသီးသီးတို႔ကို ကပ္လွဴပူေဇာ္ရပါမည္။ (သရဏဂံု သီလ ခံယူေဆာက္တည္၍ လွဴဒါန္းခဲ့လွ်င္ကား အာမိသပူဇာ၊ ဓမၼပူဇာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးပင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။)

ဓမၼပူဇာျဖင့္ ပူေဇာ္ပံုမွာ-
ဓမၼပူဇာ-တရားျဖင့္ ပူေဇာ္ရာ၌ မိမိတို႔၏ စိတ္အစဥ္ကို ကိေလသာအညစ္အေၾကး အေနာက္အက်ဴတို႔မွ ကင္းစင္ႏိုင္သမွ် ကင္းစင္ႏိုင္ေအာင္ ေဆးေလွ်ာ္သုတ္သင္၍ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈဟူသမွ်တို႔ကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေတာ္မမူ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာေတာ္မမူ၊ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေတာ္မမူပံုႏွင့္ အတုမရွိေသာ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တို႔ႏွင့္ ကံုလံုျပည့္၀၍ ပူေဇာ္မႈကို အထူးခံထိုက္ပံု စေသာ ဂုဏ္ရည္တို႔ကို ယံုၾကည္စြာ မွန္းေမွ်ာ္၍ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးလ်က္ ဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါးကို အာရံုျပဳ ရြတ္ဆို၍ ပူေဇာ္ရပါမည္။

ပံုေတာ္ကို ပံုေတာ္အတိုင္း မထားဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ျဖင့္ ထံုမႊမ္း၍ ပူေဇာ္လွ်င္ အႏၲရာယ္ကင္းျခင္း၊ စီးပြားလာဘ္လာဘ တိုးတက္ျခင္း စေသာ အက်ိဳးထူးတရားမ်ားကို ရရွိေပလိမ့္မည္။ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကို စိတ္ထဲ၌ ထင္ျမင္လာေအာင္ မွန္းဆသူသည္ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားသူ ျဖစ္ေပရကား ဘုရားရွင္၏ ကိုယ္စား ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ႏွင့္ ေစတီေတာ္မ်ားအနီး၌ မေလးမစား မေန၀ံ႔ေတာ့ေပ။

သို႔ရာတြင္ ေလာက၌ ပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္အေပၚတြင္ ထိုသူ၏ဂုဏ္ထူးကို မသိခင္က ၾကည္ညိဳျပီးေနာက္ ထိုသူ၏ ဂုဏ္ထူးကို သိရျပန္ေသာအခါ အတိုင္းထက္အလြန္ ပိုမိုၾကည္ညိဳေလးစား အားထားကိုးကြယ္လိုေသာ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကိုပင္ မိမိဉာဏ္မီသမွ် သိရွိၾကလွ်င္ မိမိ၏ သဒၶါပညာတို႔သည္ ေရွးကထက္ သာလြန္တိုးပြားၾကရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ စာရႈသူတို႔သည္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာ၀ယ္ က်င္လည္ခဲ့ရေသာ္လည္း မိမိတို႔စိတ္ထဲ၌ ဤကဲ့သို႔ ဘုရားရွင္ဟူေသာ အာရံုမ်ိဳးကို ရယူႏိုင္ဖို႔ရာ လြန္စြာခဲယဥ္းပါသည္။ ယခုအခါ ကံေကာင္းလွသျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ၾကားသိရေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအးေအးေဆးေဆး မိမိတို႔အိမ္၌ ဘုရားရွင္ကို အာရံုျပဳရင္း ရြတ္ဖတ္ရွိခိုးၾကဖို႔ရာ မက်ဥ္းမက်ယ္ အနက္သေဘာကို ႏႈတ္တက္ေဆာင္ထားျပီး မိမိ၏ မ်က္စိကိုမွိတ္၍ ျဖစ္ေသာ အာရံု၌ထင္ျမင္လာေသာ ဘုရားရွင္၏ ပံုေတာ္အတြင္း၌ အထက္ကျပဆိုခဲ့ျပီးေသာ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကိုသြင္း၍ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ သီလကို ေဆာက္တည္ကာ အာရံုျပဳကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ႏိုင္ၾကေစရန္ ေရးသားေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ဘုရားရွင္သည္ သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္အရြယ္ေတာ္၌ ေတာထြက္ေတာ္မူ၍ ၃၅-ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ သက္ေတာ္ ၈၀-အျပည့္မွာ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူသည္။ ဘုရားအျဖစ္ ၀ါေတာ္ ၄၅-၀ါမွ်သာ သီတင္းသံုးေတာ္မူရသည္။ ထို ၄၅-၀ါမွ်ျဖင့္ ကာလမၾကာရကား ေနာင္အခါ ဗုဒၶသာသနာကို ယံုၾကည္သူတို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ႏိုင္ၾကဖို႔ရာ အေမြအႏွစ္ေပးခဲ့သည့္ အေနအားျဖင့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္၏ အရိုးဓာတ္ေတာ္မ်ားကို အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ ျဖစ္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

အသက္ရွည္ေသာ ဘုရားရွင္၏ အရိုးဓာတ္ေတာ္ကား အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ မျဖစ္ဘဲ တလံုးတခဲတည္း တည္ရစ္ေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ဌာပနာထားေသာ ေစတီပုထိုးေတာ္၊ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ဖူးေဇာ္ရေသာအခါ၌ ဓာတ္ေတာ္၊ ေစတီေတာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္တြင္သာ စိတ္မထားဘဲ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဘုရားကုိ ထင္ျမင္ေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကရန္ ျဖစ္သည္။

အခ်ဳပ္ဆိုေသာ္ ပံုေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ပံုေတာ္အတြင္း၌ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ကို သြင္းယူပူေဇာ္လ်က္ တိဟိတ္ဥကၠ႒ ကုသလ (ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္၍ရအပ္ေသာ ကုသိုလ္ထူး) ကို ရရွိမည္မွာ မုခ်ဧကန္ စင္စစ္အမွန္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

( သန္း၀င္းရွိန္)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၃-ခု ဇန္န၀ါရီလ)

No comments: