သဃၤႆမည္၊ နဂိုလ္ျပည္သို႔
ေရာင္ျခည္ျဖာဝင္း၊ လူ႔ျပည့္ဆင္းသည့္
လူမင္းေစာလွ၊ ျမတ္ဗုဒၶကို
ေမွ်ာ္တေျပာင္းညႊတ္၊ ဝါလကၽြတ္လွ်င္
ဦးညႊတ္ဆင္ႏႊဲ ဆီမီးပြဲ။
တုသိတာရွိ၊ ရွင့္ အမိကို
တင္ဘိႏို႔ေၾကြး၊ ဆပ္ရန္ေတြး၍
ေလးလ ဝါတြင္း၊ တရားခင္း၍
အခ်င္းက်ယ္ဝန္း၊ ျမတ္ပ႒ာန္းႏွင့္
လန္းဆန္းေဟာညႊန္၊ ဆံုးမသြန္လည္း
ကၽြံသည့္ႏို႔ က်ိဳး၊ တစ္လံုးဖိုးသာ
ျမတ္ႏိုးဆပ္ရာ၊ ေက်ခဲ့စြာဟု
စာမွာျမင္ရ သံေဝဂ။
အမိေက်းဇူး၊ တင္ခဲ့ဖူးကို
ဦးခ်ေျပာင္းညႊတ္၊ ဝါလကၽြတ္တြင္
ေကာင္းမြတ္ျပည့္လံု၊ မုန္႔မ်ိဳးစံုႏွင့္
ခိုလႈံေပးလွာ၊ ငါဆပ္ပါလည္း
ေမတၱာေၾကြးခက္၊ ႏို႔တစက္ပင္
ေက်ပ်က္မရွိ၊ ငါေတြးမိေသာ္
သတိစိတ္မွာ ေတြးထိတ္လာ
အမိရိပ္ဆာ ေဘးပိတ္ကြာ။
တိုက္စည္ (မအူပင္)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment