စာေရးသူသည္ တိုင္းရင္းေဆးဆရာတဦး မဟုတ္ပါ။ ေဆးပညာရပ္ကို ေလ့လာေနသူတဦးလည္း မဟုတ္ပါ။ မိမိ၏က်န္းမာေရးအတြက္ ၾကံဳခဲ့ရသည့္ အေနအထားကို ေဖာ္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။
ယေန႔ကာလတြင္ ေသြးတိုးေရာဂါသည္ အထူးေရပန္းစားေနသည့္ ေရာဂါတမ်ိဳးဟု ဆိုရမလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ျမိဳ႔ေရာေက်းလက္ေဒသပါမက်န္ ေသြးတိုးေရာဂါကို သိေနၾကသည္။ ေသြးတိုးအမည္ႏွင့္ ယဥ္ပါးေနၾကသည္။
ဘယ္ေန႔က ဘာစားမိလို႔ ေသြးတက္လိုက္တာ၊
ဘယ္သူက ေသြးတိုးေနလို႔ ဒီေန႔ ခြင့္ယူထားရတာ၊
အေပၚေသြးက ဘယ္ေလာက္၊ ေအာက္ေသြးက ဘယ္ေလာက္ပဲရွိတာ၊ ဟူ၍ လူတကာ ေျပာေန၊ သိေန၊ ၾကားေနၾကသည္။
ေသြးတိုးေရာဂါသည္ အမွန္တကယ္ ခံစားရေသာ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ အထူးစိတ္ဓာတ္က်စရာေကာင္းသည္ဟု ဆိုရမလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ဟိုဟာေရွာင္ရ၊ ဒီဟာမစားရႏွင့္ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား ပြဲႀကီးမ်ားဆို ေ၀းေ၀းက ေရွာင္ရေတာ့သည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္ ေသြးတိုးေရာဂါခံစားခဲ့ရဖူးသည္။ လုပ္ငန္းတြင္ တကာယ့္အေရးႀကီးခ်ိန္က်မွ ရုတ္တရက္ မူးသလိုျဖစ္လာသည့္အတြက္ အနားယူခဲ့ရပါသည္။ ရံုးလုပ္ငန္း လုပ္ေနရင္း ေသြးတိုးလာသည့္အတြက္ ခ်က္ခ်င္း အိမ္တအိမ္တြင္ အိပ္ရာေပၚ လွဲေနရင္း ေဆးေသာက္ကာ ေနခဲ့ရဖူးသည္။ စားေကာင္းေသာက္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ လြဲခဲ့ရသည္။
သြားေလရာေဆးေဆာင္ရသည္။ တပတ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေသြးခ်ိန္ ေသြးတိုင္းရသည္။ ေရွာင္ရမည့္ အစားအစာမ်ား အိမ္တြင္ စာရြက္တရြက္ႏွင့္ ေရးကပ္ထားရသည္။ တကယ္ပင္ ဒုကၡႀကီးပါသည္။
တကယ့္ေစတနာအရင္းခံႏွင့္ ေဖာ္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူအေနျဖင့္ ငါးသေလာက္၊ ဒံေပါက္၊ ဝက္သား၊ ပဲငါးပိ တို႔ႏွင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေဝးခဲ့သည္ဆိုေသာ္လည္း မိတ္ေဆြတဦး၏ ေဆးျမီးတိုေၾကာင့္ ယေန႔တြင္ ဘာကိုမွ် မေရွာင္ရေတာ့။ ဘယ္ခံစားမႈမွ်လည္း မလာေတာ့။
အျခားသူမ်ားအတြက္ေတာ့ မသိပါ။ မိမိအတြက္ကေတာ့ သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းသြားခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ပင္ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ။ ေဆးနည္းကား လြယ္ကူလွသျဖင့္ ယံုခ်င္မွ ယံုၾကပါလိမ့္မည္။
ကြမ္းရြက္ (စစ္ေတာင္းကြမ္း) ႏွင့္ ရဲယိုရြက္ကို ဆတူေထာင္းျပီး အရည္ညႇစ္ျပီး ေသာက္ပါ။
အရသာက စိမ္းေရႊေရႊနဲ႔ အနံ႔ဆိုးပါသည္။
ၾကက္ဥပန္းကန္ တဝက္ခန္႔ တေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္ ေသာက္ပါ။
ေစတနာႏွင့္ မွန္ေသာစကားကို ဆိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။
မန္းစံေရႊ
(နကၡတၱေရာင္ျခည္ ၂၀၀၅-ခု ႏိုဝဘၤာလ)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment