သေႏၶတားေဆး၊ ျခားေဆးမ်ားေၾကာင့္ ႏွလံုးအားနည္းလာသည့္ မခင္ထား

တခါတခါ ကမၻာေလာကႀကီးက တမင္တကာလုပ္တာလား၊ ဒုကၡေပးတာလား၊ အရြဲ႔တိုက္တာလား ထင္ေအာင္ ျဖစ္တတ္သည္။ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လက္ထပ္ျပီး ကိုယ္ဝန္မရၾကပါ။ လစဥ္ ေသြးလာတိုင္း ငိုၾကရပါသည္။ အိမ္ေဖာ္ ဖြားခင္တို႔၊ အဝတ္ေလွ်ာ္သူ ေဒၚမတုတ္တို႔ၾကေတာ့ တႏွစ္တေယာက္၊ တႏွစ္ျခားတေယာက္ မွန္မွန္ေမြးၾကပါသည္။ အိမ္မွာ ထိန္းမည့္သူ မရွိ၍
ေခၚမတုတ္ အဝတ္ေလွ်ာ္ရာ ကေလးတေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ ေခၚသြားရသည္။ စားစရာ ေကာင္းစြာ မေကၽြးႏိုင္၍ ကေလးေလးေတြမွာ ပိန္ခ်ိခ်ိ ေညာင္နာနာႏွင့္ လူစဥ္မမီၾက။

သို႔ေသာ္ ဖြားခင္တို႔ ေဒၚမတုတ္တို႔ကို သြားျပီး“ဆရာဝန္နဲ႔ ျပပါလား၊ တားေဆးေလး သားဆက္ျခားေဆးေတြ ေသာက္ပါလား”ဟု အိမ္ရွင္က ေျပာလွ်င္ သူတို႔က ဗုဒၶဘာသာေတြမို႔ တားေဆးတို႔၊ ျခားေဆးတို႔ေသာက္လွ်င္ ငရဲႀကီးတတ္သည္ဟု တထစ္ခ် ယံုၾကည္ထားၾကသည္။ “သူကုသိုလ္နဲ႔သူေပါ့ အမရယ္၊ လာမယ့္လူကို မတားေကာင္းပါဘူး”ဟု ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ေျဖေလသည္။ ကေလးသိပ္လိုခ်င္ၾကေသာ ေမာင္ခ်စ္တို႔ လင္မယားတို႔ေရာက္ေတာ့ ရင္ေသြးက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ေပၚမလာ၊
ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ေသာ ဘႀကီးလံု၏ တဦးတည္းေသာ သား ေမာင္ထင္လင္း ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ဘယ္လိုဆရာဝန္နဲ႔ျပျပ ကုသိုလ္နည္းလို႔လားမသိ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ သားသမီးမရ၊ ၾကာေတာ့ ဝမ္းနည္းလာၾကသည္။ စိတ္ဆင္းရဲလာၾကသည္။ အိမ္ေထာင္ေရး အတြယ္အတာကင္းမဲ့၍ မသာမယာ
ျဖစ္လာၾကသည္။ တိုဟူးေရာင္းသူ ေဒၚစံ၏ သမီး မတင္ ႏွင့္ မရင္-က်ေတာ့ တဦးကိုတဦး ခုနစ္ေယာက္၊ ရွစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးၾကျပန္သည္။


သူတို႔က်ေတာ့ ႏွံ႔စပ္သူပီပီ ဆရာဝန္မမ်ား အိမ္ေရာက္တိုင္း ကိုယ္ဝန္တားေဆးမ်ားကို ေတာင္းေသာက္ ၾကသည္။ စိတ္ျမန္သူ မတင္က်ေတာ့ “ထိုးေဆးေလးရွိရင္ ထိုးေပးပါဦး ဆရာရယ္”ဟု ကပ္ခၽြဲတတ္သည္။ ယခုလို ေတာင္းဆိုျပန္ေတာ့လည္း အိမ္တြင္ အဝတ္ေလွ်ာ္ မီးပူတိုက္ေနက် မတင္ကို သနားျပီး ဆရာဝန္မ ေဒၚၾကည္ၾကည္က Depo-Provera-ေခၚသည့္ ေဆး ထိုးေပးသည္။ မတင္တို႔ မရင္တို႔ သေႏၶျခားသြား ၾကသည္ကို ေတြ႔ရေတာ့ သူတို႔၏အိမ္နီးနားခ်င္း မုန္႔ဟင္းခါးသည္ မခင္ထားကလည္း သေဘာက်ျပီး ဆရာဝန္မ ေဒၚၾကည္ၾကည္၏ ေဆးခန္းသို႔သြားေရာက္ျပီး အထိုးခံသည္။ ဒီလိုအထိုးခံလိုက္ေတာ့ မခင္ထား၏ ကေလးနီးေသာ ေဝဒနာလည္း သက္သာလာသည္။


သို႔ေသာ္ ဤတားေဆး၊ ထိုးေဆးမ်ားသည္ ဟိုမုန္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ဤဟိုမုန္းမ်ားသည္ အမ်ိဳးသမီး၏ သားဥအိမ္မွ သေႏၶဥမ်ား စီးထြက္လာမႈကို ကာကြယ္ေသာ္လည္း ဤသဘာဝကို တားဆီးေသာ သဘာဝႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာေဆးမ်ား၊ ဟိုမုန္းမ်ားေၾကာင့္ လူ၏ ခႏၶာကိုယ္ေရာ စိတ္ကိုပါ ထိခိုက္လာသည္။ ဤ Depo-Provera ဟိုမုန္းကို အထိုးခံသူ၏ ခႏၶာကိုယ္တြင္းဝယ္ အဆီမ်ား စုလာသည္။ အဆီေတြက ပံုမွန္မ်ားလာျခင္း မဟုတ္ဘဲ မ်ားသင့္ေသာေနရာ မမ်ား၊ မမ်ားသင့္ေသာေနရာမ်ားတြင္ စုပံုမ်ားလာ၍ လူႀကီးမွာ ဝလာသေယာင္ ထင္ရသည္။ ေလးလံထိုင္းမႈိင္းလာသည္။ ႏွလံုးေသြးေၾကာဝန္းက်င္တြင္လည္း ဤအဆီမ်ား စုလာသျဖင့္ ရင္ဘတ္ေအာင့္လာသည္။ ရင္တုန္လာသည္။ ႏွလံုးေရာဂါလိုလို
ႏွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္း ေရာဂါလိုလို ခံစားရသည္။ ပို၍ဆိုးသည္က ဤေဆးမ်ားသည္ လူ၏စိတ္ကိုလည္း ေျပာင္းလဲေစသည္။


မခင္ထားသည္ တားေဆးထိုးဖန္မ်ားေတာ့ ဤေဆး၏ ဆိုးက်ိဳးမ်ားကို ခံေနရသည္။ စိတ္သည္ တည္ၾကည္မႈ၊ ဂနာျငိမ္မႈ မရွိေတာ့ဘဲ သူ႔အဆိုအရ “ရူးခ်င္သလိုလို”ျဖစ္လာသည္။ ရင္ကလည္း တုန္၊ ႏွလံုးက ခုန္၍ ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနသည္။ သူ၏ပါးစပ္ကလည္း “ကၽြန္မေတာ့ ရူးေတာ့မယ္ ထင္တယ္”ဟု တြင္တြင္ ေျပာေနသည္။ သူ၏ေသြးအား၊ ေသြးခုန္ႏႈန္း၊ ႏွလံုးတို႔ကို စမ္းၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း အားလံုးေကာင္းေနသည္။ သို႔ျဖင့္ မခင္ထားအား “မခင္ထား ေရာဂါက (၃)လတႀကိမ္ ထိုးေနတဲ့ တားေဆးေၾကာင့္ ျဖစ္တာ”ဟု တည့္တည့္ပင္ ေျပာလိုက္ရသည္။ “အဲဒီေတာ့ ဒီေဆးရဲ႔ အရွိန္ မေျပမခ်င္းေတာ့ ဒီလို စိတ္ဂေယာင္ေခ်ာက္ျခား ျဖစ္မႈေတြ ခံေနရဦးမွာပဲ”ဟု ရွင္းျပျပီး သူ႔အား စိုးရိမ္စိတ္၊ ေၾကာက္စိတ္၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ နည္းေစေသာေဆးမ်ား ေပးလိုက္သည္။ ေနာက္ထပ္ ဒီတားေဆးေတြ ဆက္မေသာက္ဖို႔၊ မထိုးဖို႔လည္း မွာလိုက္ရသည္။ မခင္ထားကဲ့သို႔ ဤေသႏၶတားေဆး၊ စားေဆး၊ ထိုးေဆးေတြ အထိုးခံျပီး စိတ္ကေယာက္ကယက္ ေရာဂါသည္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ရသည္။


သို႔ျဖင့္ ဤသို႔ေတြ႔ရသည့္ လူနာမ်ားကို တားေဆးေတြ စားျခင္း၊ ေသာက္ျခင္းမ်ား ရပ္ျပီး သားအိမ္တြင္းသို႔ ကာကြယ္ပစၥည္းမ်ားထည့္ဖို႔ အၾကံေပးရသည္။ I.U.C.D (ေခၚ) ဤကာကြယ္ပစၥည္းမ်ား ထည့္သြင္းျခင္းက
ေရရွည္တြင္ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ စိတ္၏ က်န္းမာမႈကို မထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ပါသည္။


ကေမၺာဇ ခင္လႈိင္
(ကလ်ာမဂၢဇင္း ၂၀၀၆-ခု ဒီဇဘၤာလ)