ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ တရားေဒသနာေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္သံုးသူတိုင္း ေဘးအႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္မွ ကင္းေ၀းၾကရသည္။ ယခင္ကတည္းက အႏၲရာယ္မွ ကင္းေ၀းသူမ်ား ရွိသကဲ့သို႔ ယေန႔တိုင္လည္း ရွိေနဆဲပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို အျမဲမျပတ္ရြတ္ဆိုေသာေၾကာင့္ အသက္ေဘးမွ ကင္းေ၀းခဲ့သူတဦး ရွိပါသည္။ ထိုသူမွာ ဦးျမင့္ေက်ာ္ ျဖစ္သည္။
ဦးျမင့္ေက်ာ္သည္ မေကြးတိုင္း ျမိဳ႔သစ္ျမိဳ႔နယ္ ဒန္႔သလြန္ပင္ရြာမွ အလယ္တန္းျပ ဆရာတဦးျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ စိတ္ေစတနာ အလြန္ေကာင္းသူျဖစ္၍ တပည့္မ်ားအေပၚတြင္ ေစတနာအျပည့္ထားသူ ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာကို ၾကည္ညိဳေလးစားကာ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို အျမဲမျပတ္ ရြတ္ဆိုပူေဇာ္သူ ျဖစ္ပါသည္။
တေန႔တြင္ ဆရာသည္ ေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို မေကြးသြားရန္ လိုက္ပို႔အျပီး ဆိုင္ကယ္စီးလ်က္ ျပန္လာရာ ေတာင္တြင္းႀကီးျမိဳ႔အနီး ျပည္လမ္းေပၚတြင္ ေရွ႔မွေမာင္းႏွင္လာေသာ ကုန္ကားႀကီးတစီးကို မေရွာင္သာဘဲ ရင္ဆိုင္တိုက္မိပါေတာ့သည္။
အနီးက ျမင္ရသူမ်ား ထိတ္လန္႔သြားသည္။ အေဒၚႀကီးတဦးမွာ မူးေမ့ျပီး လဲသြားပါသည္။ တိုက္ျပီးျပီးခ်င္း ဆရာသည္ ကားေအာက္ေရာက္ေနရာမွ ျပန္ထြက္လာသည္။ ရပ္ေနေသာကားေအာက္မွ ထြက္လာသည့္ ဆရာကိုျမင္ေတာ့ အနီးရွိလူအမ်ား အံ႔ၾသသြားၾကသည္။ ဆရာစီးလာေသာ ဆိုင္ကယ္မွာ ကားေရွ႔ ကိုက္ ၃၀-အကြာတြင္ မီးသီးကြဲ၊ ဘရိတ္ျပဳတ္၊ ျခင္းပိန္လ်က္ ပ်က္စီးေနျပီ။ ဆရာ့မွာေတာ့ ဒူးပြန္းရံု၊ ရွရုံေလးႏွင့္ သတိပင္လစ္မသြားဘဲ ထြက္လာျခင္းသည္ အလြန္အံ႔ၾသစရာပင္ ျဖစ္သည္။
ေမတၱာအက်ိဳး၊ ေစတနာအက်ိဳးႏွင့္ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္အစြမ္းတို႔ေပါင္းကာ အသက္ခ်မ္းသာရာရခဲ့သည့္ ဆရာဦးျမင့္ေက်ာ္သည္ ဇနီးေဒၚၾကည္ၾကည္ေဆြ၊ သားႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ခ်မ္းေျမ့စြာေနထိုင္လ်က္ ပညာေရးတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။
ခ်ဴးႏြယ္
(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၇-ခု ေအာက္တိုဘာလ)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment