Tuesday, October 12, 2010

ပ၀ါရဏာ

ပ၀ါရဏာဆိုတာ မိမိ၏ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္အျပစ္ကို ျမင္လွ်င္ျဖစ္ေစ, ၾကားလွ်င္ျဖစ္ေစ, မယံုသကၤာရွိလွ်င္ျဖစ္ေစ ေျပာဆိုဘို႔ ဖိတ္မန္ပန္ၾကားတာပါပဲ။
ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ဖိတ္မန္ပန္ၾကားရသလဲ ဆိုယင္-
ကိုယ့္အျပစ္ကို သူမ်ားကသာ သိျပီး, ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ မသိတာလဲ ရွိေနတတ္တယ္။ အဲဒီလို အျပစ္မ်ား ရွိေနပါက အျခားရဟန္းမ်ားက ေျပာျပဘို႔၊ အဲဒီလို ေျပာျပလို႔ အျပစ္ကို သိရယင္ အျပစ္ကင္းေအာင္ ေဒသနာေျပာၾကားျခင္း စသည္ျဖင့္ ကုစားဘို႔ပါပဲ။ အဲဒီလို သီလ၀ိသုဒၶိ ျပည့္စံုျပီးေတာ့ တရားအားထုတ္ျပီး စိတၱ၀ိသုဒၶိ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိ-စသည္ ျပည့္စံုသြားဘို႔ပါပဲ။

အဲဒါဟာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေရး, စ်ာန္ မဂ္ ဖိုလ္ တရားထူးရေရးမ်ားအတြက္ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့အစီအစဥ္ပါပဲ။ အဲဒီလို အလြန္ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီသီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔မွာ သံဃာ ၅-ပါးရွိလွ်င္ သံဃာအား ဖိတ္မန္ပန္ၾကားဘို႔၊ ၅-ပါးမရွိလွ်င္ေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဖိတ္မန္ပန္ၾကားဘို႔ ျမတ္စြာဘုရားက သိကၡာပုဒ္အျဖစ္နဲ႔ ပညတ္ထားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

သဒၶါတရားေကာင္းတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အလြန္အေလးျပဳထိုက္တဲ့ သိကၡာပုဒ္ပါပဲ။ အေလးျပဳျပီးေတာ့ စိတ္ေစတနာ ထက္သန္စြာနဲ႔ ဖိတ္မတ္ပန္ၾကားသင့္ပါတယ္။ ပန္ၾကားတဲ့အတိုင္း သူတပါးက ေျပာဆိုလာယင္လဲ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ မိမိ၏အျပစ္ကို ကုစား ျပဳျပင္ဘို႔ပါပဲ။

ဥပမာအားျဖင့္-ပြဲေနပြဲထိုင္ လူထုအစည္းအေ၀းသို႔ သြားမည့္လူမွာ မ်က္ႏွာ၌ အမဲကြက္ရွိေနတယ္ဆိုပါေတာ့၊ ရင္းႏွီးတဲ့သူက အဲဒီအမဲကြက္ ရွိေနေၾကာင္း ေျပာယင္ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ လက္ခံျပီး အဲဒီအမဲကြက္ကို သုတ္သင္ရမယ္။ ေျပာတဲ့သူကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေျပာမည့္သူမရွိ၍ အမဲကြက္ႀကီးနဲ႔ လူထုပရိသတ္ထဲသို႔ သြားမိယင္ သူတပါးတို႔ ရယ္ဘြယ္ျဖစ္ျပီး အရွက္ရလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အျပစ္ကို ေျပာျပသူအား ေက်းဇူးတင္ရမယ္။

အဲဒါလိုပဲ ကိုယ္တိုင္မသိတဲ့အျပစ္ကို ေျပာျပသူအား ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ လက္ခံျပီး ေက်းဇူးတင္ဘို႔ပါပဲ။ မိမိအျပစ္ကိုလဲ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေအာင္ ကုစားဘို႔ပါပဲ။ အဲဒါဟာ ဗုဒၶသာသနာ စင္ၾကယ္ေရးအတြက္ အလြန္သင့္ျမတ္တဲ့ က်င့္၀တ္ပါပဲ။ ၀တ္ေၾက၀တ္ကုန္မွ် သေဘာမထားပဲ စင္ၾကယ္ထက္သန္တဲ့ ေစတနာႏွင့္ ဖိတ္မန္ပန္ၾကားလွ်င္ အဲဒီ ဖိတ္မန္ပန္ၾကားဆဲမွာလဲ ထက္သန္တဲ့ ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္တယ္၊ အခ်င္းခ်င္း သူတပါးအား ေျပာစရာရွိယင္လဲ မိမိက ေျပာရန္၊ သူတပါးက မိမိ၏အျပစ္ကို ေျပာယင္လဲ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ လက္ခံျပီး စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳျပင္ကုစားသြားရန္ အဲဒီလိုသေဘာထားျပီး က်င့္ရန္အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက ပညတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ က်င့္၀တ္ပါပဲ။

မဟာစည္ ဆရာေတာ္။
*******************************************************************************

ပ၀ါရဏာသည္
၁။ သံဃာ့ ပ၀ါရဏာ-သံဃာေတာ္မ်ားျပဳေသာ ပ၀ါရဏာ။
၂။ ေဒ၀ ပ၀ါရဏာ-နတ္မ်ားျပဳေသာ ပ၀ါရဏာ။
၃။ မႏုႆ ပ၀ါရဏာ-လူမ်ားျပဳေသာပ၀ါရဏာ-ဟု သံုးမ်ိဳးရွိသည္။

၁။ သံဃာ့ပ၀ါရဏာ-သိမ္တခုတြင္း၀ယ္ သံဃာေတာ္မ်ား ညီညီညြတ္ညြတ္ စုေ၀းႀကျပီးလွ်င္ တပါးႏွင့္တပါး အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ အျပစ္ရွိက ေျပာဆိုဖို႔ရန္ မိမိကုိယ္ကို အပ္ႏွံျခင္း, ဖိတ္ႀကားျခင္း။


ထိုပ၀ါရဏာကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္း အေႀကာင္းရင္းကား-

ဘုရားရွင္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္အခါက ေကာသလတိုင္း ဇနပုဒ္ ေက်ာင္းတေက်ာင္း၌ ေနခဲ့ႀကေသာ ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ “အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခံုမႈမရွိႀကပဲ ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ႀကရေအာင္ တပါးႏွင့္တပါး စကားမေျပာႀကစတမ္း”ဟု ကတိက၀တ္ ထားႀကလ်က္ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး စကား-လံုး၀မေျပာႀကပဲ ေနခဲ့ႀကသည္ကို ဘုရားရွင္ သိရွိေတာ္မူေသာေႀကာင့္ ထိုသို႔ စကား-လံုး၀မေျပာပဲ ေနႀကျခင္းသည္---

သားေကာင္ တိရစၧာန္တို႔၏ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ျခင္း (ပသုသံ၀ါသ-1), ႏွင့္တူ၏၊
စကားမေျပာႏိုင္သူ လူအ,တို႔၏ အက်င္
့ (မူဂပဗၺတ-2) ျဖစ္ေသာ တိတိၱိတို႔ ေဆာက္တည္ေသာ အက်င့္လည္း ျဖစ္၏ (-3။) ဟု ကဲ့ရဲ့ရႈတ္ခ်ေတာ္မူျပီးလွ်င္ သီလ-သမာဓိ ပညာတိုးပြား အက်ိဳးမ်ားေသာ တရားစကားကို ေျပာဆိုေနထိုင္ႀကကာ (-4) သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔၌ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး တသိမ္တည္းမွာ စုေ၀းျပီး အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ဖိတ္ႀကား ပ၀ါရဏာျပဳႀကရမည္-ဟု ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။


ပ၀ါရဏာျပဳပံု
သံဃံ ဘေႏၲ ပ၀ါေရမိ ဒိေ႒န ၀ါ, သုေတန ၀ါ, ပရိသကၤာယ ၀ါ,
၀ဒႏၲဳ မံ အာယသၼေႏၲာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ၊ ပႆေႏၲာ ပဋိကရိႆာမိ ။

ဒုတိယမၸိ ဘေႏၲ သံဃံ ပ၀ါေရမိ ဒိေ႒န ၀ါ, သုေတန ၀ါ, ပရိသကၤာယ ၀ါ,
၀ဒႏၲဳ မံ အာယသၼေႏၲာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ၊ ပႆေႏၲာ ပဋိကရိႆာမိ ။

တတိယမၸိ ဘေႏၲ သံဃံ ပ၀ါေရမိ ဒိေ႒န ၀ါ, သုေတန ၀ါ, ပရိသကၤာယ ၀ါ,
၀ဒႏၲဳ မံ အာယသၼေႏၲာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ၊ ပႆေႏၲာ ပဋိကရိႆာမိ ။ ( ၀ိ-၃-၂၂၃ )

( ျမန္မာ )

အရွင္ဘုရားတို႔၊ ျမင္ျခင္းအားျဖင့္ေသာ္၄င္း, ႀကားျခင္းအားျဖင့္ေသာ္၄င္း, ယံုမွားျခင္းအားျဖင့္ေသာ္၄င္း တပည့္ေတာ္မွာ အျပစ္ရွိပါက ေျပာဆိုဖို႔ရန္ သံဃာေတာ္ကို ဖိတ္မန္ပါ၏၊

အရွင္ဘုရားတို႔သည္ တပည့္ေတာ္ကို သနားေစာင့္ေရွာက္ ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ ေျပာဆိုေတာ္မူႀကပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္သည္ အျပစ္ကိုျမင္ေသာ္ ကုစားပါမည္ဘုရား။


ႏွစ္ႀကိမ္ေျမႇာက္လည္း-
သံုးႀကိမ္ေျမႇာက္လည္း-

1. ပသုသံ၀ါသႏၲိ ပသူနံ ၀ိယ သံ၀ါသံ။ ပသေ၀ါပိ ဟိ အတၱေနာ ဥပၸႏၷံ သုခဒုကၡံ အညမညႆ န အာေရာေစႏၲိ၊ ပဋိသႏၳာရံ န ကေရာႏၲိ၊ တထာ ဧေတပိ န အကံသု။ တသၼာ ေနသံ သံ၀ါေသာ“ပသုသံ၀ါေသာ”တိ ၀ုစၥတိ။ (၀ိ-႒-၃-၃၅၆ )။
သားေကာင္တို႔၏ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ျခင္းဟူသည္ တေကာင္၏ခ်မ္းသာဆင္းရဲကို အျခားတေကာင္အား ေျပာဆိုရိုးမရွိေခ်။ ထို႔အတူ စကားလံုး၀မေျပာပဲ ေနထိုင္သူတို႔မွာလည္း တဦး၏ခ်မ္းသာဆင္းရဲကို အျခားတဦးအား မေျပာဆိုပဲ ေနထိုင္လတ္ေသာ္
“သားေကာင္ တိရစၧာန္တို႔၏ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ျခင္းႏွင့္ မျခားေတာ့ေခ်”ဟု ဆိုလိုသည္။
2. စကားမေျပာပဲ ေနရံုမွ်ကို“မူဂပဗၺတ-သူအတို႔၏ အက်င့္”ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုရင္း မဟုတ္ပါ၊
“လံုး၀ စကား မေျပာႀကစတမ္း”ဟု ကတိက၀တ္ျပဳ၍ ေနျခင္းကိိုသာ “မူဂပဗၺတ-အက်င့္”ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုပါသည္၊ ထိုအက်င့္မ်ိဳးသည္သာ တိတၱိတို႔ ေဆာက္တည္အပ္ေသာအက်င့္ျဖစ္သည္။
(၀ိ-႒-၃-၃၅၆)။
3. ၀ိနည္းမဟာ၀ါ ပ၀ါရဏာကၡႏၶက ( ၀ိ-၃-၂၂၀၊ ၂၂၃ )။
4. မူလပဏၰာသ ပါဠိေတာ္ ( ၂၁၇ ) ႏွင့္ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္ ( ၈၉ ) တို႔၌ ႀကည့္ပါ။

၂။ ေဒ၀ ပ၀ါရဏာ-နတ္မ်ား ပ၀ါရဏာျပဳျခင္း။

သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔တြင္ စတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္ႏွင့္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ ရွိႀကေသာ အခ်ိဳ႔ေသာ နတ္တို႔သည္ စည္းေ၀းႀကကုန္လ်က္ “ယေန႔ အဘယ္ေက်ာင္းတိုက္သို႔ သြား၍ အဘယ္မေထရ္၏အထံ၌ ပ၀ါရဏာျပဳရပါကုန္အ့ံနည္း”ဟု တိုင္ပင္ႀကျပီးလွ်င္ သိႀကားမင္းသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပိယဂၤုကၽြန္း၌ရွိေသာ မဟာ၀ိဟာရ (ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး) ၌သာလွ်င္ ပ၀ါရဏာျပဳ၍ အျခားနတ္တို႔သည္ကား ပင္လယ္ကသစ္-စေသာ နတ္ပန္းမ်ား, စႏၵကူးနံ႔သာ စေသာ နတ္နံ႔သာတို႔ကို ယူေဆာင္၍ မိမိတို႔ႏွစ္သက္ရာ ေက်ာင္းတိုက္ရွိ ရဟန္းေတာ္မ်ားထံသို႔သာ သြားႀက၍ ပ၀ါရဏာျပဳႀကကုန္သည္။(၁)

ထိုနတ္တို႔သည္ မိမိတို႔ရရွိထားေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ၏ တာရွည္စြာ ျမဲျမံခိုင္ခံ့ရန္ အလို႔ငွါ၄င္း, ေနာင္အခါ၌ သုတ္သင္စင္ႀကယ္ သန္႔ရွင္းေစရန္အလို႔ငွါ၄င္း, ငါးပါးသီလကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ႀကကုန္၏၊ မိမိတို႔ ေစာက္ေရွာက္ေသာ သီလ စင္ႀကယ္, မစင္ႀကယ္သည္၏ အျဖစ္ကို သုတ္သင္ရန္အလို႔ငွါ အျပစ္ျပ၍ ဆံုးမႏိုင္ရန္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဖိတ္မန္ႀကေလသည္။(၂)

နတ္တို႔ဖိတ္မန္ပံုအစီအစဥ္ ပါဠိေတာ္,အ႒ကထာ,ဋီကာတို႔၌ တိုက္ရိုက္မပါရွိေသာ္လည္း သံဃာပ၀ါရဏာႏွင့္ အေလ်ာ္ျပဳရပါမူ-

“အရွင္ဘုရားတို႔၊ တပည့္ေတာ္မ်ား ေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ သီလသည္ စင္ႀကယ္ပါသလားဘုရား, တပည့္ေတာ္မ်ားအား သနားေစာင့္ေရွာက္ ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ မစင္ႀကယ္ေသာအမႈကို ျမင္ေသာ္၄င္း, ႀကားေသာ္၄င္း, ယံုမွားရွိေသာ္၄င္း, ထုတ္ေဖာ္၍ ေျပာဆိုေတာ္မူႀကပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မ်ား ျပန္လည္ျပဳျပင္၍ က်င့္သံုးႀကပါမည္ဘုရား”ဟု ဖိတ္မန္ျခင္းပင္တည္း။

(၁) မဟာပ၀ါရဏာယပိ ပုဏၰမဒိ၀ေသ သႏၷိပတိတြာ "အဇၨ ကတၳ ဂႏ႖ာ ကႆ သႏၲိေက ပ၀ါေရႆာမာ"တိ မေႏၲႏၲိ။ တတၳ သေကၠာ ေဒ၀ါနမိေႏၵာ ေယဘုေယ်န ပိယဂၤုဒီပမဟာ၀ိဟာရသၼႎေယ၀ ပ၀ါေရတိ။ ေသသာ ေဒ၀တာ ပါရိစၧတၱကာဒီနိ ဒိဗၺပုပၹါ ေစ၀ ဒိဗၺစႏၵနစုဏၰာန္ိစ ဂေဟတြာ အတၱေနာ အတၱေနာ မနာပ႒ာနေမ၀ ဂႏ႖ာ ပ၀ါေရႏၲိ။ ဧ၀ံ ပ၀ါရဏသဂၤဟတၳာယ သႏၷိပတႏၲိ။(ဒီ-႒ ၂၊ မဟာေဂါ၀ိႏၵသုတ္၊ ၂၄၀-၂၄၂)

(၂) တာ၀တႎသာ, ဧကေစၥ စ စာတုမဟာရာဇိကာ ယထာလဒၶါယ သမၸတၱိယာ ထာ၀ရဘာ၀ါယ, အာယတႎ ေသာဓနာယ စ ပဥၥ သီလာနိ ရကၡႏၲိ၊ ေတ တႆ ၀ိေသာဓနတၳံ ပ၀ါရဏာသဂၤဟံ ကေရာႏၲိ။ ေတန ၀ုတၱံ "မဟာပ၀ါရဏာယာ"တိ အာဒိ။ (ဒီ-ဋီ၊ ၂၊ ၂၁၉)။


၃။ မႏုႆ ပ၀ါရဏာ-လူမ်ား ဖိတ္ႀကားျခင္း။

လူမ်ားအခ်င္းခ်င္း ပ၀ါရဏာျပဳျခင္း, ဖိတ္ႀကားျခင္းမ်ိဳးသည္ က်မ္းဂန္တို႔၌ တိုက္ရိုက္မလာ ရွိေသာ္လည္း ရဟန္းေတာ္မ်ား အခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ႀကားပံု, နတ္သိႀကားမ်ား ဖိတ္ႀကားပံုကို အတုယူျပီး လူမ်ားလည္း အခ်င္းခ်င္းအျပစ္ျပ၍ ေျပာဆို ျပဳျပင္ႏိုင္ႀကရန္ ဖိတ္ႀကားျခင္း ပ၀ါရဏာျပဳသင့္ႀကသည္။


ျပဳပံု-

ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မမ်ားအေပၚမွာ တစံုတခုေသာအျပစ္ကို ျမင္ေသာ္၄င္း, ႀကားေသာ္၄င္း, ယံုမွားသံသယ ရွိေသာ္၄င္း ေျပာဆိုႀကပါ, ျပဳျပင္ႀကပါ, ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မတို႔ လိုက္နာက်င့္သံုးႀကပါမည္-ဟု အခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ႀကားထားပါက တစံုတေယာက္၏အျပစ္ကို ေတြ႔ရွိခဲ့ေသာ္ ၀မ္းသာစြာ ေျပာဆိုုျပဳျပင္ေပးျခင္း, လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းတို႔ျဖင့္ "က်ီးကို ဘုတ္က ရိုေသ, ဘုတ္ကို က်ီးက ရိုေသ" ဆိုရိုးစကားကဲ့သို႔ အခ်င္းခ်င္း တဦးႏွင့္တဦး ဂါရ၀ နိ၀ါတ တရား(ဂါရ၀-ရိုေသထိုက္သူကို ရိုေသျခင္း၊ နိ၀ါတ-မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျခင္း၊ မာန မရွိျခင္း။) လက္ကိုင္ထားႀကလ်က္ မာန္မာနကင္းရွင္းႀက၍ ယခုဘ၀၌လည္း ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ႀကရျပီးလွ်င္ ေနာင္သံသရာ၌လည္း တဦးေမတၱာ တဦးမွာ ကူးယွက္ခါျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ကူညီေဖးမ,ႏိုင္ႀကေသာေႀကာင့္ လူ-နတ္-နိဗၺာန္ သံုးတန္ေသာခ်မ္းသာတို႔ကို ရရာရေႀကာင္း ထံုးေကာင္းျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ၀ါကၽြတ္ခ်ိန္အခါ၌ မိဘမ်ားအား သားသမီးမ်ားက ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္း, ဆရားမ်ားအား တပည့္မ်ားက ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္း, အဘိုးအဘြားစေသာ သက္ႀကီးရြယ္ႀကီးမ်ားအား ငယ္ရြယ္သူမ်ားက ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္း, မိဘ, ဆရာ, သက္ႀကီးရြယ္ႀကီးတို႔ကလည္း ဆုေပးျခင္း, ဆံုးမစကားမ်ား ေျပာဆိုျခင္း-ဟူေသာ အခ်င္းခ်င္း ကာယကံေမတၱာ, ၀စီကံေမတၱာ, မေနာကံေမတၱာမ်ားကို ခံယူႀကရေသာေႀကာင့္ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ခ်မ္းသာႀကလ်က္ ကုသိုလ္တရားမ်ား တိုးပြားႀကပါသည္။ (ဦးေဇာတာလကၤာရ)

ထိုကဲ့သို႔ အျပစ္ေတြကင္း က်န္းမာ ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္ၾကဖို႔ရန္အတြက္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ ပ၀ါရဏာေန႔၌ ပ၀ါရဏာျပဳၾကရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။


(ေမတၱာျဖင့္ ေမာ္လူး )

No comments: