အၾကင္သူသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာ ျပည့္စံုေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊
စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊
ရန္သူႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ေနရေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊
မင္းအိမ္တံခါး၀ တရားစီရင္ရာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊
သုသာန္သခ်ႋဳင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊
မိမိႏွင့္အတူတကြ ရပ္တည္လာ၏။
ထိုသူသည္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းပင္ ျဖစ္၏။(စြယ္စံုနီတိကထာ)
(ေခ်ာင္းဦး ေမာင္စႏၵာ)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment