သက္ေစာင့္တရား ၄-ပါး
၁။ ဗုဒၶါႏုႆတိ
၂။ ေမတၱာ
၃။ အသုဘ
၄။ မရဏႆတိ
၁။ ဗုဒၶါႏုႆတိ-
၁။ အရဟံ-လြန္ကဲထူးျမတ္ေသာ သီလဂုဏ္, သမာဓိဂုဏ္, ပညာဂုဏ္, ၀ိမုတၱိဂုဏ္, ၀ိမုတၱိဉာဏဒႆနဂုဏ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာေၾကာင့္ လူ-နတ္-ျဗဟၼာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၂။ သမၼာသမၺဳေဒၶါ-သစၥာေလးပါး ခပ္သိမ္းေသာတရားတို႔ကို သူတပါးထံ နည္းမခံဘဲ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ အဟုန္အစြမ္းျဖင့္ စူးစမ္းရွာေဖြကာ မွန္ကန္စြာ သိေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၃။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ-၀ိဇၨာမည္ေသာ ဉာဏ္ထူးသံုးပါး, ဉာဏ္ထူးရွစ္ပါး, စရဏမည္ေသာ အေျခခံ အက်င့္တရား ၁၅-ပါး တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၄။ သုဂေတာ-သတၱ၀ါတို႔အား အက်ိဳးမ်ားေၾကာင္း ဟုတ္မွန္ေသာ စကားေကာင္းကိုသာ ျမြက္ဆိုေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၅။ ေလာက၀ိဒူ-ေလာက၏အေၾကာင္းအရာ အလံုးစုံကို အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၆။ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဒမၼသာရထိ-ဆံုးမထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား ညႊန္ၾကားသြန္သင္ ပဲ့ျပင္ဆံုးမမႈ၌ အတုမရွိ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္ေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၇။ သတၳာ ေဒ၀မႏုႆာနံ-ခ်မ္းသာရေၾကာင္း လမ္းေကာင္းညႊန္ျပ ဆံုးမေတာ္မူတတ္၍ လူ-နတ္-တို႔၏ ဆရာအစစ္ ျဖစ္ေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၈။ ဗုေဒၶါ-တရားအလံုးစံုကို အကုန္စင္ သိျမင္ေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၉။ ဘဂ၀ါ-ဘုန္းေတာ္အနႏၲ, ကံေတာ္အနႏၲ, ဉာဏ္ေတာ္ အနႏၲ, တန္ခိုးေတာ္အနႏၲတို႔ႏွင့္ လံုး၀ဥႆံု ျပည့္စံုေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
*( အရဟံ-စသား, ဂုဏ္ကိုးပါး, ၀တ္တြားပူေဇာ္ပါ၏ဘုရား။)
၂။ ေမတၱာ-
အကၽြႏု္ပ္သည္ ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာရပါလို၏။
( ) သည္ ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာ (ၾက) ပါေစ။
( အေရွ႔အရပ္ ) ၌ ေနၾကေသာ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ ကမၻာသူ ကမၻာသား လူ-နတ္-ျဗဟၼာ သတၱ၀ါအမ်ားတို႔သည္-
ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
(အေရွ႔ေတာင္အရပ္၊
ေတာင္အရပ္၊
အေနာက္ေတာင္အရပ္၊
အေနာက္အရပ္၊
အေနာက္ေျမာက္အရပ္၊
ေျမာက္အရပ္၊
အေရွ႔ေျမာက္အရပ္၊
အထက္အရပ္၊
ေအာက္အရပ္)
*( အားလံုးသတၱ၀ါ, ေဘးရန္ကြာ, ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ျမဲပါေစ။)
၃။ အသုဘ-
ဆံပင္၊ ေမြးညႇင္း၊ ေျခသည္းလက္သည္း၊ သြား၊ အေရ၊
အသား၊ အေၾကာ၊ အရိုး၊ ျခင္ဆီ၊ အညႇိဳ႔၊
ႏွလံုး၊ အသည္း၊ အေျမႇး၊ အျပင္၊ အဆုပ္၊
အူမ၊ အူသိမ္၊ အစာသစ္၊ အစာေဟာင္း၊ ဦးေႏွာက္၊
သည္းေျခ၊ သလိပ္၊ ျပည္၊ ေသြး၊ ေခၽြး၊ အဆီခဲ၊
မ်က္ရည္၊ ဆီက်ည္၊ တံေထြး၊ ႏွပ္၊ အေစး၊ က်င္ငယ္။
*( ငါ၏ကိုယ္မွာ, ရွိေနတာ, ရြံရွာဖြယ္ခ်ည္းပါတကား။)
၄။ မရဏႆတိ-
ငါသည္ ေသရလတံ႔၊
ေသရမည္မွာ ဧကန္ျမဲ၏၊
မေသဘဲ အသက္ရွင္လ်က္ ေနရမည္မွာ မျမဲေခ်။
*( ငါသည္မုခ်, တေန႔က်, ေသရမွာပါတကား။)
ေမာ္လူး
No comments:
Post a Comment