Sunday, April 25, 2010

ပိဋကတ္သံုးပံု ဓမၼေစတီဘုရားရွိခိုးႀကီး

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အျမဲမျပတ္ ရွိခိုးပူေဇာ္ေသာ
ပိဋကတ္သံုးပံု ဓမၼေစတီဘုရားရွိခိုးႀကီး။

မံုရြာျမိဳ႔ လယ္တီေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို စတင္ တည္ေထာင္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဂုဏ္တို႔ျဖင့္ ျမန္ျပည္တလႊား ထက္ေအာက္ညာေၾကသာမက ကမၻာအရပ္ရပ္သို႔ ေက်ာ္ေစာျခင္း ရွိေတာ္မူ၍ ပရိယတၱိ၀ိသာရဒ ပိဋကတၱယပါရဂူ အေနက ဂႏၳကာရက ျဖစ္ေတာ္မူသည့္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ပရိယတၱိစာေပ သင္ၾကားလိုေသာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ လာေရာက္ခိုလႈံၾကကုန္ေသာ တပည့္အမ်ား စာသင္တို႔အား ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ၊ ဂဏၭိ က်မ္းစံုညႇိလ်က္ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။

ပရိယတၱိ ပို႔ခ်ေသာတာ၀န္ ရပ္နားအားလပ္သည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ပဋိပတၱိတာ၀န္ကို အားသြန္ႀကိဳးပမ္း က်င့္ၾကံေတာ္မူခဲ့ျပန္သည္။ ယင္းမွတဖန္ ပဋိေ၀ဓ အျမိဳက္သီးတို႔ကို မိမိကိုယ္တိုင္သာမက ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူ၊ ပုဂၢိဳလ္ဟူသမွ်တို႔ကို သံသရာ၀ဋ္စခန္းမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ က်င့္ၾကံနည္း၊ အားထုတ္နည္း ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဒီပနီက်မ္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာကို ေရးသားျပဳစုေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရတို႔ ပူေဇာ္ေသာ အာဒိကမၼိက အဂၢမဟာပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္ႏွင့္ အဂၤလန္ဘုရင္မႀကီးက ပူေဇာ္ေသာ ဒီလစ္ (ေဒါက္တာ) ဘြဲ႔ကို ခံယူရရွိေတာ္မူသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ စာေပပါရဂူ ျဖစ္သည့္ျပင္ ၀ိပႆနာဘက္တြင္လည္း ၀ိပႆနာရႈပံု မဂ္ေရာက္ ဖိုလ္ေရာက္ နိဗၺာန္ေပါက္ေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္ေဆာင္၍ အက်ဥ္းအက်ယ္ နည္းႏွစ္သြယ္ျဖင့္ ကမၼ႒ာန္းက်မ္းႀကီးကို ေရးသား စီရင္ေတာ္မူခဲ့၏။

ဆရာေတာ္ႀကီး၏ နည္းနိႆယမ်ားျဖင့္ ၀ိပႆနာဘက္တြင္ ေပါက္ေရာက္ေအာင္ျမင္ခဲ့ၾကေသာ အနာဂါမ္ဆရာသက္ႀကီး၊ ဆရာႀကီး ဦးဘခင္၊ ကမၻာ့သာသနာျပဳ ဆရာႀကီး ဂိုအင္ကာ-စသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားသည္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္မ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ မဟာသရဏဂံုေတာ္ႀကီးျဖင့္ ပိဋကတ္သံုးပံု ဓမၼေစတီဘုရားရွိခိုးႀကီးကို ေရးသားစီရင္၍ အျမဲမျပတ္ ရွိခိုးပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။ ပိဋကတ္သံုးပံု၏ ဂုဏ္ေတာ္ (၂၃) ဟုလည္း ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။


ေတန ဘဂ၀တာ ဇာနတာ ပႆတာ အရဟတာ သမၼာသမၺဳေဒၶန ေဒသိတာနိ ပညတၱာနိ တီဏိ ပိဋကာနိ။ ကတမာနိ တီဏိ၊ ၀ိနယပိဋကံ, သုတၱႏၲပိဋကံ, အဘိဓမၼပိဋကႏၲိ။ ဣမာနိ တီဏိ ပိဋကာနိ-
၁။ အာဒိကလ်ာဏာနိ
၂။ မေဇၩကလ်ာဏာနိ
၃။ ပရိေယာသာန ကလ်ာဏာနိ
၄။ သာတၳာနိ
၅။ သဗ်ဥၹနာနိ
၆။ ေက၀လ ပရိပုဏၰာနိ
၇။ ပရိသုဒၶါနိ
၈။ သိကၡတၱယ သဂၤဟိတႆ ျဗဟၼာစရိယႆ ပကာသကာနိ
၉။ အတၳဂမၻီရာနိ
၁၀။ ဓမၼဂမၻီရာနိ
၁၁။ ေဒသနာ ၈မၻီရာနိ
၁၂။ ပဋိေ၀ဓ ဂမၻီရာနိ
၁၃။ သီလကၡႏၶ ဘာဇနာနိ
၁၄။ သမာဓိကၡႏၶ ဘာဇနာနိ
၁၅။ ပညာကၡႏၶ ဘာဇနာနိ
၁၆။ ၀ိမုတၱိကၡႏၶ ဘာဇနာနိ
၁၇။ ၀ိမုတၱိဉာဏဒႆနကၡႏၶ ဘာဇနာနိ
၁၈။ အဘိညာ သံ၀တၱနိကာနိ
၁၉။ ပရိညာ သံ၀တၱနိကာနိ
၂၀။ သေမၺာဓ သံ၀တၱနိကာနိ
၂၁။ ၀ိရာဂ သံ၀တၱနိကာနိ
၂၂။ နိေရာဓ သံ၀တၱနိကာနိ
၂၃။ နိဗၺာန သံ၀တၱနိကာနိ
နေမာ ေတသံ တိဏၰံ ပိဋကာနံ အာဒိကလ်ာဏာနံ မေဇၩကလ်ာဏာနံ ပရိေယာသာနကလ်ာဏာနံ၊ သာတၳာနံ၊ သဗ်ဥၹနာနံ၊ ေက၀လ ပရိပုဏၰာနံ၊ ပရိသုဒၶါနံ၊ သိကၡတၱယ သဂၤဟိတႆ ျဗဟၼာစရိယႆ ပကာသကာနံ၊ အတၳဂမၻီရာနံ၊ ဓမၼဂမၻီရာနံ၊ ေဒသနာဂမၻီရာနံ၊ ပဋိေ၀ဓဂမၻီရာနံ၊ သီလကၡႏၶ ဘာဇနာနံ၊ သမာဓိကၡႏၶ ဘာဇနာနံ၊ ပညာကၡႏၶ ဘာဇနာနံ၊ ၀ိမုတၱိကၡႏၶ ဘာဇနာနံ၊ ၀ိမုတၱိဉာဏဒႆနကၡႏၶ ဘာဇနာနံ၊ အဘိညာ သံ၀တၱနိကာနံ၊ ပရိညာ သံ၀တၱနိကာနံ၊ သေမၺာဓ သံ၀တၱနိကာနံ၊ ၀ိရာဂ သံ၀တၱနိကာနံ၊ နိေရာဓ သံ၀တၱနိကာနံ၊ နိေရာဓ သံ၀တၱနိကာနံ၊ နိဗၺာန သံ၀တၱနိကာနံ။

ဒုတိယမၸိ---နေမာ ေတသံ တိဏၰံ ပိဋကာနံ အာဒိကလ်ာဏာနံ (ပ) သံ၀တၱနိကာနံ။
တတိယမၸိ---နေမာ ေတသံ တိဏၰံ ပိဋကာနံ အာဒိကလ်ာဏာနံ (ပ) သံ၀တၱနိကာနံ။
( ပိဋကတ္သံုးပံု၏ ဂုဏ္ေတာ္ ၂၃-ဟုလည္း ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္)။

အနက္အဓိပၸါယ္။
ဇာနတာ-သိေတာ္မူတတ္ထေသာ၊ ပႆတာ-ျမင္ေတာ္မူတတ္ထေသာ၊ အရဟတာ-ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ထေသာ၊ သမၼာသမၺဳေဒၶန-မေဖာက္မျပန္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တရားအားလံုးကို သိေတာ္မူေသာ၊ ေတန ဘဂ၀တာ-ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္၊ ေဒသိတာနိ-ေဟာၾကားအပ္ကုန္ေသာ၊ ပညတၱာနိ-ပညတ္အပ္ကုန္ေသာ၊ (၀ါ) အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ကုန္ေသာ၊ တီဏိ-သံုးပါးကုန္ေသာ၊ ပိဋကာနိ-ပိဋကတ္ တို႔သည္၊ သႏၲိ-ရွိကုန္၏။

တီဏိ-သံုးပါးတို႔ဟူသည္၊ ကတမာနိ-အဘယ္သည္သို႔နည္း။
၀ိနယပိဋကံ-၀ိနယပိဋက၄င္း၊ သုတၱႏၲပိဋကံ-သုတၱႏၲပိဋက၄င္း၊ အဘိဓမၼပိဋကံ-အဘိဓမၼာပိဋက၄င္း၊ ဣတိ-ဤသို႔၊ ပိဋကာနိ-ပိဋကတ္တို႔သည္၊ ဣမာနိ တီဏိ-ဤသံုးပါးတို႔ေပတည္း။

(၁) အာဒိကလ်ာဏာနိ-အစ၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၂) မေဇၩကလ်ာဏာနိ-အလယ္၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၃) ပရိေယာသာနကလ်ာဏာနိ-အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၄) သာတၳာနိ-အနက္အဓိပၸါယ္တို႔ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၅) သဗ်ဥၹနာနိ-သဒၵါ, ပုဒ္, ဗ်ည္းတို႔ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၆) ေက၀လပရိပုဏၰာနိ-အပိုအလိုမရွိ အလံုးစံုႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၇)ပရိသုဒၶါနိ-ခရုသင္းကဲ့သို႔ ထက္၀န္းက်င္မွ စင္ၾကယ္ပါေပကုန္၏။
(၈) သိကၡတၱယ သဂၤဟိတႆ-သီလ, သမာဓိ, ပညာ-ဟူေသာ သိကၡာသံုးပါးျဖင့္ ေရတြက္အပ္ေသာ၊ ျဗဟၼစရိယႆ-ျမတ္ေသာအက်င့္ကို၊ ပကာသကာနိ-ထင္ရွားစြာျပတတ္ပါေပကုန္၏။
(၉) အတၳဂမၻီရာနိ-အနက္, အက်ိဳး, အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ နက္နဲေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၁၀) ဓမၼဂမၻီရာနိ-သဒၵါ, အေၾကာင္း, အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ နက္နဲေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၁၁) ေဒသနာဂမၻီရာနိ-ေဟာစဥ္အားျဖင့္ နက္နဲေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၁၂) ပဋိေ၀ဓဂမၻီရာနိ-ထိုးထြင္း၍သိရာ၌ နက္နဲေတာ္မူပါေပကုန္၏။
(၁၃) သီလကၡႏၶဘာဇနာနိ-သီလအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ပါေပကုန္၏။
(၁၄) သမာဓိကၡႏၶဘာဇနာနိ-သမာဓိအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ပါေပကုန္၏။
(၁၅) ပညကၡၶဘာဇနာနိ-ပညာအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ပါေပကုန္၏။
(၁၆) ၀ိမုတၱိကၡႏၶဘာဇနာနိ-သံသရာမွ လြတ္ေၾကာင္းအစုတို႔ျဖင့္ ေ၀ဖန္အပ္ပါေကုန္၏။
(၁၇) ၀ိမုတၱိဉာဏဒႆကၡႏၶဘာဇနာနိ-ကိေလသာတို႔မွ လြတ္ေၾကာင္းအသိဉာဏ္ အျမင္အစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ပါေပကုန္၏။
(၁၈) အဘိညာသံ၀တၱနိကာနိ-ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။
(၁၉) ပရိညာသံ၀တၱနိကာနိ-ပိုင္းျခားေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။
(၂၀) သေမၺာဓသံ၀တၱနိကာနိ-ထိုးထြင္း၍သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။
(၂၁) ၀ိရာဂသံ၀တၱနိကာနိ- ရာဂကင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။
(၂၂) နိေရာဓသံ၀တၱနိကာနိ-ကိေလသာမွ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။
(၂၃) နိဗၺာနသံ၀တၱနိကာနိ-နိဗၺာန္ (၀ါ) တဏွာကင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ပါေပကုန္၏။

အာဒိကလ်ာဏာနံ-အစ၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ မေဇၩကလ်ာဏာနံ-အလယ္၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုုကုန္ေသာ၊ ပရိေယာသာနကလ်ာဏာနံ-အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ သာတၳာနံ-အနက္အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ သဗ်ဥၹနာနံ-သဒၵါ, ပုဒ္, ဗ်ည္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ ေက၀လပရိပုဏၰာနံ-အပိုအလိုမရွိ အလံုးစံုႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ ပရိသုဒၶါနံ-ခရုသင္းကဲ့သို႔ ထက္၀န္းက်င္မွ စင္ၾကယ္ကုန္ေသာ၊ သိိကၡတၱယ သဂၤဟိတႆ-သီလ, သမာဓိ, ပညာ-ဟူေသာ သိကၡာသံုးပါးျဖင့္ ေရတြက္အပ္ေသာ၊ ျဗဟၼစရိယႆ-ျမတ္ေသာအက်င့္ကို၊ ပကာသကာနံ-ထင္ရွားစြာျပတတ္ကုန္ေသာ၊ အတၳဂမၻီရာနံ-အနက္, အက်ိဳး, အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ နက္နဲကုန္ေသာ၊ ဓမၼဂမၻီရာနံ-သဒၵါ, အေၾကာင္း, အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ နက္နဲ ကုန္ေသာ၊ ေဒသနာဂမၻီရာနံ-ေဟာစဥ္အားျဖင့္ နက္နဲကုန္ေသာ၊ ပဋိေ၀ဓဂမၻီရာနံ-ထိုးထြင္း၍သိရာ၌ နက္နဲ ကုန္ေသာ၊ သီလကၡႏၶဘာဇနာနံ-သီလအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ကုန္ေသာ၊ သမာဓိကၡႏၶဘာဇနာနံ-သမာဓိအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ကုန္ေသာ၊ ပညကၡၶဘာဇနာနိ-ပညာအစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ကုန္ေသာ၊ ၀ိမုတၱိကၡႏၶဘာဇနာနံ-သံသရာမွ လြတ္ေၾကာင္းအစုတို႔ျဖင့္ ေ၀ဖန္အပ္ကုန္ေသာ၊ ၀ိမုတၱိဉာဏဒႆကၡႏၶဘာဇနာနံ-ကိေလသာတို႔မွ လြတ္ေၾကာင္းအသိဉာဏ္ အျမင္အစုတို႔ျဖင့္ ခြဲျခားေ၀ဖန္အပ္ကုန္ေသာ၊ အဘိညာသံ၀တၱနိကာနံ-ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ ပရိညာသံ၀တၱနိကာနံ-ပိုင္းျခားေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ သေမၺာဓသံ၀တၱနိကာနံ-ထိုးထြင္း၍သိျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ ၀ိရာဂသံ၀တၱနိကာနံ- ရာဂကင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ နိေရာဓသံ၀တၱနိကာနံ-ကိေလသာမွ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ နိဗၺာနသံ၀တၱနိကာနံ-နိဗၺာန္ (၀ါ) တဏွာကင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ တိဏၰံ-သံုးပါးကုန္ေသာ၊ ေတသံ ပိဋကာနံ-ထိုပိဋကတ္တို႔အား၊ နေမာ-ရွိခိုးပါ၏။

ဒုတိယမၸိ-ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊
တတိယမၸိ-သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊

ဆရာဦးစိန္လႈိင္ (က်ိဳက္လတ္)
ပူေဇာ္သည္
(သူရဇၹ ၂၀၀၈-ခု ေမလ)

No comments: