ပ႒ာန္း ၂၄-ပစၥည္း

၁။ ေဟတု ပစၥယ=The relation way of root.
၂။ အာရမၼဏ ပစၥယ=The relation of object.
၃။ အဓိပတိပစၥယ=The relation of dominance.
၄။ အနႏၲရ ပစၥယ=The relation of contiguity.
၅။ သမနႏၲရ ပစၥယ=The relation of immediate contiguity.
၆။ သဟဇာတ ပစၥယ=The relation of Co-existence.
၇။ အညမည ပစၥယ=The relation of reciprocity.
၈။ နိႆယ ပစၥယ=The relation of dependence.
၉။ ဥပနိႆယ ပစၥယ=The relation of Sufficing condition.
၁၀။ ပုေရဇာတ ပစၥယ=The relation of pre-existence.
၁၁။ ပစၧာဇာတ ပစၥယ=The relation 0f post-existence.
၁၂။ အာေသ၀န ပစၥယ=The relation of habitual recurrence.
၁၃။ ကမၼ ပစၥယ=The relation of Kamma.
၁၄။ ၀ိပါက ပစၥယ=The relation of effect.
၁၅။ အာဟာရ ပစၥယ=The relation of food.
၁၆။ ဣျႏၵိယ ပစၥယ=The relation of  control.
၁၇။ စ်ာန ပစၥယ=The relation of jhana.
၁၈။ မဂၢပစၥယ=The relation of path.
၁၉။ သမၸယုတၱ ပစၥယ=The relation of association.
၂၀။ ၀ိပၸယုတၱ ပစၥယ=The relation of dissociation.
၂၁။ အတၳိ ပစၥယ=The relation of presence.
၂၂။ နတၳိ ပစၥယ=The relation of absence.
၂၃။ ၀ိဂတ ပစၥယ=The relation of abeyance.
၂၄။ အ၀ိဂတ ပစၥယ=The relation of continuance.


ဆရာေတာ္ ဦးဉာဏ (လယ္တီက်မ္းမ်ားကို အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္သူ)

မိုးႀကိဳး ၉-မ်ိဳး

မိုးႀကိဳး ၉-မ်ိဳး ဟူသည္မွာ မိုးႀကိဳး ပစ္ျခင္းမ်ိဳး ၉-မ်ိဳးကိုပင္ ဆိုသည္။
သုတ္မဟာ၀ါ အ႒ကထာ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ အဖြင့္၌
(၁) အသံမျမည္ဘဲ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၂) ပုဆိန္ ပဲကြပ္မ်ားကဲ့သို႔ အသြားတဖက္သာရွိေသာ မိုးႀကိဳး
(၃) ရယ္သကဲ့သို႕က်ေသာ လွ်ပ္စစ္မိုးႀကိဳး
(၄) ဂ်က္ဂ်က္ျမည္လ်က္ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၅) ေမ်ာက္မ်က္ႏွာ ေမွ်ာ္သကဲ့သို႔ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၆) ငါးျမဴးသကဲ့သို႔ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၇) ၾကက္ေတာင္ျဖန္႔သကဲ့သို႔ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၈) ထြန္တံုးကဲ့သို႔ က်ေသာ မိုးႀကိဳး
(၉) မိုးပင္ရြာေသာ္လည္း အလွ်ံႏွင့္တကြျဖစ္၍ ေရမစြက္ေသာ ေလာင္မီးမိုးႀကိဳး။
ဟူ၍ ျပဆိုထားသည္။ 


မိုးႀကိဳးအနီးတြင္ က်ေသာ္လည္း မထိတ္လန္႔ မေၾကာက္ရြ႔ံတတ္ေသာ အာဇာနည္မ်ားမွာ---
(၁) သီဟ=ျခေသၤ့ အာဇာနည္မ်ိဳး
(၂) ဟတၳိဇာေနယ်=ဆင္အာဇာနည္မ်ိဳး
(၃) အႆာဇာေနယ်=ျမင္းအာဇာနည္မ်ိဳး
(၄) ဥသဘာဇာေနယ်=ႏြားလားအာဇာနည္မ်ိဳး
(၅) ပုရိသာဇာေနယ်=ေယာက်္ားအာဇာနည္မ်ိဳး
(၆) ခီဏာသ၀=ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ေရာဂါကင္းေပ်ာက္ ေဘးမေရာက္ ဂါထာ

 သိရသၼႎ (ေမ) ဗုဒၶေသေ႒ာ၊ သာရိပုေတၱာ စ ဒကၡိေဏ။
၀ါမအံေသ ေမာဂၢလႅာေနာ၊ ပုရေတာ ပိဋကတၱယံ။

ပစၧိေမ (မမ) အာနေႏၵာ၊ စတုဒၵိသာ ခီဏာသ၀ါ။
သမႏၲာ ေလာကပါလာ စ၊ ဣႏၵာ ေဒ၀ါ သျဗဟၼကာ။

ဧေတသံ အာႏုဘာေ၀န၊ သေဗၺ ဘယာ ဥပဒၵ၀ါ။
အေနက အႏၲရာယာပိ၊ ၀ိနႆႏၲဳ အေသသေတာ။

အနက္ ျမန္မာျပန္
၁။ ကၽြႏ္ုပ္၏ ဦးေခါင္းထက္၌ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ၾကြျမန္းတည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ လက္ယာပုခံုး၌ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္ ေဘးဒဏ္ရန္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ရွားေအာင္ ဟန္႔တားတည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ လက္၀ဲပုခံုး၌ အရွင္ေမာဂၢလာန္ မေထရ္ျမတ္သည္ ေဘးဒဏ္ရန္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ရွားေအာင္ ဟန္႔တားတည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ နဖူးမုခ လည္ရင္၀တြင္ ေရွ႔တခြင္၌ ပိဋကတ္သံုးပံုသည္ ေဘးဒဏ္ရန္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ရွားေအာင္ ဟန္႔တားတည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။


၂။ ကၽြႏ္ုပ္၏ ေနာက္အဖို႔ဟုဆိုအပ္ေသာ လည္ကုပ္ လက္ျပင္ ေက်ာတခြင္၌ အရွင္အာနႏၵာမေထရ္ျမတ္သည္ တည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ ေလးရပ္မ်က္ႏွာ ကိုယ္အဂၤါတို႔၌ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔သည္ တည္ေနေတာ္မူပါဘုရား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ ထက္၀န္းက်င္အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာ၌ ျဗဟၼာမင္း၊ သိၾကားမင္း၊ ေလာကကိုေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္တို႔သည္ တည္ေနေတာ္မူပါ။

၃။ ထို ဘုရား တရား သံဃာမ်ားႏွင့္ သိၾကားျဗဟၼာတို႔၏ အာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္ အလံုးစံုေသာ အသက္ေဘးရန္၊ ေရာဂါဒဏ္ဆိုး အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ေနလာႏွင္းေပ်ာက္ ေပ်ာက္ပ်က္ၾကပါေစကုန္သတည္း။


ခင္ျပံဳး၀င့္

တဆုပ္ဆန္ႏွင့္ ကုသိုလ္ကံ

ယခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ကေလးသည္ ပ်ဥ္ေထာင္ ပ်ဥ္စီ၊ သြပ္မိုး အိမ္ကေလးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ေပျပီ။ အေၾကာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုအားလံုး၏ ကံ ကံ၏အက်ိဳး၊ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာတို႔ေၾကာင့္ အေမ့အိမ္ ထီဆိုင္တြင္ ထီထိုးရာမွ သံုးသိန္းဆု ထီေပါက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ဤကဲ့သို႔ ထီမေပါက္ခင္ကာလတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ေန႔ဖို႔ညစာ ကိစၥအ၀၀ကို အေတာ္ေလးပင္ ခ်င့္ခ်ိန္ေခၽြတာ၍ စားသံုးခဲ့ရပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အလွဴအတန္းႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ မိမိတို႔တတ္ႏိုင္သမွ် သဒၶါတတ္အား နည္းမ်ားမဆို ရတနာသံုးပါး ဦးထိပ္ထား၍ ေစတနာသန္႔သန္႔ႏွင့္ လွဴဒါန္းမႈကို ျပဳတတ္ပါသည္။ အလွဴအတန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထိုေန႔ကိုျဖင့္ အမွတ္တရေန႔ မ်ားစြာထဲမွ အမွတ္အရဆံုးေန႔ ျဖစ္ပါသည္။

အိမ္ေရွ႔တြင္ ေၾကးစည္သံတေ၀ေ၀ႏွင့္ တဆုပ္ဆန္ အလွဴခံမ်ား ရပ္ေနၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးသည္ ဆန္အိုးထဲက ဆန္မ်ားကို မျပည့္ျပည့္ေအာင္ ႏို႔ဆီဗူးထဲသို႔ ျခစ္ျခဳတ္ထည့္ေနသည့္ အသံကိုလည္း အတိုင္းသား ၾကားေနရသည္။ ခဏၾကာမွ ဆန္ႏို႔ဆီဗူးတဗူးအျပည့္ ယူလာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပ၍ သြားေရာက္ေလာင္းလွဴပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလိုက္သိစြာ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ပါသည္။ ရွိသမွ် ဆန္အားလံုး လွဴခဲ့ပါသည္။ ထိုတဆုပ္ဆန္ အလွဴခံမ်ား ျပန္သြားၾက၍ ၁၅-မိနစ္ခန္႔ၾကာေသာ္-

ေမာင္တင္ေအာင္ထြန္းေရ ခဏကြာ၊ ဦးတို႔အိမ္မွာ မီးခလုတ္ခံုေလး ပ်က္သြားလို႔ လိုက္ျပင္ေပးပါဦး၊ အားေတာ့ နာတယ္ကြာ-

အားနာစရာ မလိုပါဘူး ဦးရယ္၊ ရပါတယ္။ ကူညီရမွာေပါ့-ဟူ၍ ကူညီခဲ့သည္။

ထိုေန႔ည ဦးရဲလြင္တို႔အိမ္မွ မီးခလုတ္ခံုျပင္၍အျပန္ ရရွိလာေသာ လုပ္အားခကေလးျဖင့္ မနက္ေစ်းဖိုးေပး၊ က်န္ေသာေငြျဖင့္ အေမ့အိမ္ ထီဆိုင္တြင္ ထီလက္မွတ္တေစာင္ ထိုးလိုက္ရာမွ တဆုပ္ဆန္၏ ကုသိုလ္ကံအက်ိဳးသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု၏ ရင္တြင္းသို႔ ပဲ့တင္သံထပ္ ပီတိမ်ား လွ်ံေ၀ေစပါေတာ့သတည္း။

ေမာင္ေမာင္၀င္းတင္(ေရ႔ႊပင္ေျမ)

(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၀-ျပည့္ ဇန္န၀ါရီလ)

အံ႔ဖြယ္ ေက်းဇူးသိသူ

သိဃႋဳကၽြန္း အႏုရာဓျပည္၌ သခၤေဗာဓိမင္း မင္းျပဳေသာအခါ သဃၤတိႆအမတ္သည္ မင္း၏စည္းစိမ္ကို လုမည္-ဟု စစ္အဂၤါေလးပါးျဖင့္ ဇနပုဒ္က ခ်ီလာသည္။

သခၤေဗာဓိမင္းသည္ စစ္ျပဳပါက လူအမ်ားေသေက် ပ်က္စီးမည္ကို စိုးေသာေၾကာင့္ စစ္မျပဳဘဲ ညဥ့္အခါမွာ ျပည္ကခြါ၍ ေျပးေလသည္။ မိုးေသာက္လွ်င္ တခုေသာအရပ္သို႔ ေရာက္၍ ပင္ပန္းလွသျဖင့္ ေရဆိပ္တြင္ ထိုင္လ်က္ေန၏။

ထိုအခိုက္ လုလင္တေယာက္သည္ ထမင္းထုပ္ကို ေတာင္ေ၀ွးဖ်ားမွာ ဆြဲ၍ လယ္ျပင္မွ တက္လာသည္။ မင္းကို ျမင္လွ်င္ ထမင္းကို ဆက္ကပ္၏။

မင္းလည္း ထမင္းစားျပီးေသာ္ လုလင္အား” သင္ ငါ့ကို သိသေလာ” ဟုေမး၏။

ကၽြႏ္ုပ္မသိ ဆိုေသာ္ ငါသည္ သခၤေဗာဓိမင္း-ဟု  ျပန္ေျပာေလ၏။

လုလင္လည္း ”အရွင္မင္းႀကီး ထိုသို႔ျဖစ္ေသာ္ အဘယ့္ေၾကာင့္ တကိုယ္တည္း ၾကြလာေတာ္မူသနည္း”ဟု ေမးျမန္း၏။

ထိုအခါ မင္းက ”အမတ္ သဃၤတိႆသည္ မင္းျပဳမည္ ဟူ၍ ငါ့ကို စစ္ျပိဳင္လာပါသည္၊ ငါသည္ လူအမ်ားေသေက်မည္ကို စိုးေသာေၾကာင့္ စစ္မျပဳဘဲ ထြက္ခဲ့သည္-ဟူ၍ ဆို၏။

သခၤေဗာဓိမင္းက ”အေမာင္ လုလင္၊ ငါသည္ သင့္ထမင္းထုပ္ကို စားရေသာေၾကာင့္ သင့္ေက်းဇူးသည္ ငါ့အေပၚ တင္ရွိေနေပ၏။ ေက်းဇူးဆပ္လိုသည့္အတြက္ သင္သည္ ငါ့ဦးေခါင္းကိုျဖတ္၍ သဃၤတိႆအား ဆက္ေလ၊ ဆုလာဘ္မ်ားစြာ ရလိမ့္မည္”ဟူ၍ ဆို၏။

ထိုအခါ လုလင္က ”အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤသို႔ျပဳမွ ရေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ဆုလာဘ္ကို မျမတ္ႏိုးပါ”ဟု ျငင္းဆိုသည္။

မင္းလည္း ”ထိုသို႔တျပီးကား ငါ့အလိုလိုပင္ ငါ ေသအံ႔”ဟု အဓိ႒ာန္ုျပဳလ်က္ ေရျဖင့္ သြန္းဖ်န္းေတာ္မူေသာ္ မင္း၏ ဦးေခါင္းသည္ အလိုလို ျပတ္ေလ၏။

လုလင္သည္လည္း မင္းခႏၶာစဲမွ ဦးေခါင္းကို ယူကာ သဃၤတိႆမင္းအား ဆက္ေလ၏။ အလံုးစံုေသာ စကားကိုလည္း ေလွ်ာက္ၾကား၏။ သဃၤတိႆမင္းသည္ ”ဤလုလင္အေနျဖင့္ ငါ၏ ရန္သူျဖစ္ေသာ မင္းသည္ မိမိလက္တြင္းသို႔ ေရာက္လ်က္ မသတ္ဘဲ ေနသည္။ ထိုမင္း သူ႕႔အလိုလို အနိစၥေရာက္မွ ဦးေခါင္းကိုယူ၍ ငါ့ကို ဆက္သလာေပသည္။ ဤလုလင္သည္ အလြန္ပညာႀကီး၏။ စိတ္ႏွလံုးမြန္ျမတ္၏။ ငါ့ရန္သူကိုမွ်  မသတ္ဘဲ ေန၏။ ဤလုလင္အား သူေကာင္းျပဳေသာ္ ငါ့ေက်းဇူးကို အလြန္လွ်င္ သိမည္”ဟူ၍ ဆိုကာ မ်ားစြာ ဆုလာဘ္ေပးသည္။ ထို႔ျပင္ အမတ္ႀကီးအရာ ကိုလည္း ႏွင္းအပ္ေတာ္မူေလသည္။

အကိုး။ ။ မံုေရြးဆရာေတာ္-ရာေဇာ၀ါဒက်မ္း။

(၀င္းေမာင္-ျမိဳင္သာ)

(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၀-ျပည့္ ဇန္န၀ါရီလ) 

ဘာသာေရး ျပႆနာ (၁၀၆)

(ဘဒၵႏၲ တိေလာကသာရ ေျဖသည္)

(ပရိတ္ရြတ္၍ က်န္းမာျခင္း)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ လူမ်ားသည္ ကံ စိတ္ ဥတု အာဟာရ မညီမွ်မႈေၾကာင့္ ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာဓာတ္မ်ား ေဖာက္ျပန္ၾကျပီး က်န္းမာေရးခ်ိဳ႔တဲ့ၾကပါသည္။ ပရိတ္ရြတ္ျခင္းျဖင့္ က်န္းမာလာႏိုင္ပါသလားဘုရား။

(မသင္းသင္းေအး၊ ဒဂံုျမိဳ႔သစ္ေျမာက္ပိုင္း)

(ေျဖ) 

ပရိတ္ ေမတၱာ ဘာ၀နာ တရားတို႔သည္ ကံအလုပ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ ကုသလကမၼ-ေကာင္းေသာကံအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ားအဖို႔ စိတ္ကလည္း ၾကည္လင္ရႊင္ပ်လာသည္။ စ္ိတ္၏ ၾကည္လင္ရႊင္ပ်မႈေၾကာင့္ ပူမႈ၊ ေအးမႈ၊ ဥတု (အထူးအားျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းရွိ ဥသၼာ ေတေဇာဓာတ္) ညီညြတ္မွ်တမႈေၾကာင့္ စားေသာက္ေသာ အာဟာရကိုလည္း ပါစကေတေဇာက ေၾကက်က္ေစသည္။ 

က်န္ေသာ အာေပါ ၀ါေယာ ဓာတ္တို႔ကလည္း အညီအမွ် လႈပ္ရွားေကာင္းမြန္ေစ၍ စိတ္၏က်န္းမာျခင္း၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းတို႔လည္း ျဖစ္ေပၚလာရပါသည္။ ေဗာဇၩင္သုတ္ကို ရြတ္ဆိုျခင္းျဖင့္ က်န္းမာသည္ဆိုရာ၌ ေဗာဇၩင္ ၇-ပါးတရားေၾကာင့္ ကံ-စိတ္-ဥတု-အာဟာရ ႏွင့္ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး ညီမွ်ေစေၾကာင္း၊ ဣေျႏၵတို႔ ၾကည္လင္ေစေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဟာထားခ်က္ ရွိပါသည္။

*********************************************************************************

( မာတုဂါမ ေမာင္းေသာကား )

(ေမး) အရွင္ဘုရား မာတုဂါမမ်ား ေမာင္းေသာကားကို ရဟန္း သံဃာမ်ား စီးခြင့္ ရွိ-မရွိ သိလိုပါသည္၊ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။

(မႏွင္းသီရိ၊ သံတြဲ)

(ေျဖ) ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ စီရင္ေသာ ခုဒၵသိကၡာ ဘာသာဋီကာ ၄၄၂-၌ ေအာက္ပါစကားရပ္မ်ား ပါရွိ၏။

”အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေ၀ ဂိလာနႆ ယာနံ ပုမယုတၱံ” ႏြားထီး၊ ျမင္းထီး စသည္ ကအပ္ေသာ (တပ္ေသာ) ယာဥ္ကိုလည္းေကာင္း၊ (ဟတၳဝဋၬကံ) လက္ျဖင့္ လည္ေစအပ္ေသာ (လက္ျဖင့္ေမာင္းေသာ) ယာဥ္ကိုလည္းေကာင္း၊ မက်န္းမာေသာ ရဟန္း စီးေကာင္းသည္။

ပုမယုတၱ-ႏြားထီးစသည့္ အထီးသတၱ၀ါ ကသည့္ (တပ္ထားသည့္) ယာဥ္ျဖစ္လွ်င္ ေမာင္းႏွင္သူမွာ ေယာက်္ားျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္ အပ္၏ဟု ဆိုအပ္၏။ မိန္းမေမာင္းေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စသည္မွာ အထူးဆိုဖြယ္ပင္ မလိုေခ်၊ စီးေကာင္း စီးခြင့္ရွိသည္ဟု သိႏိုင္ပါသည္။ 

***********************************************************************************

( ဆည္းလည္း-ဆြဲလဲ)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ေစတီေတာ္တို႔၏ ထီးေတာ္ေအာက္ဆံုးအဆင့္ သံေခြ၌ ခ်ိတ္ဆြဲပူေဇာ္ထားေသာ အသံသာယာစြာ ျမည္တတ္သည့္ အရာ၀တၳဳမ်ားကို အခ်ိဳ႔က ေခါင္းေလာင္း၊ အခ်ိဳ႔က ဆြဲလြဲဟု အျငင္းပြားလ်က္ ရွိၾကပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အမည္နာမ အမွန္ကို အျငင္းပြားသူတို႔ စိတ္ႏွလံုးေအးေလာက္ေအာင္ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။

(ေဂါပကအဖြဲ႔၊ သမိုင္း၀င္ ျမစည္းခံုေစတီေတာ္ အင္းမျမိဳ႔)

(ေျဖ) 

ေခါင္းေလာင္းသံညည္း၊ ေရႊဆည္းလည္း၊ ခ်ည္းခ်ည္းသံလြင္လြင္”ဆိုသည့္အတိုင္း ေခါင္းေလာင္းႏွင့္ ဆည္းလည္း (ဆြဲလဲ) သည္ ပံုစံတူျဖစ္လ်က္ အႀကီး အေသးသာ ကြာျခားပါသည္။ ေစတီေတာ္တို႔၏ ထီးေတာ္၌ ဆြဲထားေသာ ေခါင္းေလာင္း ငယ္ကို ေခါင္းေလာင္းဟု မေခၚ၊ ဆည္းလည္းဟုသာ ေခၚပါသည္။ တြဲလြဲဆြဲသည္ ဟူေသာ ျမန္မာေ၀ါဟာရ စကားသံအတိုင္း အမ်ားအားျဖင့္ ဆြဲလြဲ-ဟု ေခၚၾကပါ၏။ ျမန္မာအဘိဓာန္တြင္ ဆည္းလည္း-န/ဆြဲလဲ/။

၁။ ေလတိုက္လွ်င္ လႈပ္ခတ္ရန္ ေညာင္ရြက္ဆြဲ အဆန္ထည့္ထားသည့္ ေခါင္းေလာင္းငယ္ (ေစတီ ထီးေတာ္တြင္ ဆြဲတပ္ေလ့ရွိသည္) ေလညင္းလာက၊ ပဥၥဂၤလည္း၊ ျမျမခ်ည္းခ်ည္း၊ ေရႊဆည္းလည္းႏွင့္၊ နရည္းစရာ၊ မႏႈိင္းသာတည့္။ ဘံု၃၃၊ ေညာင္းေညာင္း ခ်ည္းခ်ည္း၊ ေရႊဆည္းလည္းႏွင့္၊ နရည္းျမဴးကြန္႔” ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေစတီေတာ္တို႔၌ ဆြဲထားသည့္ ေခါင္းေလာင္းငယ္ကို ေခါင္းေလာင္း-ဟု မေခၚ၊ ဆည္းလည္း (စကားသံျဖင့္-ဆြဲလဲ) ဟုသာ ေခၚေၾကာင္း မွတ္သားထားသင့္ပါသည္။

***********************************************************************************

( ေျမခိုးျခင္း)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ အိမ္ႏွစ္အိမ္ၾကား ၀န္းျခံကာေသာအခါ တဖက္ျခံေျမမွ အနည္းငယ္ ၃”၄”ခန္႔ ပိုကာမိ၍ တဖက္ျခံေျမရွင္က ေက်နပ္ခြင့္လႊတ္မႈ မရွိပါလွ်င္ အဒိႏၷာဒါနကံ ေျမာက္ပါသလား၊ ထိုအဒိႏၷာဒါနကံသည္ ျခံ၀င္းကာစဥ္ ခဏ(တႀကိမ္တည္းသာ) ေျမာက္ပါသလား၊ ထိုျခံ၀င္းတည္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ကံေျမာက္ေနသည္ ဆိုျခင္းမွာ မွန္ပါသလား အရွင္ဘုရား။

ျခံေျမအပို ယူထားသူသည္ ဥပုသ္ေန႔မ်ား၌ ၈-ပါးသီ ခံယူေဆာက္တည္ပါကလည္း အဒိႏၷာဒါနကံ က်ိဳးေပါက္ျပီး ျဖစ္ေနသည္(ဥပုသ္သီလ မေျမာက္) ဆိုျခင္းမွာ မွန္ပါသလား အရွင္ဘုရား၊ သံသရာအက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုး၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါရန္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ အရွင္ဘုရား။

(မစန္းခင္-မီးစက္ကြက္သစ္၊ ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႔)

(ေျဖ)

ခိုးယူအပ္ေသာ ဥစၥာသည္ ဇဂၤမဥစၥာ၊ ထာ၀ရဥစၥာ ဟူ၍ ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ ေရႊ၊ ေငြ၊ ကၽြဲ၊ ႏြား စေသာ ဥစၥာသည္ ဇဂၤမ-ေရႊ႔ေျပာင္း၍ ရေသာဥစၥာျဖစ္၍ လယ္၊ ယာေျမ၊ တိုက္တာ အိုးအိမ္ စေသာ ဥစၥာသည္ ထာ၀ရ-ေရႊ႔ေျပာင္း၍ မရေသာ ဥစၥာ ျဖစ္သည္။ 

ဇဂၤမ-ထာ၀ရ-မည္သည့္ဥစၥာမဆို ခိုးယူစဥ္ အခိုက္အတန္႔( မူလေနရာမွ ေရႊ႔စဥ္) ၌သာ အဒိႏၷာဒါန ျဖစ္သည္။ 

တဖက္ေျမမွယူ၍ ျခံကာသူအဖို႔ ျခံကာစဥ္၌ အဒိႏၷာဒါနျဖစ္သည္။ 

သို႔ေသာ္ ထာ၀ရဥစၥာျဖစ္၍ မည္သည့္အခါမွ် ေပ်ာက္ပ်က္မသြား၊ အစဥ္ေတြ႔ျမင္ေနရ၍ အျခားသူ မသိေသာ္လည္း မိမိသိ၍ ျမင္တိုင္း သိတိုင္း ငါခိုးမိသည္၊ ယူမိသည္ဟု စိတ္ႏွလံုး မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနမည္။ တသက္လံုး ၀ိပၸဋိသာရ=စိတ္ႏွလံုး မသာရႊင္မႈ၊ ပူပန္မႈ ျဖစ္ေနရမည္။

ဇဂၤမဥစၥာကို ခိုးမႈ၌ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ အထပ္ထပ္ျပဳေန၍ သီလ ဘာ၀နာ ပြားမ်ား၍ အကုသိုလ္မေပ်ာက္သည့္တိုင္ အားေသးသြား၍လည္းေကာင္း၊ ကုသိုလ္က အားေကာင္း၍လည္းေကာင္း အပါယ္ပဋိသေႏၶ မေပးႏိုင္ ျဖစ္သြားေသာ္လည္း ထာ၀ရဥစၥာ ခိုးမႈမွာ ပစၥည္းက မေပ်ာက္မပ်က္၊ တသက္လံုး ေတြ႔ျမင္ေနရျပီး ေတြ႔ျမင္တိုင္းလည္း ၀ိပၸဋိသာရ ျဖစ္ရေတာ့ သည္။ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္းလည္း ၀ိပၸဋိသာရျဖစ္ေန၍ ရႊင္ပ်ၾကည္လင္ သာရႊင္ျခင္းမျဖစ္၍ အဒိႏၷာဒါန အကုသိုလ္က အပါယ္အက်ိဳး မေပးသည့္တိုင္ေအာင္ ယင္း၀ိပၸဋိသာရက အပါယ္သို႔ ပို႔ေဆာင္တတ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထာ၀ရဥစၥာ လယ္ယာ ေျမျခံတို႔ကို မခိုးယူမိေအာင္ အထူးပင္ ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါသည္။

***********************************************************************************

(လွ်ပ္စစ္မီးႏွင့္ ဖေယာင္းတိုင္)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ဘုရားမီးပူေဇာ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေန႔လယ္ပိုင္း အလင္းေရာင္ရွိေနစဥ္ႏွင့္ မီးေခ်ာင္း ေရာင္ျခည္ေတာ္ တို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ထားလွ်င္ ထပ္မံ၍ ဖေယာင္းတိုင္ဆီမီးျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္း မျပဳရပါ ဆိုသည္ကို ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။

(ေဒၚေအးေအး၊ ရန္ကုန္)

(ေျဖ)

ေန႔လယ္ ေနေရာင္ ထြန္းလင္းေနခ်ိန္၌ ဖေယာင္းဆီမီး ပူေဇာ္ျခင္းမွာ အဓိပၸါယ္မရွိလွ၊ ေနလြဲခ်ိန္တြင္ ဆြမ္းကပ္လွဴသကဲ့သို႔ အခ်ိန္အခါနႏွင့္ ပူေဇာ္လွဴဒါန္းမႈ လြဲေခ်ာ္ေန၍ ကုသိုလ္အထူး ျဖစ္ဖြယ္မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ညဥ့္အခါ၌ လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္ လင္းေနေသာ္လည္း ဖေယာင္းဆီမီး ညႇိထြန္းပူေဇာ္မႈကား အဓိပၸါယ္မရွိ မဟုတ္ပါ။ 

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ကပင္ အျခားသူမ်ား အဖိုးတန္ပန္းမ်ား လွဴဒါန္းထားေသာ္လည္း (နတ္မ်ားက မႏၵာရ နတ္ပန္းမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ထားေသာ္လည္း) ဆင္းရဲသူမေလးတဦးက အဖိုးမတန္ေသာ သပြတ္ခါးပန္းကေလးျဖင့္ ေစတနာထက္သန္စြာ လွဴဒါန္းသျဖင့္ တန္ခိုးႀကီးေသာ နတ္သမီး ျဖစ္ရေၾကာင္း ၀တၳဳရွိပါသည္။ သူေဌးသူၾကြယ္မ်ား အဖိုးတန္ေသာ ဆြမ္းမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္လွဴဒါန္းထားသည့္ၾကားမွ မိမိတတ္အားသမွ် ၀င္ေရာက္လွဴဒါန္းသည္ကိုလည္း မတားျမစ္အပ္ပါ။ ထို႔အတူ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား ပူေဇာ္ထားသည့္ၾကားမွပင္ ဖေယာင္းတိုင္စသည္တို႔ျဖင့္ ထြန္းညႇိပူေဇာ္ျခင္းမွာ ျပဳသင့္ျပဳထိုက္ေသာ လွဴဒါန္းပူေဇာ္မႈပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျဖၾကားအပ္ပါသည္။

***********************************************************************************

(ဘုရားအေနကဇာတင္ႏွင့္ ဆန္ပန္းေပါက္ေပါက္)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ဘုရားအေနကဇာတင္ေသာ အေလ့အက်င့္သည္ မည္သည့္ေခတ္က ေပၚေပါက္ခဲ့ပါသလဲ ဘုရား။ အေနကဇာတင္ဂါထာမ်ားကို ရြတ္ဆို၍ ဆန္ပန္းေပါက္ေပါက္တို႔ျဖင့္ ဆင္းတုေတာ္ကို ပက္ျခင္း၏ အက်ိဳးအာနိသင္ကို ရွင္းျပေပးေတာ္မူပါဘုရား။

(ဦးထြန္းရင္ ေရႊျပည္သာျမိဳ႔)

(ေျဖ)

ဘုရားအေနကဇာတင္ျခင္းကို ဗုဒၶါဘိေသက မဂၤလာျပဳျခင္း အေနျဖင့္ အင္း၀ေခတ္ျပဳ ၀ိနည္းဋီကာျဖစ္ေသာ ၀ိနယာလကၤာရဋီကာတြင္ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ ေရးခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ သာသနာေတာ္တေလွ်ာက္လံုးပင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ယူဆရ၏။ ထို႔ထက္ေစာ၍ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး လက္ထက္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း အေထာက္အထားလည္း ေတြ႔ရေသးသည္။ 

ဆန္ပန္းေပါက္ေပါက္ ဆိုင္ရာမွာ ”ဒဗၺတိဏ၊ သုဒၶတ႑ဳလ၊ သိဒၶတၳ၊ သုမနမကုလ၊ လာဇသခၤါတာနိ”ဟူေသာ ဇာတ္ဋီကာစကားအရ ေနစာျမက္၊ ဆန္ပန္း၊ မုန္ညင္း၊ မေလးငံုေပါက္ေပါက္ ဤငါးမ်ိဳးမွာ ပစ္ေပါက္ ပူေဇာ္ရေသာ ပန္းငါးမ်ိဳးဟု က်မ္းဂန္တို႔တြင္ ဆိုသည္။ ယင္းငါးမ်ိဳးလံုးကိုျဖစ္ေစ ေလးမ်ိဳး သံုးမ်ိဳး ႏွစ္မ်ိဳး-မရႏိုင္အဆံုး တမ်ိဳးတည္းကို ျဖစ္ေစ ဘုရားစသည္၌ ပစ္ၾကဲ၍ ပူေဇာ္ၾကရကုန္၏။ ဤေခတ္တြင္ ဆန္ပန္း (အစိမ္း၊ အနီ၊ အ၀ါ စသည္ ေဆးဆိုးထားေသာဆန္)ႏွင့္ ေပါက္ေပါက္ကို ေရာ၍ အသံုးျပဳေလ့ရွိၾကသည္။ 

***********************************************************************************

(ပိသုဏ၀ါစာ မဂ္ပယ္ရာ)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ မေနာကံ သံုးပါး၌ ပိသုဏ၀ါစာကို အနာဂါမိမဂ္က ပယ္ေၾကာင္း ”ပိသုဏ၀ါစာ ဖရုသ၀ါစာ ဗ်ာပါေဒါတိ တတိယဉာဏ၀ဇၨာ”ဟု ၀ိသုဒၶိမဂ္၌ ဆိုပါသည္။ သို႔ေသာ္”ပါဏာတိပါေတာ အဒိႏၷာဒါနံ မိစၧာစာေရာ မုသာ၀ါေဒါ ပိသုဏ၀ါစာ မိစၧာဒိ႒ီတိ ဣေမတာ၀ ေသာတာပတၱိ မေဂၢန ပဟိယ်ႏၲိ”ဟူ၍  ပိသုဏ၀ါစာကို ေသာတာပတၱိမဂ္ပယ္ေၾကာင္း အဂၤုတၱရ အ႒ကထာက ဆိုပါသည္။ ထိုအဖြင့္အဆို ႏွစ္မ်ိဳးအား မည္ကဲ့သို႔ ညႇိယူရမည္ကို ေျဖၾကားေတာ္မူပါဘုရား။

(အရွင္သုမဂၤလ-မန္း)

(ေျဖ)

ပိသုဏ၀ါစာကို ၀ိသုဒၶိမဂ္၌ အနာဂါမိမဂ္ပယ္ေၾကာင္း အဂၤုတၱရအ႒ကထာ၌ ေသာတာပတၱိမဂ္ ပယ္ေၾကာင္း အဆိုမညီ ရွိေသာ္လည္း ကုကၠဳစၥကို ထို႔အတူပင္ အဆိုမညီရွိရာ၌ ”ကထာကတာ ကုသလာကုသလ ၀ိသယံ”စသည္ျဖင့္ ၀ိသုဒၶိမဂ္ ဋီကာ ဖြင့္ဆိုကာ အပါယ္လားေၾကာင္း  ကမၼပထျဖစ္ေသာ ကုကၠဳစၥကို ေသာတာပတၱိမဂ္က ပယ္၍ အပါယ္လားေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ ကုကၠဳစၥအနံ႔ကို အၾကြင္းအက်န္မရွိ  အကုန္အစင္ အနာဂါမိမဂ္က ပယ္ေၾကာင္းဆိုသကဲ့သို႔ပင္ အပါယ္လားေၾကာင္း ကမၼပထေျမာက္ ပိသုဏ၀ါစာကို ေသာတာပတၱိမဂ္က ပယ္၍ အပါယ္လားေၾကာင္း မဟုတ္သည့္ သိမ္ေမြ႔ေသာ သုခုမေဒါသကို အနာဂါမိမဂ္က အကုန္အစင္ပယ္ေၾကာင္း ယူသင့္သည္ဟု ဆရာအရွင္သူျမတ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ေတာ္မူၾကပါသည္။

***********************************************************************************

(ကာေမသု အမ်ိဳးဆက္လား)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ အခ်ိဳ႔ေသာ ေယာက်္ားေလးမ်ားသည္ က်ားက်ားလ်ားလ်ား မရွိဘဲ မိန္းမစိတ္ေပါက္ကာ မိန္းမလ်ာ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ သနပ္ခါးလိမ္း၊ ႏႈတ္ခမ္းနီ၊ ပါးနီ မိတ္ကပ္ျခယ္သကာ မိန္းမကဲ့သို႔ ၀တ္စားျပင္ဆင္၍ သူတို႔၏ လက္ရွိဘ၀ႏွင့္ အံမ၀င္ခြင္မက် ျဖစ္ေနရျခင္းမွာ-

(၁) ေရွးေရွးဘ၀က အကုသိုလ္၏အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ဟူသည္ မွန္ပါသလား။

(၂) လူအမ်ား ေျပာၾကသကဲ့သို႔ ၄င္းတို႔သည္ ယခင္ဘ၀မ်ားက ကာေမသုမိစၧာစာရကံကို ျပဳခဲ့၍ ဟူသည္ မွန္ပါသလား။

ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားပါသည္ အရွင္ဘုရား။

(သိန္းလြင္၊ ေရျပားေက်းရြာ-ျဖဴးျမိဳ႔နယ္)

(ေျဖ)

ေယာက်္ားဘ၀၊ ေယာက်္ားစစ္စစ္ ျဖစ္လ်က္ ေယာက်္ားစိတ္မရွိ၊ မိန္းမစိတ္ေပါက္လ်က္ စိတ္မမွန္သူ မိန္းမလ်ာမ်ားမွာျပႆနာရွင္ ဆိုလိုသကဲ့သို႔ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ အကုသိုလ္ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္ဟု ဆိုလွ်င္ မမွားပါ။ 

အရွင္အာနႏၵာေလာင္းသည္ ပါရမီျပည့္စံုေသာ ေယာက်္ားစင္စစ္ ေရႊပန္းတိမ္သည္သား ျဖစ္ရာမွ လူေပါင္းမွား၍ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ (အကုသိုလ္)ကို ျပဳမွားမိျပီး ထိုဘ၀မွေနာက္ မဟာေရာရု၀ငရဲ၌ ကာလႏွစ္ေပါင္း သိန္းေသာင္းသေခ်ၤ အကုေဋမက ခံရျပီးမွ ဆိတ္၊ ေမ်ာက္၊ ႏြားဘ၀တို႔၌ ျဖစ္၍ အသင္းခံရ၏။ ထို႔ေနာက္ က်ား-မ မဟုတ္၊ ပ႑ဳတ္ မိန္းမလ်ာ ဘ၀တို႔၌ ျဖစ္ျပန္ရလ်က္ ေယာက်္ားဘ၀ကို ကမၻာမ်ားစြာပင္ ျပန္မရဘဲ ရွိေနရေၾကာင္း သံေ၀ဂ၀တၳဳဒီပနီ စသည္တို႔၌ ပါရွိေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိန္းမလ်ာတို႔သည္ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ၏ အက်ိဳးဆက္ အက်ိဳးဖ်ားကို ခံစားေနရသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆိုထိုက္ပါသည္။

***********************************************************************************

(ဘုရားေလာင္းမ်ား ငယ္မည္)

(ေမး) အရွင္ဘုရား၊ ပြင့္ျပီးကုန္ေသာ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ျမတ္စြာဘုရားမ်ား၏ (ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ သိဒၶတၱ-ဟူေသာ အမည္လို) ငယ္မည္မ်ားကို ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူလံုး အစဥ္လိုက္ ၁-ကအစ ၂၈-အဆံုး ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္တို႔ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဘုရားသမိုင္းကို ေဘာခ်ပ္တင္၍ လွဴဒါန္းလို၍ ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။

(ကိုျငိမ္း၊ ႀကိမ္ခါးကုန္းရြာ၊ ေက်ာက္တံခါးျမိဳ႔နယ္၊ ပဲခူးတိုင္း)

(ေျဖ)

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားမ်ား ဗုဒၶ၀င္တြင္ ငယ္မည္မပါၾက။ ဒီပကၤရာဘုရားမွစ၍ ဘုရားအမည္ေတာ္၊ ကမၻာ၊ ေဗာဓိပင္၊ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္၊ မိဖုရား၊ သားေတာ္၊ ေတာထြက္ရာ၌ ယာဥ္၊ လက္ယာရံ၊ လက္၀ဲရံ၊ ရဟႏၲာ၊ ရဟႏၲာမ အလုပ္အေကၽြး စသည္မွ်သာ ပါရွိပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုရားအမည္ေတာ္တို႔မွာ အမည္ရင္း(ငယ္မည္မ်ား) မဟုတ္၊ အႏြယ္ေတာ္ဆိုင္ရာ အမည္မ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ငယ္မည္ကို ေဖာ္ျပေရးသားလွ်င္ မရိုေသရာက်သျဖင့္ အႏြယ္အမည္ကိုသာ အသံုးျပဳၾကရသည္။ ငါတို႔ဘုရားအမည္ ေဂါတမဘုရားဟူသည္မွာလည္း ေဂါတမအႏြယ္က ျဖစ္လာသျဖင့္ ထိုအမည္ျဖင့္ ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကႆပအႏြယ္မွျဖစ္၍ ကႆပဘုရား၊ ေကာဏာဂမန အႏြယ္မွ ျဖစ္၍ ေကာဏာဂံုဘုရား စသည္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ဘဒၵႏၲတိေလာကသာရ (ရေ၀ထြန္း)

(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၀-ျပည့္ ဇန္န၀ါရီလ)

မစားရက္ မသံုးရက္ေသာ ကုေဋၾကြယ္သူေဌး

ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ ဘုရားရွင္သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ တေန႔သ၌ ေကာသလမင္းႀကီးေရာက္လာ၍ ”အရွင္ဘုရား၊ ယေန႔ သားသမီး အေမြဆက္ခံရန္ မက်န္ရစ္ခဲ့ေသာ သူေဌးတေယာက္၏ စည္းစိမ္ဥစၥာ အေျမာက္အမ်ားကို မင္းဘ႑ာအျဖစ္ သိမ္ဆည္းျပီး လာခဲ့ရပါသည္-ဟု ေလွ်ာက္ထား၏။ ထိုသူေဌးသည္ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀လွပါေသာ္လည္း ဆန္ကြဲထမင္းနဲ႔ ပံုးရည္ဟင္းကိုသာ စားပါသည္။ အ၀တ္ကိုလည္း ပိုက္ဆံေလွ်ာ္အ၀တ္ကိုသာ ၀တ္ဆင္ပါသည္။ ရထားေကာင္းမ်ား ရွိပါလ်က္လည္း ရထားအေဟာင္းသာ စီးပါသည္။ သစ္ရြက္ထီးကိုသာ ေဆာင္းပါသည္။ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလဲဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထားရာ ဘုရားရွင္က ေရွးအျဖစ္ကို ေဟာျပေတာ္မူ၏။

ေရွးဘ၀တခု၌ ထိုသူေဌးသည္ ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္အား ဆြမ္းေလာင္းရန္ ဇနီးကိုေျပာ၏။ မိမိဇနီးက ဆြမ္းေလာင္းျပီးေသာ အခါ၌ သပိတ္ထဲတြင္ၾကည့္လိုက္ရာ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဟင္းအစံုတို႔ကို ေတြ႔ရ၍ သူ႔စိတ္တြင္ ႏွေျမာ၀န္တိုစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ဤမွ် ေကာင္းေသာအစားအစာမ်ားကို ငါ၏လုပ္သားမ်ားကို ေကၽြးလွ်င္ လုပ္အားအမ်ားႀကီးရမည္။ ဤရဟန္းကား အေကာင္းေတြစားျပီး အိပ္ေနမွာပဲ-ဟု စိတ္တြင္ ျပစ္မွားမိ၏။ ၄င္းျပင္ ပစၥည္းမ်ားကို ခြဲေ၀ေပးရမည္စိုး၍ အေမြဆိုင္ တူ-တေယာက္ကို သတ္ခဲ့ဖူး၏။ ထိုကံႏွစ္မ်ိဳးအနက္ ဆြမ္းလွဴေသာကံေၾကာင့္ နတ္စည္းစိမ္ ခံစားခဲ့ရ၏။ လွဴျပီးမွ စိတ္၌ ျပစ္မွားမိခဲ့ေသာေၾကာင့္ မြန္ျမတ္ေသာ အစားအ၀တ္မ်ား သံုးခ်င္စိတ္မရွိဘဲ အညံ႔အဆိုးတို႔ကိုသာ သံုးစြဲခဲ့ရ၏။ တူကို သတ္ေသာကံေၾကာင့္ သားသမီး အေမြခံ မရဘဲ မိမိပစၥည္းမ်ားကို ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ မင္းဘ႑ာအျဖစ္ အသိမ္းခံခဲ့ရသည္။ ယခုအခါ ကံေဟာင္းကုန္ျပီး ကုသိုလ္ကံအသစ္လည္း မျပဳဘဲ ေသသြားသျဖင့္ မဟာေရာရု၀ ငရဲ၌ ခံေနရေလျပီ-ဟု မိန္႔ေတာ္မူကာ ေအာက္ပါဂါထာကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။

ပါဠိဂါထာ

ဟနႏၲိ ေဘာဂါ ဒုေမၼဓံ၊ ေနာ စ ပါရဂေ၀သိေနာ။

ေဘာဂတဏွာယ ဒုေမၼေဓာ၊ ဟႏၲိ အေည၀ အတၱာနံ။

ျမန္မာျပန္

စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ပညာမဲ့သူကိုသာ ဖ်က္ဆီးကုန္၏။

နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တဖက္ကမ္းကို ရွာမွီးသူတို႔ကိုကား မဖ်က္ဆီးႏိုင္ကုန္။

ပညာမဲ့သူသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာကို တပ္မက္ျခင္းျဖင့္ သူတပါးတို႔ကို ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔ မိမိကိုယ္ကိုလည္း ပ်က္စီးေစ၏။

အက်ဥ္းေဆာင္ပုဒ္

စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ မ်ားဘ႑ာသည္၊ ပညာမဲ့အား၊ ဖ်က္ဆီးျငားလည္း၊ တရားက်င့္ျပီး၊ ခရီးနိဗၺဴ၊ သြားမည့္သူအား၊ မဖ်က္ျငားတည္း။

တြယ္ထားတဏွာ၊  ဥစၥာတပ္မက္၊ ထိုသူပ်က္သာ၊ တဏွာစိုးပိုင္၊ ပ်က္စီးႏိုင္၏။

(တဏွာ၀ဂ္၊ အပုတၱကေသ႒ိ၀တၳဳ)

ဦးခ်ိဳရွိန္

( ၅ ) စိဥၥမာဏကို ေအာင္ျခင္း

ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ ၇-၀ါေျမာက္ ၀ါဆိုေတာ္မူသည္။ ထို႔ေနာက္ သကၤႆနဂိုျပည္သို႔ သက္ဆင္းေတာ္မူကာ သာ၀တၳိျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူသည္။ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္။ ထိုစဥ္ စိဥၥမာဏ၀ိကာ အမည္ရွိေသာ ပရိဗိုဇ္မ၏ ရန္ျပဳျခင္းကို ခံရသည္။ 

ျမတ္စြာဘုရားသခင္အဖို႔  ပထမေဗာဓိေခၚေသာ ၀ါေတာ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း၌ တပည့္သာ၀ကမ်ား ဒီေရအလား တေန႔တျခား တိုးပြားလာသည္။ ဘုရားရွင္အား ၾကည္ညိဳသူ ပရိသတ္မ်ား အထူးမ်ားျပားလာသည္။ ထိုသူတို႔၏ ပူေဇာ္သကၠာရျပဳမႈကို ခံယူရရွိကာ အတိုင္းမသိ လာဘ္သပ္ပကာ ေပါမ်ားလာသည္။

ေနမင္းထြက္ေသာအခါ ပိုးစုန္းၾကဴးတို႔ ေမွးမွိန္သြားၾကသကဲ့သို႔ တိတၳိတို႔မွာ ေမွးမွိန္သြားၾကသည္။ တန္ခိိုးအရွိန္အ၀ါ ေလ်ာ့နည္းသြားၾကသည္။ လာဘ္ပူေဇာ္သကၠာရမ်ား တေန႔တျခား ေခါင္းပါးလာသည္။ ဤတြင္ တိတၳိတို႔သည္ ၀န္တိုစိတ္ ျဖဟ္လာၾကကာ ဘုရားရွင္ဂုဏ္သတင္းပ်က္ရန္ အားထုတ္ၾကသည္။ 

သူတို႔သည္ သာ၀တၳိျပည္ရွိ စိဥၥမာဏအမည္ရွိေသာ ပရိဗိုဇ္မကို စည္းရံုးၾကသည္။ စိဥၥမာဏသည္ အလြန္ေခ်ာေမာ လွပသည္။ အရြယ္လည္း ႏုပ်ိဳသည္။ ရုပ္အဆင္းလည္း အလြန္တင့္တယ္သည္။ က်က္သေရမဂၤလာႏွင့္လဲ ျပည့္စံုသည္။

တိတၳိတို႔သည္ စိဥၥမာဏကို ေခၚ၍ "ႏွမ စိဥၥမာန္ ငါတို႔ကို ရဟန္းေဂါတမက ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းကာ လာဘ္လာဘေခါင္းပါးကို ျပဳလုပ္ေနသည္ကို သင္မသိသေလာ"ဟု အျပစ္တင္စကား ေျပာၾကား၏။

စိဥၥမာဏကလည္း "အရွင္ေကာင္းတို႔ ထိုအေၾကာင္းကို  တပည့္ေတာ္ မသိရပါ။ ဤကိစၥ၌ တပည့္ေတာ္မသည္ အဘယ္သို႔ေသာ အမႈကို ျပဳလုပ္ေပးရပါမည္နည္း"ဟု ေမးျမန္း၏။

တိတၳိတို႔က "ႏွမ စိဥၥမာန္ သင္သည္ ငါတို႔၏ ခ်မ္းသာေရးကို အလိုရွိပါလွ်င္ ရဟန္းေဂါတမ၏ မေကာင္းသတင္း ျဖစ္ေပၚေအာင္ ျပဳပါေလာ့၊ ရဟန္းေဂါတမ၏ လာဘ္ပူေဇာ္သကၠာရကို ပ်က္ျပားေစပါေလာ့"ဟု ေျပာဆိုကာ တာ၀န္ေပးၾကသည္။

စိဥၥမာဏကလည္း ေကာင္းပါျပီ အရွင္ေကာင္းတို႔၊ ရဟန္းေဂါတမ၏ မေကာင္းသတင္း  ျဖစ္ေပၚေစရန္ တပည့္ေတာ္မ တာ၀န္ယူပါသည္။

ထို႔ေနာက္ စိဥၥမာဏသည္ တိတၳိတို႔ထံမွ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ မိန္းမမာယာတို႔၌ လိမၼာပါးနပ္သူျဖစ္ရကား သာ၀တၳိျပည္သူ လူအေပါင္းတို႔ ယံုမွားသံသယျဖစ္ေစရန္ စတင္ေဆာင္ရြက္သည္။ သူသည္ ပိုးပရန္အေသြး နီေတြးေသာအဆင္းရွိေသာ အ၀တ္ကို ၀တ္ရံုသည္။ နံ႔သာပန္းစသည္တို႔ကို လက္စြဲလ်က္ တရားနာပရိသတ္မ်ား ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္လာၾက ေသာအခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းတိုက္သို႔ ေရွးရႈသြားသည္။

လမ္း၌ ေတြ႔သူအမ်ားက "အို-စိဥၥမာန္၊ ယခုအခ်ိန္၌ သင္အဘယ္အရပ္သို႔ သြားမည္နည္း"ဟု ေမးၾကသည္။

စိဥၥမာဏက ကၽြႏ္ုပ္ သြားမည့္အရပ္ကို သိသျဖင့္ သင္တို႔အတြက္ အဘယ္အက်ိဳးရွိမည္နည္း-ဟု ထင္မွားဖြယ္ရာ စကားကို ေျပာၾကားသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္အနီး တိတၳိတို႔ေက်ာင္း၌ ညဥ့္အိပ္ေနထိုင္သည္။

သာ၀တၳိျမိဳ႔မွ ဒါယကာ ဒါယိကာမတို႔သည္ ဘုရားရွင္ထံ အလ်င္လက္ဦး ဖူးေျမာ္ရန္ နံနက္ေစာေစာသြားၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ စိဥၥမာဏသည္ တိတၳိတို႔ေက်ာင္းမွ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္၀ယ္ ညဥ့္အိပ္ေနခဲ့သည့္ ပံုဟန္ေဆာင္၍ သာ၀တၳိျမိဳ႔တြင္းသို႔ ၀င္သည္။

လမ္း၌ေတြ႔သူ လူအေပါင္းတို႔က အို-စိဥၥမာန္၊ အဘယ္အရပ္၌ သင္ညဥ့္အိပ္ေနခဲ့သနည္း-ဟု ေမးၾကသည္။

ကၽြႏ္ုပ္ အိပ္ခဲ့သည့္ေနရာကို သင္တို႔သိသျဖင့္ အဘယ္အက်ိဳးရွိမည္နည္း၊ မသိခ်င္ၾကပါနဲ႔-ဟူ၍ စိဥၥမာဏက အထင္မွားဖြယ္စကားကို ေျပာၾကားေလသည္။

ဤနည္းႏွင္ႏွင္ ေန႔စဥ္သြားလာေျပာဆိုသည္။

တလခန္႔ၾကာေသာအခါ လမ္း၌ေတြ႔သူ လူအမ်ားက ေရွးနည္းအတူ ေမးျမန္းၾကေသာ္ စိဥၥမာဏက "ကၽြႏ္ုပ္သည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္ အတြင္း၀ယ္ ဂႏၶကုဋိေက်ာင္း တခုတည္း၌ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္ အတူ ညဥ့္အိပ္ေနခဲ့ရပါသည္"ဟု စြပ္စြဲစကား စတင္ေျပာၾကားေလ၏။

ဤသို႔ျဖင့္ သံုးလ ေလးလ လြန္ေသာအခါ စိဥၥမာဏသည္ ပုဆိုးၾကမ္းတို႔ျဖင့္ ၀မ္းကိုရစ္ပတ္သည္။ မိမိကိုယ္ကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေသာ မိန္းမအသြင္ ျပဳသည္။ ထို႔ေနာက္ နီးျမန္းေသာ အ၀တ္ကို ၀တ္ရံုကာ "ရဟန္းေဂါတမကို အစြဲျပဳ၍ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ကိုယ္၀န္ရွိေနပါျပီ"ဟု စြပ္စြဲေျပာၾကားသည္။ ထိုအခါ အခ်ိဳ႔သူတို႔ ယံုမွားသံသယ ျဖစ္စျပဳလာ၏။

ဤနည္းျဖင့္ ရွစ္လ၊ ကိုးလလြန္ေသာအခါ စိဥၥမာဏသည္ တမ်ိဳးဟန္ေဆာင္ျပန္သည္။ သူသည္ တကယ့္ကိုယ္၀န္အရင့္အမာ ရွိေနဟန္ ျပဳသည္။ ဘဲဥထက္၀က္ျခမ္းပံု သစ္သားဖုကို ၀မ္းဗိုက္၌ ကပ္၍ ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္သည္။ အ၀တ္ျဖင့္ပတ္သည္။ ထို၏အထက္၌ နီျမန္းေသာအ၀တ္ကို ၀တ္ရံုသည္။ ထို႔ေနာက္ လက္ဖမိုး ေျခဖမိုးတို႔ကို ႏြားေမးရိုးျဖင့္ ထုႏွက္သည္။ ေမြးဖြားခါနီး၍ ေျခလက္မ်ား အန္းေနသည့္ဟန္ျပဳသည္။ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနဟန္ေဆာင္သည္။

စိဥၥမာဏသည္ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္၀ယ္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ဗုဒၶါသနပလႅင္၌ ထိုင္ေနေတာ္မူ၍ ပရိသတ္အား တရားေဟာ ေနေတာ္မူစဥ္ သြားေရာက္သည္။

ဘုရားရွင္၏ ေရွ႔တည့္တည့္မွရပ္၍ "ရဟန္းႀကီး၊ သင္သည္ လူအေပါင္းအား တရားေဟာ၍သာ ေနသည္၊ ကၽြန္ေတာ္မမွာမူ သင္ရဟန္းႀကီးကိုစြဲ၍ ကိုယ္၀န္ရွိေနျပီ။ ကိုယ္၀န္မွာလည္း ယခု ရင့္မာေနျပီ။ သင္ရဟန္းႀကီးကား ကၽြန္ေတာ္မအတြက္ သားဖြားရန္ အိမ္ကိုလည္း မစဥ္စား၊  ေထာပတ္ဆီ စသည္မ်ားကိုလည္း မရွာေဖြ၊ ေနႏိုင္အားေတာ့သည္။ ထိုကိစၥမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ မျပဳလွ်င္လည္း သင္၏ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားအနက္ တဦးဦးကို ျပဳလုပ္ေစာင့္ေရွာက္ေစသင့္ပါသည္။ ယခုမူ သင္ရဟန္းႀကီးသည္ ထိုသို႔လည္း မျပဳခဲ့၊ သင္ရဟန္းႀကီးကား ေမြ႔ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပါးဖို႔ရန္သာ စဥ္းစားသည္။ ကိုယ္၀န္သားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ကိုမူ မစဥ္းစားေတာ့ပါတကား"ဟု ပရိသတ္အလယ္၌ စြပ္စြဲေျပာဆိုေလေတာ့သည္။

ထိုအခါ ဘုရားရွင္သည္ ေဟာေနေသာ တရားစကားကုိ ေခတၱရပ္နားလိုက္သည္။ ျခေသၤ့မင္းကဲ့သို႔ ရဲရင့္ေသာအသံျဖင့္ "ႏွမ စိဥၥမာန္၊ သင္ ယခုေျပာၾကားေသာ စကား မွန္ မမွန္ကို သင္ႏွင့္ငါသာ သိၾကကုန္၏"ဟူ၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္။

စိဥၥမာဏကား အေလွ်ာ့မေပး "ဟုတ္ေပသည္ ရဟန္းႀကီး၊ သင္ႏွင့္ ငါတို႔ႏွစ္ဦးသာ သိၾကေသာေၾကာင့္ ယခုလို ကိုယ္၀န္ အရင့္အမာ ျဖစ္ရေပသည္"ဟူ၍ တဖန္ ထပ္၍ စြပ္စြဲျပန္သည္။

ထိုခဏ၌ ထိုျဖစ္ရပ္ကို သိၾကားမင္း သိရွိသြားသည္။ စိဥၥမာန္ မိန္းမယုတ္သည္ ဘုရားရွင္ကို မဟုတ္မမွန္ လုပ္ၾကံ စြပ္စြဲေနျပီ။ ပရိသတ္အလယ္၌ အျဖစ္မွန္ကို သိေအာင္ ငါ ရွင္းရေတာ့မည္-ဟု ၾကံစည္သည္။

ခ်က္ခ်င္းပင္ နတ္သား ေလးေယာက္တို႔ႏွင့္အတူ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရွိ ဘုရားရွင္ တရားေဟာရာဌာနသို႔ လာေရာက္ၾက ေလသည္။

ထိုေနရာသို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ နတ္သားေလးေယာက္တို႔သည္ ၾကြက္ငယ္အေယာင္ေဆာင္ၾကသည္။ စိဥၥမာဏ ၀ွက္ခ်ည္ထားေသာ သစ္သားဖု၏ ႀကိဳးမ်ားကို တျပိဳင္နက္ ကိုက္ျဖတ္ၾကေလသည္။ ေလကလည္း စိဥၥမာဏ ၀တ္ရံုထားေသာ အ၀တ္ကို အထက္သို႔ တိုက္လႊင့္ေလသည္။ တခဏအတြင္းမွာပင္ သစ္သားဖုကို ၀ွက္ခ်ည္ထားေသာ ႀကိဳးမ်ား ျပတ္ကုန္ၾကသည္။ သစ္သားဖုလည္း ေအာက္သို႔ က်သြားသည္။ စိဥၥမာဏ၏ ေျခဖမိုးထက္၌ က်ေလရာ ေျခဖ်ားႏွစ္ဖက္တို႔ သြင္သြင္က်ိဳးေလ၏။

တရားနာပရိသတ္တို႔လည္း အျဖစ္မွန္ကို သိရွိသြားၾကသည္။ စိဥၥမာဏအား ဆဲဆိုလ်က္ ခဲ၊ တုတ္၊ လွန္ကန္တို႔ျဖင့္ ပစ္ခတ္ရိုက္ႏွက္ၾကကာ ေက်ာင္းေတာ္မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ေလသည္။

စိဥၥမာဏသည္ ဘုရားရွင္ မ်က္ကြယ္ရာသို႔ေရာက္ေသာခဏ၌ ေျမမ်ိဳခံရသည္။ အ၀ီစိမွ မီးလွ်ံမ်ားသည္ စိဥၥမာဏအား ရစ္ပတ္၍ အ၀ီစိငရဲသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလသည္။ ဤကား ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ငါးခုေျမာက္ ေအာင္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၀-ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ) 

ဆင္ျဖဴေတာ္

ေရွးျမန္မာမင္းမ်ားသည္ ဆင္ျဖဴေတာ္မ်ားကို အလြန္ပင္ အေရးထားခဲ့ၾကေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာ၊ သီဟိုဠ္(သီရိလကၤာ)၊ မေလးဆူးမၾတား၊ ယိုးဒယား စေသာ အာရွတိုက္သားတို႔သည္ ေရွးအခါက ဆင္မ်ားကို အမ်ားအျပား သံုးစြဲခဲ့ၾက၏။

ဆင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ (တိရစၧာန္ေဗဒ) ပညာရပ္မ်ားကို သိရွိနားလည္ၾကသည့္ ဂဇင္ကိစၧ(ဆင္ကုထံုး) က်မ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကိုလည္း ေရးသားခဲ့ၾကသည္။ ဆင္ၾကန္က်မ္းမ်ားတြင္ ဆင္ဇာတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဆင္ျဖစ္ရာေဒသ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဆင္ၾကန္အင္ လကၡဏာအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အက်ိဳးအျပစ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အသံုးျပဳနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို အက်ယ္တ၀င့္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ၾက၏။

မုေလးပန္း

မုေလးပန္းသည္ အပြင့္နံ႔သာတို႔တြင္ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္သည္။ ျမတ္ေလးပန္း ဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ မုေလးပင္ကို ရုကၡေဗဒအလိုအရ ဂ်စ္စမင္နမ္ ဂရန္ဒီဖလိုရမ္ဟု ေခၚသည္။ မူလေပါက္ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ေဒသ ျဖစ္သည္။ မုေလးပင္သည္ ခ်ံဳႏွင့္ ႏြယ္မ်ိဳး၀င္ျဖစ္ျပီး အိုလီစီအီး မ်ိဳးရင္း၀င္ျဖစ္သည္။ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း ၁၀၁-ခန္႔ရွိသည္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအတြက္ အစားအစာ

(၁) စိတ္ၾကိဳက္စားႏိုင္ေသာအစားအစာမ်ား

(က) သၾကားဓါတ္ (ေခၚ) ကစီဓါတ္ အလြန္နည္းသည့္ အစားအစာ၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ကန္စြန္းရြက္၊ ဗူးသီး၊ ခရမ္းသီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ရံုးပတီသီး၊ ဒန္႔ဒလြန္သီး၊ ေရွာက္သီး၊ ေဂၚရခါးသီး၊ သံပုရာသီး၊ ေၾကာင္လွ်ာသီး၊ ဗူးညႊန္႔၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္၊ ဆလပ္ရြက္၊ သေဘၤာရြက္၊ ေဂၚဖီထုတ္၊ ေဂၚဖီပန္း၊
ျမင္းခြာရြက္၊ ရဲယိုရြက္၊ ပဒတ္စာ၊ ပဲပင္ေပါက္၊ မႈိ၊ မွ်စ္၊ မံုလာဥ၊ မံုညင္း၊ နံနံပင္၊ ရွမ္းနံနံ၊ ဟင္းႏုႏြယ္ စသည္မ်ား
 
(ခ) ဟင္းခတ္မဆလာ၊ ငရုတ္သီး၊ ငရုတ္ေကာင္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ရွာလကာရည္၊ ဂ်င္းစိမ္း၊ မိတ္သလင္ စသည္မ်ား

(ဂ) ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္ (ႏို႔ဆီ ႏွင့္ သၾကား လံုးဝ မထည့္ရပါ) ေဆးသၾကား (Equal, Saccharin) သံုးႏိုင္ပါသည္။

(ဃ) အသားအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ၾကက္သား၊ ငါး၊ ပုဇြန္၊ အမဲသား စားႏိုင္ပါသည္။
အဆီမ်ားေသာ ဝက္သား၊ ဘဲသား၊ ဆိတ္သား စသည္တို႔ကို ဆရာဝန္ ညႊန္ၾကားသည့္
အတိုင္း စားသံုးရပါမည္။ ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥ၊ ငံုးဥ တို႔ကို အသင့္အတင့္
စားသံုးႏိုင္ပါသည္။

(၂) ဆရာဝန္ညႊန္ၾကားသည့္အတိုင္းစားရမည့္အစားအစာမ်ား

(က) ဆန္၊ ဆန္ထြက္ ပစၥည္းႏွင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ အစားအစာမ်ား၊ ထမင္း၊
ဆန္ျပဳတ္၊ မုန္႔တီ၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ေကာက္ညွင္း၊ ဆန္ေခါက္ဆြဲ၊ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ
စသည္မ်ား
(ခ) ဂံ်ဳ၊ ဂံ်ဳထြက္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ အစားအစာမ်ား၊ ေခါက္ဆြဲ၊
ေပါင္မုန္႔၊ ခ်ာပါတီ၊ ပလာတာ၊ ထပ္တရာ၊ အီၾကာေကြး၊ နံျပား၊ ဘီစကြတ္၊ ကရက္ကာ စသည္မ်ား
(ဂ) ကစီဓါတ္မ်ားေသာ အစားအစာမ်ား၊ အာလူး၊ ေျပာင္းဖူး၊ ကန္စြန္းဥ၊ ပိန္းဥ၊
ေရႊဖရံုသီး၊ ခ်ိဳေသာ အသီးမ်ား၊ သေဘၤာသီးမွည့္၊ သရက္သီးမွည့္၊ ဖရဲသီး စသည္မ်ား

(၃) လံုးဝေရွာင္ရမည့္အစားအစာမ်ား

(က) သၾကားဓါတ္ အလြန္မ်ားေသာ အစားအစာမ်ား၊ သၾကား၊ ဂလူးဂို႔စ္၊ ၾကံသကာ၊ ထန္းလွ်က္၊ ယိုစံု အမ်ိဳးမ်ိဳး
(ခ) သၾကားလံုး၊ ေခ်ာကလက္၊ အိုက္စကရင္၊ ကိတ္မုန္႔၊ ပူတင္း၊
(ဂ) အရက္၊ ဝိုင္၊ ရွာလပတ္ရည္၊ ဘီယာ၊ ဘိလပ္ရည္၊ စည္သြပ္ဗူး၊ အခ်ိဳရည္ စသည္မ်ား

ဆီးခ်ိဳေရာဂါသည္ ေရာဂါျဖစ္မွန္း စတင္သိရွိခ်ိန္မွစ၍ ဆီးခ်ိဳထိန္းေဆးကို ဆရာဝန္ညႊန္ၾကားသည့္ အတိုင္း မွန္မွန္ေသာက္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါဟာ ေလျဖတ္ျခင္း၊ ႏွလံုးေသြးေၾကာ က်ဥ္းျခင္း၊ ေက်ာက္ကပ္ ပ်က္စီးျခင္း၊ အနာက်က္ရန္ ခက္ခဲျခင္းမွတစ္ဆင့္ ေျခေထာက္ ျဖတ္ပစ္ရျခင္း၊ မ်က္စိကြယ္ျခင္း စသည့္ လူမႈဒုကၡမ်ား ခံစားရရွိႏိုင္ပါသည္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကုသပါက ေဖာ္ျပပါ ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါေဝဒနာဆိုးမ်ားကို ကာကြယ္ႏိုင္သျဖင့္ ထိေရာက္စြာ ကုသရန္ အေရးၾကီးေၾကာင္း ေဝဒနာရွင္ကိုယ္တုိင္ နားလည္ခံယူ လိုက္နာက်င့္သံုးရန္ လိုအပ္ပါသည္။ 

မွတ္ခ်က္။

အြန္လိုင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ 

ေမာ္လူး 

ဆီးခ်ိဳေရာဂါ အတြက္ စိတ္မညစ္နဲ့ေတာ့ ေပ်ာက္ၿပီးမွတ္

ဆီးခ်ိဳေရာဂါ အတြက္ ေဆးတစ္လက္ပါ။.......လြယ္လို့မယံု မရွိနဲ့ဗ်ိဳ့...

ေဆးနည္း......

ၾကက္သည္းေၿခ ေန႔တုိင္း စားေပးရပါတယ္။
ၾကက္သည္းေၿခကို ဆီသုတ္ၿပီး ၾကက္သည္းေၿခကို အေၿခာက္လွန္းရပါတယ္။
ၾကက္သည္းေၿခဟာ  ေၿခာက္သြားေတာ့  အန႔ံအသက္ သိပ္မထြက္ေတာ့ဘူး။
ေသးငယ္ေတာ့ စားရတာ လြယ္ကူပါတယ္။

က်န္းမာၾကပါေစ..........မင္းမင္းေဇာ္

ဆီးခ်ိဳ

ဆီးခ်ိဳေရာဂါသည္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အစားအေသာက္မ်ား

By Indrew

1

သၾကား၊ ယို၊ ပ်ားရည္၊ သၾကားလုံးႏွင့္ ေခ်ာကလက္မ်ား၊ ေရခဲမုန္႔၊ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္၊ အခ်ိဳရည္၊ ေပါင္မုန္႔ျဖဴ၊ မာဂ်ရင္း၊ ေ၀ဖာ၊ ကြတ္ကီ၊သစ္သီးေျခာက္၊ သစ္သီးမ်ားထဲတြင္- စပ်စ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ နာနတ္သီး၊ ဖရဲသီး။

သၾကားအစားထုိး ပစၥည္းမ်ား ျဖစ္ေသာ- ဂလူးကုိစ့္မွုန္႔၊  ႏို႔ဆီ၊ ထန္းလ်က္၊ ၾကံသကာ၊ ၄င္းတို႔ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ အစားအစာမ်ား၊

မွတ္ခ်က္။ 
အြန္လိုင္းမွ ကူးယူသည္
ေမာ္လူး  

ဆီးခ်ိဳ

ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳေရာဂါဟာ ခႏၶာကိုယ္တြင္း႐ွိ ပန္ကရိယမွ အင္ဆူလင္ေဟာ္မုန္း လံုေလာက္စြာ
မထုတ္လုပ္ႏိုင္၍၎၊ ခႏၶာကိုယ္မွ အင္ဆူလင္ေဟာ္မုန္းအား ထိေရာက္စြာအသံုးမခ်ႏိုင္၍၎၊
ေသြးအတြင္းအခ်ိဳဓါတ္(Glucose)ျမင့္တက္၍ ခႏၶာကိုယ္တြင္း႐ွိအဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ား အခ်ိန္
ႏွင့္အမွ်ခ်ိဳ႕ယြင္းပ်က္စီးေစေသာ ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳေရာဂါ သက္သာေစ၇န္ ……

• သင့္ေတာ္သည့္အစားအစာမ်ားကို ေ႐ြးခ်ယ္၍ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ စားသံုးျခင္း၊
• ကိုယ္လက္လႈပ္႐ွား ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္ျပဳလုပ္ျခင္း၊
• ကယ္လိုရီစားသံုးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း ႏွင့္
• ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါေ၀ဒနာ႐ွင္မ်ားအေနျဖင့္ ဂလူးကို႔စ္သႀကားကို ျဖည္းျဖည္းနွင့္မွန္မွန္ ထုတ္ေပး
နိုင္သည့္အစာမ်ားကို ေ႐ြးခ်ယ္စားသံုးသင့္ပါတယ္။ အစာတစ္မ်ိဳးကိုစားသံုးလိုက္ျပီးေနာက္
ထိုအစာတြင္ပါ၀င္သည့္ ကစီဓါတ္(carbohydrate)မ်ားသည္ ဂလူးကို႔စ္ (Glucose)အျဖစ္
ေသြးအတြင္း၌ မည္မ်ွုျမန္ျမန္နွင့္မ်ားမ်ား ေရာက္႐ွိသြားသည္ကိုုတိုင္းတာသည့္ ယူနစ္တစ္
ခုမွာ “Glycaemic Index” ျဖစ္ပါတယ္။ Glucose ၏ Glycaemic Index ကို ၁၀၀ ဟူ၍
စံထားျပီး အစားအစာအမ်ိဳးမိ်ဳး၏ ေသြးအတြင္းသႀကားဓာတ္ ျမင့္မားေစသည့္နူွန္း
Glycaemic Index ကိုေဖာ္ျပေလ့႐ိွပါတယ္။Glycaemic Index ျမင့္ျခင္းသည္ ေသြးအတြင္း
သႀကားဓာတ္ျမင့္တက္နူွန္းျမန္ဆန္သည့္ အဓိပၸါယ္ျဖစ္ျပီး Glycaemic Index နိမ့္ျခင္းသည္
ေသြးအတြင္းသႀကားဓာတ္ ျမင့္တက္နူွန္း ေနွးေကြးသည့္အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
အစားအစာမ်ားကိုေ႐ြးခ်ယ္ရာတြင္ -----

• Glycaemic Index နိမ့္ေသာအစာမ်ားကို ေ႐ြးခ်ယ္တတ္ဖို႔လိုပါမည္။
• အစားအစာနွစ္မ်ိဳးသည္ Glycaemic Index ခ်င္းတူေနလွ်င္ အစားအစာ၌ပါ၀င္သည့္
  ကစီဓါတ္(carbohydrate)ပမာဏ ကိုႀကည့္၍ ကစီဓါတ္(carbohydrate)နည္းေသာ
  အစာကို ေ႐ြးရပါမည္။

Glycaemic Load
Eg. အစားအစာတစ္မိ်ဳး၏ Glycaemic Index = 70
ထိုအစားအစာ 100g တြင္ carbohydrate 40g ပါလ်ွင္

Glycaemic Load	=	Glycaemic Index	x	အစာတြင္ပါ ၀င္သည့္ carbohdrate အေလးခ်ိန္	/	အစာ၏စုစုေပါင္းအေလးခ်ိန္
	=	70	x	40	/	100
	=	28

အစားအစာ	Glycaemic Index	Glycaemic Load
ေကာက္နွံမ်ား
ဆန္ျဖဴ (Instant)	၈၇	၃၆
ဘာစမာတီဆန္ (Basmati)	၅၈	၂၂
ဆန္လံုးညိဳ	၅၀	၁၆
ေခါက္ဆြဲ (Instant)	၄၇	၁၉
ေပါင္မုန္႔ (White Bread)	၇၀	၁၀
ေပါင္မုန္႔ (Whole wheat Bread)	၇၇	၉
သစ္ဥသစ္ဖုမ်ား
အာလူး (Microwaved)	၈၂	၂၇
အာလူး (မီးဖုတ္)	၈၅	၂၆
အာလူးေႀကာ္	၇၅	၂၂
အာလူးျပဳတ္	၈၈	၁၆
ကန္စြန္းဥ	၆၁	၁၇
ေမ်ာက္ဥ (Yam)	၃၇	၁၃
မုန္လာဥနီ (Carrot)	၄၇	၃
ပဲဆန္အမ်ိဳးမ်ိဳး
ကုလားပဲ	၂၈	၈
ပဲကတၱီပါ	၂၈	၇
ပဲေထာပါတ္	၃၁	၆
ပဲနီေလး (Lentil)	၂၉	၅
ပဲပုတ္	၁၈	၁
သစ္သီးအမ်ိဳးမ်ိဳး
ငွက္ေပ်ာသီး	၅၁	၁၃
သေဘၤာသီး	၅၉	၁၀
သရက္သီး	၅၁	၈
စပ်စ္သီး	၄၆	၈
နာနတ္သီး	၅၉	၇
ပန္းသီး	၃၈	၆
လိေမၼာ္သီး	၄၈	၅
ဆီးသီး	၃၉	၅
ဖရဲသီး	၇၂	၄
သစ္ေတာ္သီး	၃၈	၄
ႏို႔ႏွင့္ႏို႔ထြက္ပစၥည္းမ်ား
ႏို႔ဆီ	၆၁	၃၃
ဒိန္ခ်ဥ္(Yogurt,Low Fat)	၃၃	၁၀
ေရခဲမုန္႔	၆၁	၈
ႏို႔(အဆီထုတ္)	၃၂	၄
ႏို႔	၂၇	၃
သၾကားအမ်ိဳးမ်ိဳး
ဂလူးကို႔စ္(Glucose)	၁၀၀	၁၀
ပ်ားရည္	၅၅	၁၀
ၾကံသၾကား(Sucrose)	၆၈	၇
ႏို႔သၾကား(Lactose)	၄၆	၅
သစ္သီးသၾကား(Fructose)	၁၉	၂
အခ်ိဳရည္အမ်ိဳးမ်ိဳး
လင္မနစ္(Lemonade)	၆၆	၁၃
လိေမၼာ္ရည္္	၅၂	၁၂
ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္	၄၀	၁၂
ကိုကာကိုလာ	၆၃	၆

ဆီးခ်ိဳေရာဂါေ၀ဒနာ႐ွင္မ်ားအတြက္ အၾကမ္းအားျဖင့္ အဓိကအစာအုပ္စု(၃)မ်ိဳး
ကို လိုက္နာစားသံုးသင့္ပါတယ္။
(၁) လံုး၀ေ႐ွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အစားအစာမ်ား
ဂလူးကို႔စ္၊ သၾကား၊ႏို႔ဆီ၊ ထန္းလ်က္၊ ၾကံသကာ၊ ၄င္းတို႔ျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ
အစားအစာမ်ား၊
(၂) အသင့္အတင့္သာစားသံုးႏိုင္ေသာ အစားအစာမ်ား
ဆန္၊ ဂ်ံဳ၊ ေျပာင္း၊ အာလူး၊ ကန္စြန္းဥ၊ ပိန္းဥ စသည့္ ကစီဓါတ္မ်ားေသာ အစာမ်ား၊
ခ်ိဳေသာအသီးအႏွံမ်ား၊ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ၄င္းတို႔ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာအစားအစာမ်ား၊
(၃) ဆႏၵ႐ွိသေ႐ြ႕ စားသံုးႏိုင္ေသာ အစားအစာမ်ား
အသား၊ ငါး၊ အခ်ိဳဓါတ္မ႐ွိေသာ အသီးအႏွံမ်ား၊ အ႐ြက္မ်ားစသည္တို႔ကို စားသံုး
ႏိုင္ပါတယ္။

 

ေဒါက္တာ ၀င္းသိန္း

မွတ္ခ်က္။ 

အြန္လိုင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ 

ေမာ္လူး

ဆီးခ်ိဳ

ဆီးခ်ိဳေရာဂါကို ထိန္းခ်ဳပ္ကုသရာမွာ ၁၂-နာရီ အစာမစားဘဲ ေနခိုင္းျပီး တိုင္းတဲ့ေသြးထဲက သၾကားအဆင့္ကို (၇၀-၁၂၀) မီလီဂရမ္ ေသြး(၁၀၀)မီလီမီတာနဲ႔ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးနီးနီး အျမဲတမ္း ထိမ္းထားႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေသြးထဲမွာ သၾကားဓာတ္ပါရွိတဲ့ႏႈန္းကို စစ္ေဆးတဲ့အခါမွာ တညလံုး အခ်ိဳဓာတ္မစားဘဲ မနက္အိပ္ရာထခ်ိန္မွာ တိုင္းေတာ့ ေသြးထဲရွိ အခ်ိဳဓာတ္ FASTING BLOOD GLUCOSE ပမာဏသည္ 8M Moil ထက္ေက်ာ္လွ်င္ ဆီးခ်ိဳရွိတယ္။ 6M Moil ထက္နည္းလွ်င္ ဆီးခ်ိဳမရွိ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူနာေတြ ေယဘုယ်သိထားရပါမယ္။

လူနာတဦးတြင္ မနက္အိပ္ရာထ မည္သည့္အစာမွ်မစားခင္ ေသြးထဲရွိ သၾကားဓာတ္ FASTING BLOOD GLUCOSE သည္ 8M Moil ထက္မ်ာလးွ်င္ ၊ သို႔မဟုတ္ ေန႔လယ္ေန႔ခင္း အစာစားျပီး တိုင္းေသာ ေသြးထဲရွိ သၾကားဓာတ္ RANDOM BLOOD  GLUCOSE သည္ 11M Moil  ထက္မ်ားလွ်င္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ရွိေနျပီလို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူနာေတြ သိမ္းထားရတဲ့ ဆီးခ်ိဳ ေသြးခ်ိုဳ စစ္ခ်က္မွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးေတြထဲမွာ ဓာတ္ခြဲခန္းက ဆရာေတြ ေရးမွတ္ထားတဲ့ REFVALUE(F) ၆၅-၁၁၀ mg  တခ်ိဳ႔ကလည္း ၇၀-၁၂၀ အတြင္းေပါ့ 3.7- 6.2M Moil အတြင္းရေအာင္ ထိန္းထားႏို္င္ရပါမယ္။ (R)ဆိုရင္ ၆၅-၁၈၀ mg တခ်ိဳ႔ကလည္း ၉၀-၁၈၀ အတြင္းေပါ့။ 3.7 ကေန 10.0 M Moil အတြင္း ရေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္ရပါမယ္။ (F) FASTING (R) က RANDOM ကို ဆိုလိုတာပါ။ 

FASTING ကိုပဲ စစ္စစ္ RANDOM ကိုပဲစစ္စစ္ ဒီလို သူ႔သတ္မွတ္ခ်က္အတြင္း ရွိေနေအာင္ အစားအေသာက္ကို ဆင္ျခင္စားေသာက္ရပါမယ္။ အစားအေသာက္ဟာ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား အတြက္ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ က႑မွာရွိပါတယ္။ အစားအစာ မစားေသာက္ဘဲ လိုအပ္တဲ့ သၾကားဓာတ္ မေပးပါက လူဟာ အသက္ရွင္မည္မဟုတ္ပါ။ သၾကားဓာတ္ကို လိုအပ္သည္ထက္ မပိုရန္သာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါကုသရာမွာ အစားအေသာက္ဆင္ျခင္မႈဟာ အမာခံအုတ္ျမစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစားအေသာက္ ဆင္ျခင္မႈကို ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ပဲ လုပ္လို႔မရပါဘူး။ ကာလအပိုင္းအျခား အကန္႔အသတ္မရွိ က်င့္သံုးသြားရမယ့္ လမ္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳသမားတေယာက္အေနဲ႔ အဆီစားသံုးမႈကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ရန္လိုပါတယ္။ စားသံုးဆီႏွင့္ အျခားအဆီမ်ားကို ဆီးခ်ိဳေရာဂါ၏ ရန္သူသဖြယ္ မွတ္ယူထားႏိုင္လွ်င္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္လြန္မွ စားေသာက္ျခင္းႏွင့္ အေၾကာ္အေလွာ္နဲ႔ ပရိုတင္းမ်ားတဲ့ အစားေတြကိုလည္း ေရွာင္ပါ။

ဒါေၾကာင့္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ မျဖစ္ေသးသူေတြအဖို႔ မိမိေန႔စဥ္ စားေသာက္ေနသည့္ အစားအေသာက္မ်ားကို သတိႀကီးစြာႏွင့္ သာမန္ထက္ မပိုေအာင္ စားေသာက္ျခင္းသည္သာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ အစားအေသာက္ လြန္ၾကဴးျခင္းဟာ သာမန္ထက္ ပို၀ေနျခင္းမ်ားေၾကာင့္ အင္ဆူလင္ကိုလည္း ျဖဳန္းတီးရာေရာက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ဆီးခ်ိဳသမားမ်ားအဖို႔ ဆီးခ်ုိဳကို ထိန္းသိမ္းသည့္ ပံုစံသည္ သံုးေခ်ာင္းေထာက္ ေခြးေျခခံုေလး တလံုးနဲ႔ တူပါတယ္။ အစာလည္းေဆး, ေဆးလည္းအစာ ဆိုသလို

၁။ မိမိတို႔နဲ႔ သင့္တင့္မယ့္အစာမ်ိဳး စားျခင္းျဖင့္ ဓာတ္စာသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ ေလ့က်င့္ခန္းတခုအေနျဖင့္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈကို မျဖစ္မေန လုပ္ရပါမယ္။

၃။ ေဆး၀ါးအျဖစ္ အင္ဆူလင္၊ သို႔မဟုတ္-ဆီးခ်ိဳေသာက္ေဆး အစရွိသည္တို႔ဟာ ေျခေထာက္သံုးေခ်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခေထာက္တေခ်ာင္း က်ိဳးသြားရင္ ေခြးေျခခံုလည္း လဲျပီေပါ့။

ေလ့က်င့္ခန္းဟာ အသည္းနဲ႔ ပန္ကရိယတို႔ရဲ႔ လုပ္ငန္းလုပ္ေဆာင္မႈကိုလည္း တိုးတက္ေစပါတယ္။ အျမန္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ ေျပးျခင္းနဲ႔ ေယာဂက်င့္စဥ္တို႔လို ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားဟာ သိပ္အက်ိဳးရွိပါတယ္။ 

* * * * * * * * * * * * 
လွ်ာေပၚ၀ဲမယ့္ တဒဂၤ အရသာေလးကိုသာ ၾကည့္ျပီး အစားအေသာက္ေတြကို မဆင္မျခင္ စားသံုးၾကမယ္ ဆိုလွ်င္  အခ်ိန္ကာလ ၾကာျမင့္လာေသာအခါ ဆီးခ်ိဳသမားမ်ားသည္ အတြင္းတိမ္၊ သို႔မဟုတ္-ေရတိမ္ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အဓိက အျဖစ္မ်ားသည္ကေတာ့ မ်က္လံုး၏ ေနာက္ဘက္ရွိ ျမင္လႊာ(RETINA)၏ ေသြးေၾကာမွ်င္မ်ား ပ်က္စီးမႈျဖစ္ပါတယ္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါကို အနည္းဆံုး ၂၅-ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ခံစားရသူမ်ား၏ ၇၀-ရာခို္င္ႏႈန္းမွာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ဆီးခ်ိဳသက္ ၂၅-ႏွစ္ေက်ာ္လာေသာ ေရာဂါရွင္မ်ားတြင္ ၆၅-ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သည္ နာဗ္ေၾကာပ်က္စီးမႈ အထူးသျဖင့္ ေျခေထာက္ပိုင္းတြင္ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ေျခေထာက္နဲ႔ မေတာ္ဘဲ က်ပ္ေနတဲ့ ဖိနပ္မ်ားကို မစီးမိဖို႔ သတိထားရပါမယ္။ ဖိနပ္က်ပ္က်ပ္မ်ားကို စီးမိပါက ေသြးအသြားအလာ မေကာင္းသျဖင့္ ေျခမ-ပုပ္ျခင္း, ေျခထိပ္ အနာျဖစ္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အနာျဖစ္လွ်င္ ပစ္မထားဘဲ ဂရုတစိုက္ျပဳစုရပါမယ္။


ျပီးေတာ့ ဆီးခ်ိဳသမားေတြမွာ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ မ်က္စိေရာဂါ အေၾကာင္းေတြကို ေရးျပပါဦးမယ္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါဟာ မ်ိဳးရိုက္လိုက္ျပီးျဖစ္တာ ရွိသလို အစားအေသာက္ကို ခႏၶာကိုယ္အတြက္ လိုအပ္တာထက္ ပိုမိုစားသံုးတဲ့အတြက္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေတြတက္လာျပီး အလြန္၀လာတဲ့အခါ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ နည္းလာတဲ့အခါ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ေသြးထဲမွာ လိုအပ္တာထက္ ပိုေနတဲ့ အခ်ိဳဓာတ္ေတြကို ေက်ာက္ကပ္က တာ၀န္ယူျပီးေတာ့ ဆီးထဲကတဆင့္ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႔ အျပင္ဘက္ကို ထုတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။


ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ခံစားေနရသူတဦးရဲ႔ ေသြးခ်ိဳႏႈန္း အနည္းအမ်ားကိုပါ လိုက္ျပီး မ်က္မွန္ပါ၀ါအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေသြးထဲမွာ အခ်ိဳဓာတ္ ပါ၀င္မႈႏႈန္း မ်ားလာရင္ မ်က္စိမွာ အႏုတ္ပါ၀ါ တိုးလာျပီး အစာကိုထိန္း ေဆးစားခဲ့လို႔ ေသြးထဲမွာ အခ်ိဳဓာတ္ ျပန္နည္းသြားရင္ အေပါင္းပါ၀ါဘက္ ျပန္ေျပာင္းသြား ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆိုးက်ိဳးတခုကေတာ့ ဆီးခ်ိဳေရာဂါသည္မ်ား အေနနဲ႔ သက္တူရြယ္တူ ဆီးခ်ိဳေရာဂါမရွိသူမ်ားနဲ႔ ႏႈိင္းစာလွ်င္ အတြင္းတိမ္(CATARACT)ေစာေစာျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သက္ငယ္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါရွိတဲ့ လူနာဟာ ဆီးခ်ိဳေရာဂါစတင္ျဖစ္ပြားျပီး ၁၀-ႏွစ္နဲ႔ အႏွစ္ ၂၀-အတြင္းမွာ အတြင္းတိမ္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေရးႀကီးေသာ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆိုးက်ိဳးတခုက ဆီးခ်ိဳေရာဂါေၾကာင့္ ေရတိမ္ေရာဂါ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါေၾကာင့္ အဲဒီျဖစ္လာတဲ့ ေရတိမ္ အမ်ိဳးအစားဟာ အလြန္ဆိုးရြားျပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါတယ္။


ဆီးခ်ိဳေရာဂါ စတင္ျဖစ္ပြားတဲ့ ေရာဂါသက္တမ္းႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေက်ာ္လာရင္ ၆၀-ရာခိုင္ႏႈန္းမွ ၇၀-ရာခို္င္ ႏႈန္းရဲ႔ အျမင္အာရံုခံလႊာေတြဟာ ပ်က္စီးယိုယြင္းျပီး မ်က္စိကြယ္သြားတာဟာ အသက္ႀကီးမွ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ျဖစ္လာတဲ့ လူနာေတြအျဖစ္မ်ားပါတယ္။ ေသြးခ်ိဳကို စနစ္တက် ထိန္းခ်ဳပ္မထားသူမ်ား အေနနဲ႔ကေတာ့ ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ မ်က္စိကြယ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္စိေရာဂါကို ကာကြယ္ရန္ နည္းလမ္းမွာ ဆီးခ်ိဳသမား မ်ားဟာ ေျခာက္လ၊ သို႔မဟုတ္-တႏွစ္လွ်င္ အနည္းဆံုး တႀကိမ္ မ်က္စိအထူးကု သမားေတာ္ႏွင့္ ျပသစစ္ေဆးသင့္ပါတယ္။
*****************
ကဲ...အဲဒီလိုေ၀ဒနာေတြ ေစာေစာစီးစီး မခံစားခ်င္ရင္ေတာ့ ဆီးနဲ႔ေသြးကို မွန္မွန္စစ္ျပီး အင္ဆူလင္ ထိုးတန္ထိုး၊ ဒါမွမဟုတ္-ဆီးခ်ိဳထိန္းေဆးေတြကို ဆရာ၀န္ညႊန္ၾကားသလို ေသာက္ရပါမယ္။ အေၾကာင္း ကေတာ့ ဆီးခ်ိဳေရာဂါဟာ ဂရုမစို္က္လွ်င္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလို႔ပါပဲ။ ဂရုစိုက္ျပီး ေကာင္းစြာ ထိမ္းသိန္းႏိုင္ရင္ေတာ့ ေၾကာက္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ ဆီးခ်ိဳ သက္တမ္း ၁၀-ႏွစ္ေက်ာ္လာလွ်င္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ၾကာရွည္လာရင္ ေက်ာက္ကပ္ကို ေရာဂါ ရလာေစႏိုင္ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ အင္ဆူလင္အေပၚ မမွီရေသးတဲ့ ဆီးခ်ိဳေရာဂါသည္ အမ်ိဳးအစား ၂-ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဆး၀ါးေတြရဲ႔ အမ်ားဆံုး တိုက္ေကၽြးႏို္င္တဲ့ ပမာဏကို တိုက္ေကၽြးေပမဲ့ အက်ိဳးမထူးေတာ့တဲ့အခါမွာ အင္ဆူလင္ထိုးေပးဖို႔ လိုအပ္လာပါတယ္။ ဒါကလည္း ေသြးထဲက သၾကားဓာတ္ အဆင့္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ပါ။ အဲ-တခ်က္သတိထားဖို႔ကေတာ့ အင္ဆူလင္ထိုးေနရတဲ့ အေျခအေနေရာက္လာျပီးမွေတာ့ ေဆးျပန္စားလို႔ မထိေရာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာပါပဲ။


အခု ကၽြန္ေတာ္ေသာက္ေနတဲ့ DIABEND တို႔ RECLIDE တို႔ဆိုတာ  GLICALAZIDE  အုပ္စုကေတာ့   SULPHONYLUREA ဆာဖိုႏိုင္လ္ ယူရီးယားအုပ္စု၀င္ ေဆးေတြပါပဲ။ သူနဲ႔ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္လို႔   BIGUANIDE ဘိုင္ဂြါႏိုက္အုပ္စု၀င္ METRO-RMIN မက္ေဖာ္မင္ကို တြဲစားရကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူနာေတြ သတိထားရမယ့္အဆင့္ ေရာက္ပါျပီ။ ႏို္႔မဟုတ္လို႔ကေတာ့ မၾကာခင္ အင္ဆူလင္နဲ႔တြဲထိုးဖို႔ လိုလာေတာ့မွာပါ။


ဆာဖိုႏိုင္လ္ယူရီးယား အုပ္စု၀င္ေဆးေတြဟာ အင္ဆူလင္ကို မမွီခိုရတဲ့ ဆီးခ်ိဳေရာဂါကိုကုသတဲ့ေနရာမွာ ပထမဆံုး ေရြးခ်ယ္ေလ့ရွိၾကတဲ့ ေဆးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆးေတြဟာ မလိုလားအပ္တဲ့ ေဘးထြက္အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈ SIDE-EFFECTS ေတြ နည္းပါတယ္။ 


အစာစားျပီး ႏွစ္နာရီအၾကာမွာ ေသြးထဲသ သၾကားအဆင့္ေတြကို ေလ်ာ့က်ေစရာမွာ အေကာင္းဆံုး ရလဒ္ကို ရရွိေစဖို႔အတြက္ ပံုမွန္အားျဖင့္ SULPHONYLUREA ကို အစာမစားမီ နာရီ၀က္ေလာက္အလိုမွာ စားဖို႔ ညႊန္ၾကားေလ့ရွိပါတယ္။ 

BIGUANIDE ဘိုင္ဂြါႏိုက္ေတြဟာ တခ်ိဳ႔လူနာေတြမွာ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္တာ၊ ၾကြက္သားေတြ အားနည္းတာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ အရမ္းက်သြားတာေတြလည္း ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ႏွလံုး၊ အသည္း၊ သို႔မဟုတ္ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါေတြ ရွိရင္ ပံုမွန္အားျဖင့္ ဒီေဆးေတြ ညႊန္ေလ့မရွိပါဘူး။ ဆာဖိုႏိုင္လ္ယူရီးယား ေဆးေတြနဲ႔ ေသြးထဲကသၾကားဓာတ္ ျမင့္မားမႈကို ထိေရာက္ေအာင္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏို္င္တဲ့အခါမွာ ဘိုင္္ဂါြႏို္က္ကို ဆာဖိုႏိုင္လ္ယူရီးယားနဲ႔ တြဲေပးတတ္ပါတယ္။


ကဲ-နိဂံုးခ်ဳပ္ရရင္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလိုပဲ ဆီးခ်ိဳကို ထိန္းသိမ္းပံုစံဟာ သံုးေခ်ာင္းေထာက္ေခြးေျခခံုကေလး တလံုးနဲ႔တူပါတယ္။ ဓာတ္စာ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ အင္ဆူလင္-သို႔မဟုတ္ ဆီးခ်ိဳေသာက္ေဆး အစရွိသည္တို႔ဟာ ေျခေထာက္သံုးေခ်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ-ေျခေထာက္ တေခ်ာင္း က်ိဳးသြားရင္ ေခြးေျခခံုေလးလည္း လဲေတာ့မယ္ေပါ့။


ဒီေတာ့ ပါးစပ္အလိုကို အရမ္းမလိုက္ၾကပါနဲ႔။ တပိုင္ တႏိုင္ ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတြ လုပ္ေပးၾကပါ။ အဲ-ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ဖို႔ သံုးရက္ဆက္တိုက္ ပ်က္ကြက္ရင္ ေလ့က်င့္ခန္းေၾကာင့္ ရရွိထားတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ဆံုးရႈံးသြားတတ္ပါတယ္။ ခရီးေ၀းသြားလည္း လံုေလာက္တဲ့ ေဆး၀ါးေလးေတြ ယူေဆာင္သြားၾကပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆီးခ်ိဳေရာဂါဟာ ထိပ္တန္းစားရင္း၀င္ လူသတ္ေရာာဂ ဆယ္မ်ိဳးအနက္ တမ်ိဳးျဖစ္လို႔ပါပဲ။


ေမာင္ေငြလႈ္ိင္း(အဲယား)
(ေငြတာရီမဂၢဇင္း ၂၀၀၃-ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ)

ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ ( မဟာစည္ မူ )

မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး စီစစ္ေတာ္မူထားေသာ 

ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ

ရဟန္းေလာင္းအား ျမန္မာသက္သက္ျဖင့္ ညႊန္ၾကားသင္ျပ ဆုမၼပံု

နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

           ဥပဥမၸဒကံ မေဆာင္မီ ေရွးဦးစြာ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ယူေစရမည္ဟု ဗုဒၶျမတ္စြာ မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ သင္ပဥၨင္းေလာင္း (တို႔) သည္ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ယူ(ၾက)ဦးေလာ့။

ဥပဇၩာေယာ ေမ (ေနာ) ဘေႏၲ ေဟာဟိ၊ ( ၃-ႀကိမ္ )

အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားသည္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ (တို႔) ၏ အျပစ္ႀကီး အျပစ္ငယ္ကို ၾကည့္ရႈ၍ ဆိုဆုမၼေသာ ဥပဇၩာယ္ဆရာ  ျဖစ္ေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။

ပါသာဒိေကန သမၸာေဒဟိ ( သမၸာေဒထ ) ( ၃-ႀကိမ္ )။

ၾကည္ညိဳဘြယ္ကိုေဆာင္ေသာ ကိုယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ စိတ္အမူအရာႏွင့္ ျပည့္စံု (ၾက) ေစေလာ့့။ ( ျပည့္စံုေအာင္ အားထုတ္၍ ေနထိုင္ၾကရမည္ )။

အာမ ဘေႏၲ။ ( ေကာင္းပါျပီဘုရား ျပည့္စံုေစပါမည္ )။

     (ဥပဇၩာယ္ဆရာဆိုတာ တပည့္ရဟန္းသစ္အား ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ အညီ က်င့္တတ္-ေနထိုင္တတ္ေအာင္ သားငယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ ဖခင္ကဲ့သို႔ သင္ျပဆုမၼေပးတဲ့ ဆရာျမတ္ပဲ၊ ဥပဇၩာယ္ယူထားတဲ့ တပည့္ ကလဲ ဥပဇၩာယ္ဆရာကို ဖခင္ကဲ့သို႔ ရိုေသေလးစားရတယ္ )။

ဥပဇၩာယ္ယူေစျပီးလွ်င္ သပိတ္သကၤန္းကို ေျပာၾကားရမည္ဟု ဗုဒၶ ျမတ္စြာ မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔) အား သပိတ္သကၤန္းကို ေျပာၾကားမယ္။ ( ဒီလိုေျပာၾကားရတာကလဲ ဘုရား လက္ထက္ေတာ္ ကာလတုန္းက ရဟန္းခံၾကရာမွာ ဥပဇၩာယ္ဆရာက ေပးတဲ့ သပိတ္သကၤန္းနဲ႔ ရဟန္းခံေပးၾကတာပဲ မ်ားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေခတၱ ခဏ ငွါးတာေလလားလို႔ သံသယျဖစ္ဖြယ္ ရွိေနတဲ့အတြက္ အဲဒီလို သံသယ မျဖစ္ရေအာင္ ရဟန္းေလာင္း၏ ကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ သကၤန္းမ်ား  ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၾကားရျခင္း ျဖစ္တယ္။ 

အဲဒီတုန္းက  အစဥ္အလာအရ  ယခုအခါမွာလဲ  ကိုယ္ပိုင္  သပိတ္ သကၤန္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေအာင္ ေျပာၾကားရတာပဲ။)

           သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔)၏ ေရွ႔၌ခ်ထားေသာ (အသီးသီးေသာ) သပိတ္ဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္သပိတ္လို႔ မွတ္ (ထားၾက)။

သပိတ္ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ (အသီးသီးေသာ) ႏွစ္ထပ္သကၤန္း ႀကီးဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းႀကီးပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းႀကီးလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။

သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္မွာရံုထားတဲ့ ဧကသီသကၤန္းဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ဧကသီသကၤန္းပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ(တို႔)၏ ကိုယ္ပိုင္ ဧကသီသကၤန္းလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။

သင္ (တို႔) ၏ ခါးမွာ၀တ္ထားတဲ့ သင္းပိုင္သကၤန္းဟာ သင္ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ခါး၀တ္သင္းပိုင္သကၤန္းပဲ၊ အဲဒါကို မိမိ (တို႔) ၏ ကိုယ္ပိုင္ ခါး၀တ္သင္းပိုင္သကၤန္းလို႔ မွတ္ (ထားၾက)။

( ရဟန္းေလာင္းမွာ ယခုေျပာခဲ့တဲ့ သပိတ္တလံုးနဲ႔ သကၤန္း သံုးထည္ ျပည့္စံုရတယ္၊ အဲဒီ သပိတ္တလံုးနဲ႔ သကၤန္းသံုးထည္ ျပည့္စံုယင္ သပိတ္သကၤန္း ျပည့္စံုျပီလို႔ ဆိုရတယ္၊ အဲဒီလို ျပည့္စံုမွ ရဟန္း ခံေပးရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ သပိတ္သကၤန္းမ်ား ျပည့္စံုေၾကာင္း ထင္ရွားေအာင္လို႔ ယခုေျပာၾကားရတာပဲ)။

( အမည္မွည့္ပံု )။ ။ ယခုအခါ ဥပသမၸဒကံ ေဆာင္ရာ၌ ဉတ္ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဖတ္၍ လြယ္ကူေစျခင္းအက်ိဳးငွါ ရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု အမည္သစ္ မွည့္ပါ၏၊ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔က ရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ၊ ရဟန္းေလာင္းကလဲ မိမိအမည္ကို နာဂ-ဟု မွတ္ထားပါ။

     ( ရဟန္းေလာင္း ၂-ပါးျဖစ္လွ်င္ အႀကီးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း။ 

    ၃-ပါးျဖစ္လွ်င္ အႀကီးဆံုးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အလတ္ရဟန္းေလာင္းကို ဒတၱ-ဟု မွည့့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းကို မိတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏ ဟူ၍၄င္း။

      ၄-ပါးရွိလွ်င္ ၂-ပါးတစံု ၂-ပါးတစံုျပဳ၍၊ သို႔မဟုတ္ အႀကီး ၂-ပါးကို တစံု ၊ အငယ္ ၂-ပါးကို တစံု ျပဳ၍ ထို ၂-စံုတြင္ တစံုတစံုထဲမွ အႀကီး ၂-ပါးကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ ၂-ပါးကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း။

     ၆-ပါးစသည္ရွိလွ်င္ အစဥ္အတိုင္း သံုးပါးစီ တစုတစုျပဳ၍ ထိုတစု တစုထဲမွ အႀကီးရဟန္းေလာင္းမ်ားကို နာဂ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အလတ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို ဒတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏၊ အငယ္ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို မိတၱ-ဟု မွည့္ပါ၏-ဟူ၍၄င္း အမည္မွည့္ ေၾကျငာျပီးလွ်င္၊ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔က ထို ၂-ပါးထဲက အႀကီးရဟန္းေလာင္းကို နာဂ-ဟု၊ အငယ္ရဟန္းကို ဒတၱ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။

ထို ၃-ပါးထဲမွ အႀကီးကို နာဂ-ဟု, အလတ္ကို ဒတၱ-ဟု, အငယ္ကို မိတၱ-ဟု မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။

ထို ၂-စံုထဲမွ အႀကီး ၂-ပါးကို နာဂ-ဟု, အငယ္ ၂-ပါးကို ဒတၱ-ဟု, မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း။

ထိုတစုတစုထဲမွ အႀကီးရဟန္းေလာင္းမ်ားကို နာဂ-ဟု, အလတ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို ဒတၱ-ဟု, အငယ္ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို မိတၱ-ဟု, မွတ္ေတာ္မူၾကပါ-ဟူ၍၄င္း၊ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကလဲ မိမိတို႔၏ အမည္သစ္ကို  နာဂ,   ဒတၱ,   မိတၱဟု   အသီးသီး   မွတ္ထားၾက-ဟူ၍၄င္း ေျပာၾကားရာ၏။)

 

ဥပသမၸဒကံ ေဆာင္ရာ၌ ဉတ္ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဖတ္၍ လြယ္ကူေစျခင္း အက်ိဳးငွါ၄င္း၊ ဂရုဂါရ၀ ျဖစ္ေစျခင္းအက်ိဳးငွါ၄င္း ရဟန္းေလာင္း(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု အမည္သစ္ မွည့္ပါ၏၊ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔က ရဟန္းေလာင္း(တို႔) ၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု အမည္သစ္ျဖင့္ မွတ္ေတာ္ မူၾကပါဘုရား၊ (ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကလဲ မိမိ၏အမည္ကို (အရွင္) တိႆ-ဟု မွတ္ေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။)

           ( သံဃာ့အလယ္မွ အျပင္ထုတ္ပံု )

           ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ ( ဒတၱ-မိတၱ-တို႔ )၊ ယခုအခါ သင္ (တို႔) အား ညႊန္ၾကားသင္ျပရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္လာျပီ၊ သို႔ေသာ္လဲ သံဃာေတာ္၏ အလယ္မွာ ညႊန္ၾကားသင္ျပရန္ မသင့္ေတာ္တဲ့အတြက္ မတ္တတ္ထျပီး သံဃာေတာ္ကို လက္အုပ္ခ်ီကာ ေနာက္ဆုတ္ေနာက္ဆုတ္ ထြက္သြားပါ၊ (တိုးတိုးမွန္မွန္ေျပာတဲ့စကားကို သံဃာေတာ္မ်ား မၾကားေလာက္ရာ နားမလည္ေလာက္ရာ) တဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ထြာခန္႔ ေ၀းကြာတဲ့ ဟိုအရပ္မွာ ေခတၱခဏ ရပ္တည္ေနပါေခ်။(အဲဒီနရာသို႔ ငါ-လာ၍ ညႊန္ၾကား သင္ျပေပးပါမည္)။

(ရဟန္းေလာင္းတပါးအတြက္ အႏုသာသကသမၼဳတိဉတ္)

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏုသာေသယ်ံ။

( ၂-ပါးအတြက္ သမုစၥယဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ အႏုသာေသယ်ံ။

( ၃-ပါးအတြက္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ မိတၱံ စ အႏုသာေသယ်ံ။

( ၂-ပါးအတြက္ ဒြႏၵသမာသဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒေတၱ အႏုသာေသယ်ံ။

( ၃-ပါးအတြက္ ဒြႏၵ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱမိတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒတၱမိေတၱ အႏုသာေသယ်ံ။

           (နာဂဒတၱမိတၱ အမ်ားအတြက္ သမုစၥယဉတ္)

           သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂါ စ ဒတၱာ စ မိတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာေဂ စ ဒေတၱ စ မိေတၱ စ အႏုသာေသယ်ံ။

(နာဂဒတၱ ၂-စံုအတြက္ ဒြန္ဉတ္မွာ ၂-ပါးအတြက္ ဒြႏၵႏွင့္ ပါဠိတူ၏။ နာဂဒတၱမိတၱ အမ်ားအတြက္ဒြန္မွာ ၃-ပါးအတြက္ ဒြႏၵႏွင့္ ပါဠိအတူပင္)

( ညႊန္ၾကားသင္ျပပံု )။ ။ စူးစိုက္ျပီးနားေထာင္(ၾက)ပါ ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ (ဒတၱ-မိတၱတို႔)၊ယခုအခါ သင္(တို႔)သည္ အမွန္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ၊ အဟုတ္ကို ေျဖဆို ေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ ျဖစ္သည္၊ သင္(တို႔)၏ သႏၲာန္၌ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ အေၾကာင္းအရာအမႈ ၀တၳဳသေဘာကို သံဃာ့အလယ္၌ သမၼဳတိရေသာမေထရ္က ေမးျမန္းတဲ့ အခါမွာ ထင္ရွားရွိလွ်င္ ဟုတ္မွန္လွ်င္ ရွိပါသည္ဘုရား၊ ဟုတ္ပါသည္ဘုရား ဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ ထင္ရွားမရွိလွ်င္ မဟုတ္မမွန္လွ်င္ မရွိပါဘုရား မဟုတ္ပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆို(ၾက)ရမည္။ မေလွ်ာက္၀ံ႔ မေျဖဆို၀ံ႔ပဲ ေၾကာက္ရြ႔ံမေန(ၾက)နဲ႔၊ ရဲရဲရင့္ရင့္ ပီပီသသ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔    ေလွ်ာက္ထား   ေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊   ရွက္စရာေတြကိုေမးရမည္လားဟု ႏွလံုးမသာ မ်က္ႏွာမလွ မရွိ(ၾက)နဲ႔၊ ယခုေျပာမည့္ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သင္ (တို႔) ကို ေမးၾကလိမ့္မယ္၊

သင္(တို႔)မွာ ဤသို႔ေသာအနာမ်ား ရွိသလား၊ (ကု႒ံ) ႏူနာရွိသလား (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံုပဲ၊ မရွိဘူးမဟုတ္လား၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)

ေနာက္ျပီးေတာ့ (ဂေ႑ာ) ထြတ္ျမင္းေခၚဆို အသားပို ျမင္းဖုနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔  ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)

ေနာက္ျပီးေတာ့ (ကိလာေသာ) အေရျပားတြင္ နီျဖဴအကြက္ သမင္ယက္ သမင္ျဖဴအနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ . . ေျဖဆိုရမယ္)။

ေနာက္ျပီးေတာ့   (ေသာေသာ)    ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါ    အဆုတ္နာ ျမစ္ေျခာက္နာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ . . ေျဖဆိုရမယ္။)

           ေနာက္ျပီးေတာ့ (အပမာေရာ) သည္းေျခရူူး နတ္ဖမ္းစားရူးနာ ရွိသလား၊ (ဒီလိုလဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံုပဲ၊ မရွိဘူး မဟုတ္လား၊ မရွင္ယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။)

(ဒီလိုေမးရတာကလဲ အေၾကာင္းရွိတယ္၊ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ကာလ တုန္းက ယခုေျပာခဲ့တဲ့ ႏူနာအစရွိေသာ အနာႀကီးငါးမ်ိဳး စြဲကပ္ေနတဲ့ သူေတြက သမားေတာ္ ဆရာဇီ၀က၏ အကုအသ ခံခ်င္တဲ့အတြက္ သာသနာေတာ္မွာ ၀င္ျပီး ရဟန္းျပဳၾကတယ္၊ ေရာဂါေပ်ာက္တဲ့အခါ က်ေတာ့ လူ႔ေဘာင္ ျပန္ထြက္သြားၾကတယ္၊ အဲဒါကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ဆရာဇီ၀က-က ကဲ့ရဲ႔တယ္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေရာဂါ စြဲကပ္ေနတဲ့သူေတြ မရွိသင့္ဘူး၊ အဲဒီ အေၾကာင္း မ်ားေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက အနာႀကီးငါးမ်ိဳး စြဲကပ္ေနတဲ့လူကို ရွင္ရဟန္း ျပဳမေပးရ-လို႔ သိကၡာပုဒ္ ပညတ္ေတာ္မူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ေမးတဲ့အခါမွာ အမွန္အတိုင္း ေျဖရံု ပါပဲ၊ မရွိယင္ မရွိပါဘုရားလို႔ ေျဖဆိုရမယ္။)

ေနာက္ျပီးေတာ့ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ (အဲဒီလို ေမးရတာကေတာ့ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ ကာလတုန္းက နဂါးတေကာင္က သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳတာနဲ႔ လူေယာင္ဖန္ဆင္းျပီး သံဃာေတာ္မ်ားထံ ရဟန္းအျဖစ္ ေတာင္းပန္တယ္၊ သံဃာေတာ္က အဲဒီနဂါးကို လူသားထင္ျပီး ရဟန္းျပဳေပးလိုက္တယ္၊ ေနာက္က်ေတာ့ သူ႔အမႈမွန္က ေပၚလာတယ္၊ အဲဒီအခါ လူသားမဟုတ္တဲ့သူကို ရဟန္းျပဳ မေပးထိုက္တဲ့အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက-တိရစၧာန္ကို ရဟန္းျပဳ မေပးရ-လို႔ သိကၡာပုဒ္ ပညတ္ေတာ္မူတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးရတာပဲ၊ သင္ပဥၨင္ေလာင္း (တို႔) ကေတာ့ လူသားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရံုပါပဲ။)

ေနာက္ျပီးေတာ့ ေယာက်္ားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္ မယ္၊ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ  ေမးၾကလိမ့္မယ္၊   ဒီလိုေမးရတာကလဲ   ေရွးတုန္းက   ကၽြန္-ဆိုတာရွိခဲ့တယ္၊ အဲဒီကၽြန္ဟာ သူ႔ကိုယ္ကိုယ္ သူ အစိုးမပိုင္ဘူး၊ သူ႔အရွင္သခင္က အစိုးပိုင္ေနတယ္၊ ယခုေခတ္မွာေတာ့ အဲဒီလို ကၽြန္-ဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကုိယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးတဲ့အခါ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ ေၾကြးျမီကင္းသူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔လဲ ေမးၾက လိမ့္မယ္။ ေၾကြးမည္ကင္းသူ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဟုတ္ယင္ ဟုတ္ပါတယ္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္၊ ယခုေခတ္မွာ မင္းမႈထမ္း ဟုတ္ေပမဲ့ အခြင့္ယူထားခိုက္မွာ ဆိုယင္ မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္ေနတယ္လို႔ပဲ ယူရပါတယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ ရဟန္းျပဳရန္ မိခင္ဖခင္တို႔က ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လား လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ ဗုဒၶသာသနာ၀င္မိဖေတြက ခြင့္ျပဳတာခ်ည္းပါပဲ၊ ခြင့္ျပဳတယ္မဟုတ္လား၊ မိဖမရွိသူဆိုယင္ေတာ့ ခြင့္ေတာင္းဘို႔ေတာင္ မလိုပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လားလို႔ ေမးယင္ ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ျပီလားလို႔လဲ ေမးၾက လိမ့္မယ္၊ ၁၉-ႏွစ္ႏွင့္ သံုးလ ငါးလ ဆိုယင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ျပီလို႔ ဆိုရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ေနရင္ ျပည့္ပါျပီဘုရား လို႔ ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္ပဥၨင္းေလာင္း(တို႔)မွာ သပိတ္ သကၤန္း ျပည့္စံု ပါျပီလားလို႔လဲ   ေမးၾကလိမ့္မယ္၊   ဒါကေတာ့  ခုတင္က  ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ျပည့္စံုေနေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါျပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ျပည့္စံုပါျပီဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရမယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္ဟာ အဘယ္အမည္ရွိသလဲလို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္ မည္၊ သင့္ကို နာဂ-လို႔ အမည္သစ္ မွည့္ထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုရ မယ္။ ယခု ငါေမးၾကည့္မယ္ ေျဖဆိုၾကည့္စမ္း၊ သင္ဟာ အဘယ္အမည္ ရွိသလဲ၊ (ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)(၂-၃-ႀကိမ္ေမးၾကည့္ပါ)

           ေနာက္ျပီးေတာ့ သင္၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာဟာ အဘယ္အမည္ရွိပါ သလဲ-လို႔လဲ ေမးၾကလိမ့္မယ္၊ သင္၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို အရွင္တိႆ လို႔ အမည္မွည့္ထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္သည္  အရွင္တိႆမေထရ္  အမည္ရွိပါသည္ဘုရားလို႔  ေလွ်ာက္ထားေျဖဆိုရမယ္။(၂-၃-ႀကိမ္ ေမးၾကည့္ပါ)။

သံဃာ့အလယ္မွာ ေမးျမန္းစိစစ္မည့္ ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္စပ္၍ ေလွ်ာက္ထား ေျဖဆိုပံုမ်ားကို သင္ပဥၨင္းေလာင္းအား ညႊန္ၾကားသင္ျပျပီးျပီ၊ ငါသည္ သင္ႏွင့္အတူ သံဃာ့ထံသို႔ မသြားအပ္-မသြားေကာင္းဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာပဲ ေခတၱရပ္တည္ေနရစ္ဦး၊ သံဃာေတာ္က လာခဲ့ရန္ ေခၚတဲ့အခါက်မွ သံဃာေတာ္ကို လက္အုပ္ခ်ီျပီး လာခဲ့ရမယ္။

(ပဥၨင္းေလာင္း ၂-၃-ပါး စသည္တို႔ကို ညႊန္ၾကားသင္ျပေသာအခါ စကားလံုးမ်ားကို သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ ျပင္၍ ေျပာဆိုရာ၏ )

( ရဟန္းေလာင္း ၁-ပါး သံဃာ့အလယ္သို႔ သြင္းရန္ ဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ အႏုသိေ႒ာ ေသာ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ အာဂေစၧယ်။ ( လာခဲ့ေတာ့လို႔ ေခၚပါ )

( ၂-ပါး ၃-ပါးအတြက္ သမုစၥယၾသသာရဏ ဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ ( မိေတၱာ စ ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ ( မိေတၱာ စ ) အာဂေစၧယ်ံဳ။

( အမ်ားမွ ၃-ပါးကို သြင္းရန္ သမုစၥယဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂါ စ ဒတၱာ စ မိတၱာ စ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ ပဌမ၀ေဂၢ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာဂေစၧယ်ံဳ၊

( ပဌမအစု ၃-ပါး လာခဲ့ၾကလို႔ ေခၚပါ )။ဒုတိယ၀ဂ္ စသည္ကိုလဲ နည္းမွီး၍ ဆိုရာ၏။

၂-စံုတြင္ ပဌမအစံုကို သြင္းရာ၌ ပဌမယုေဂ-ဟု ၀ိေသသန မ-၍ ဆိုရာ၏။

             ( ဒြႏၵၾသသာရဏ ဉတ္ )

           သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာဂဒတၱာ (နာဂဒတၱမိတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ အႏုသိ႒ာ ေတ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာဂဒတၱာ (နာဂဒတၱမိတၱာ) အာဂေစၧယ်ံဳ။

(၂-စံုရွိရာ ၂-စု ၃-စု စသည္ ရွိရာတို႔၌ ပဌမယုေဂ နာဂဒတၱာ-ဟူ၍၄င္း၊ ပဌမ၀ေဂၢ နာဂဒတၱမိတၱာ-ဤသို႔ စသည္ျဖင့္၄င္း သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ျဖည့္စြက္ဆိုရာ၏)

( သံဃာ့အလယ္သို႔ သြင္းျပီးလွ်င္-ဘိကၡဴနံ ပါေဒ ၀ႏၵာေပတြာ-ဟူေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္ႏွင့္အညီ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔၏ ေျခေတာ္တို႔ကို ရွိခိုးပါ၏-ဟု ႏႈတ္ျဖင့္ ဆိုေစလ်က္ ရွိခိုးေစသင့္၏။ ထို႔ေနာင္ သံဃာေတာ္အား ရဟန္းျပဳေပးရန္ ေလွ်ာက္ေတာင္းရမည္-ဟု ေျပာၾကား၍ ေအာက္ပါအတိုင္း လိုက္ဆိုေစလ်က္ ေလွ်ာက္ေတာင္းေစရမည္)။

(ေလွ်ာက္ေတာင္းပံု)။ ။ သံဃံ ဘေႏၲ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ (ယာစာမ) ဥလႅဳပၸတု မံ (ေနာ) ဘေႏၲ သံေဃာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ။(ဒုတိယမၸိ-တတိယမၸိ)

အရွင္ျမတ္တို႔ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္(တို႔)သည္ သံဃာေတာ္ကို ရဟန္းအျဖစ္(ကို)   သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္   ေလွ်ာက္ေတာင္းပါ(ကုန္)၏  အရွင္ျမတ္တို႔ဘုရား၊  သံဃာေတာ္သည္  တပည့္ေတာ္(တို႔)ကို  သနားခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ (၀ါ-သနားခ်ီးေျမႇာက္ေသာ အားျဖင့္) (ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔) ျမႇင့္တင္ေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။

( တပါးအတြက္ ပုစၧကသမၼဳတိ ဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။ ။

           ( ၂-ပါး ၃-ပါးအတြက္ သမုစၥယဉတ္ )

           သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ (အယံ စ မိေတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ စ ဒတၱံ စ (မိတၱံ စ) အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။ ။

           ( ဒြန္ဉတ္ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ ဣေမ နာဂဒတၱာ (ဣေမ နာဂဒတၱ မိတၱာ) အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂဒေတၱ (နာဂဒတၱမိေတၱ) အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ

(ေမးျမန္း စိစစ္ပံု)။ ။ ပဥၨင္းေလာင္း နာဂ (ဒတၱ-မိတၱတို႔) စူးစိုက္ျပီး နားေထာင္(ၾက)၊ ယခုအခါ သင္(တို႔)သည္ အမွန္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထား ရမည့္အခါ၊ အဟုတ္ကို ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထားရမည့္အခါ ျဖစ္သည္၊ သင္(တို႔)၏ သႏၲာန္၌ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ ရဟန္းျပဳေပးရာ၀ယ္ အႏၲရာယ္ႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာအမႈ ၀တၳဳသေဘာကို ေမးပါ၏၊ ထင္ရွား ရွိလွ်င္ ဟုတ္မွန္လွ်င္ ရွိပါသည္ဘုရား ဟုတ္ပါသည္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ ထင္ရွားမရွိလွ်င္ မဟုတ္မမွန္လွ်င္ မရွိပါဘုရား၊ မဟုတ္ပါ ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေျဖဆို(ၾက)ရမည္၊ သင္(တို႔)မွာ ဒီလိုအနားမ်ား ရွိသလား၊ သရုပ္ေဖာ္၍ ေမးရလွ်င္-

ႏူနာရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )

ထြတ္ျမင္းေခၚဆို အသားပိုျမင္းဖုနာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )

အေရျပား နီ ျဖဴ အကြက္ သမင္ယက္ သမင္ျဖဴနာ ရွိသလား (မရိွပါဘုရား)

ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါ အဆုတ္နာ ျမစ္ေျခာက္နာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )

သည္းေျခရူး နတ္ဖမ္းစားရူးနာ ရွိသလား ( မရွိပါဘုရား )

သင္(တို႔)ဟာ လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

ေယာက်္ားစင္စစ္ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

ကိုယ့္ကိုယ္ကို အစိုးပိုင္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

ေၾကြးျမီကင္းသူဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

မင္းမႈထမ္းအျဖစ္မွ ကင္းလြတ္သူ ဟုတ္ရဲ႔လား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား )

ရဟန္းျပဳရန္ မိခင္ဖခင္တို႔က ခြင့္ျပဳသူ ဟုတ္ရဲ႔လား           (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)

အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ပါျပီလား                                  (ျပည့္ပါျပီဘုရား)

သပိတ္သကၤန္း ျပည့္စံုပါျပီလား                                  ( ျပည့္စံုပါျပီဘုရား )

သင္ အဘယ္အမည္ရွိသလဲ (ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂ အမည္ရွိပါသည္ ဘုရား)

(သင္ရဟန္းေလာင္းတို႔ အသီးသီး အဘယ္အမည္ ရွိၾကသလဲ၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္ နာဂအမည္ရွိပါသည္ဘုရား၊ ဒတၱ အမည္ရွိပါသည္ ဘုရား၊ မိတၱ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား။)

သင္(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္သည္ အဘယ္အမည္ ရွိပါသလဲ

(ဘုရားတပည့္ေတာ္(တို႔)၏ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္သည္ အရွင္တိႆ မေထရ္ အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)။

( ဥပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ ပရိသုေဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰႆ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ ပရိသုေဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰႆ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။

ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸေႏၷာ သံေဃန နာေဂါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

           ( ဒိြဥပသမၸဒါေပကၡ သမုစၥယူပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )

           သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ စ  ဒတၱံ စ  ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ စ ဒတၱႆ စ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။

ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸႏၷာ သံေဃန နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

           ( တိဥပသမၸဒါေပကၡ သမုစၥယူပသမၸဒ ကမၼ၀ါစာ )

           သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အယံ စ မိေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ သံေဃာ နာဂံ စ ဒတၱံ စ မိတၱံ စ ဥပသမၸာေဒယ် အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ဧသာ ဉတၱိ။

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ စ နာေဂါ အယံ စ ဒေတၱာ အယံ စ မိေတၱာ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပကၡာ ပရိသုဒၶါ အႏၲရာယိေကဟိ ဓေမၼဟိ၊ ပရိပုဏၰိေမသံ ပတၱစီ၀ရံ၊ နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ သံဃံ ဥပသမၸဒံ ယာစႏၲိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ သံေဃာ နာဂံ စ  ဒတၱံ စ  မိတၱံ စ ဥပသမၸာေဒတိ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန။ ယႆာယသၼေတာ ခမတိ နာဂႆ စ ဒတၱႆ စ မိတၱႆ စ ဥပသမၸဒါ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ေသာ တုဏွႆ၊ ယႆ နကၡမတိ၊ ေသာ ဘာေသယ်။

ဒုတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။ တတိယမၸိ ဧတမတၳံ ၀ဒါမိ။

ဥပသမၸႏၷာ သံေဃန နာေဂါ စ ဒေတၱာ စ မိေတၱာ စ အာယသၼတာ တိေႆန ဥပဇၩာေယန၊ ခမတိ သံဃႆ၊ တသၼာ တုဏွီ၊ ဧ၀ေမတံ ဓာရယာမိ။

           ( ၾသ၀ါဒ ကထာ )

           တာ၀ေဒ၀ ဆာယာ ေမတဗၺာ၊ ဥတုပၸမာဏံ အာစိကၡိတဗၺံ၊ ဒိ၀သ ဘာေဂါ အာစိကၡိတေဗၺာ၊ သဂႌတိ အာစိကၡိတဗၺာ၊ စတၱာေရာ နိႆယာ အာစိကၡိတဗၺာ၊ စတၱာရိ အကရဏီယာနိ အာစိကၡိတဗၺာနိ။

           (၁) ပိ႑ိယာေလာပေဘာဇနံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။

အတိေရကလာေဘာ သံဃဘတၱံ, ဥေဒၵသဘတၱံ, နိမႏၲနံ, သလာကဘတၱံ, ပကၡိကံ, ဥေပါသထိကံ, ပါဋိပဒိကံ။

(၂) ပံသုကူလစီ၀ရံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။

အတိေရကလာေဘာ ေခါမံ, ကပၸါသိကံ, ေကာေသယ်ံ, ကမၺလံ, သာဏံ, ဘဂႍ ။

(၃) ရုကၡမူလေသနာသနံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။

အတိေရကလာေဘာ ၀ိဟာေရာ, အၯေယာေဂါ, ပါသာေဒါ, ဟမၼိယံ, ဂုဟာ။

(၄) ပူတိမုတၱေဘသဇၨံ နိႆာယ ပဗၺဇၨာ၊ တတၳ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ ဥႆာေဟာ ကရဏီေယာ။

အတိေရကလာေဘာ သပၸိ, န၀နီတံ, ေတလံ, မဓု, ဖာဏိတံ။

(၁) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ ေမထုေနာ ဓေမၼာ နပၸဋိေသ၀ိတေဗၺာ အႏၲမေသာ တိရစၧာနဂတာယပိ။ ေယာ ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသ၀တိ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။

ေသယ်ထာပိ နာမ ပုရိေသာ သီသစၧိေႏၷာ အဘေဗၺာ ေတန သရီရ- ဗႏၶေနန ဇီ၀ိတံု၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသ၀ိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ၊ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။

(၂) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ န အာဒါတဗၺံ အႏၲမေသာ  တိဏသလာကံ  ဥပါဒါယ။  ေယာ  ဘိကၡဳ  ပါဒံ ၀ါ  ပါဒါရဟံ၀ါ အတိေရကပါဒံ ၀ါ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ အာဒိယတိ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။

           ေသယ်ထာပိ နာမ ပ႑ဳပလာေသာ ဗႏၶနာ ပ၀ုေတၱာ အဘေဗၺာ ဟရိတတၳာယ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ပါဒံ ၀ါ ပါဒါရဟံ ၀ါ အတိေရကပါဒံ ၀ါ အဒိႏၷံ ေထယ်သခၤါတံ အာဒိယိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။

(၃) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ သဥိၥစၥ ပါေဏာ ဇီ၀ိတာ န ေ၀ါေရာေပ- တေဗၺာ အႏၲမေသာ ကုႏၲကိပိလႅိကံ ဥပါဒါယ။ ေယာ ဘိကၡဳ သဥၥိစၥ မႏုႆ၀ိဂၢဟံ ဇီ၀တာ ေ၀ါေရာေပတိ အႏၲမေသာ ဂဗၻပါတနံ ဥပါဒါယ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။

ေသယ်ထာပိ   နာမ    ပုထုသိလာ    ေဒြဓာဘိႏၷာ   အပၸဋိသႏၶိကာ

ေဟာတိ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ သဥၥိစၥ မႏုႆ၀ဂၢဟံ ဇီ၀ိတာ ေ၀ါေရာေပတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။

(၄) ဥပသမၸေႏၷန ဘိကၡဳနာ ဥတၱရိမႏုႆဓေမၼာ န ဥလႅပိတေဗၺာ အႏၲမေသာ သုညာဂါေရ အဘိရမာမီတိ။ ေယာ ဘိကၡဳ ပါပိေစၧာ ဣစၧာပကေတာ အသႏၲံ အဘူတံ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼံ ဥလႅပတိ စ်ာနံ ၀ါ ၀ိေမာကၡံ ၀ါ သမာဓႎ ၀ါ သမာပတၱႎ ၀ါ မဂၢံ ၀ါ ဖလံ ၀ါ၊ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။

ေသယ်ထာပိ နာမ တာေလာ မတၳကစၧိေႏၷာ အဘေဗၺာ ပုန၀ိရုဠႇိယာ၊ ဧ၀ေမ၀ ဘိကၡဳ ပါပိေစၧာ ဣစၧာပကေတာ အသႏၲံ အဘူတံ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼံ ဥလႅပိတြာ အႆမေဏာ ေဟာတိ အသက်ပုတၱိေယာ။ တံ ေတ (ေ၀ါ) ယာ၀ဇီ၀ံ အကရဏီယံ။   ။( ၾသ၀ါဒကထာ နိ႒ိတာ)။

ဥပသမၸဒခ႑ံ နိ႒ိတံ 

=============

( ဧကူပသမၸဒါေပကၡ ခ႑ )

နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

           ပဌမံ ဥပဇၩံ ဂါဟာေပတေဗၺာ၊ ဥပဇၩံ ဂါဟာေပတြာ ပတၱစီ၀ရံ အာစိကၡိတဗၺံ၊ အယံ ေတ ပေတၱာ၊ အယံ သံဃာဋိ၊ အယံ ဥတၱရာသေဂၤါ၊ အယံ အႏၲရ၀ါသေကာ။

             ဂစၧ အမုမွိ ၾသကာေသ တိ႒ာဟိ။

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏုသာေသယ်ံ။

သုဏသိ နာဂ၊ အယံ ေတ သစၥကာေလာ ဘူတကာေလာ၊ ယံ ဇာတံ၊ တံ သံဃမေဇၩ ပုစၧေႏၲ သႏၲံ အတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ အသႏၲံ နတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ မာ ေခါ ၀ိတၳာယိ၊ မာ ေခါ  မကၤု အေဟာသိ၊ ဧ၀ံ တံ ပုစၧိႆႏၲိ-သႏၲိ ေတ ဧ၀ရူပါ အာဗာဓာ ကု႒ံ, ဂေ႑ာ,ကိလာေသာ,ေသာေသာ,အပမာေရာ၊ မႏုေႆာသိ၊ ပုရိေသာသိ၊ ဘုဇိေႆာသိ၊ အနေဏာသိ၊ နသိ ရာဇဘေဋာ၊ အႏုညာေတာသိ မာတာပိတူဟိ၊ ပရိပုဏၰ၀ီသတိ ၀ေႆာသိ၊ ပရိပုဏၰံ ေတ  ပတၱစီ၀ရံ၊  ကိႏၷာေမာသိ၊  ေကာနာေမာ ေတ ဥပဇၩာေယာတိ။

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ အႏုသိေ႒ာ ေသာ မယာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ နာေဂါ အာဂေစၧယ်။( အာဂစၧာဟီ-တိ ၀တၱေဗၺာ )။

သံဃံ ဘေႏၲ ဥပသမၸဒံ ယာစာမိ၊ ဥလႅဳမၸတု မံ ဘေႏၲ သံေဃာ အႏုကမၸံ ဥပါဒါယ။ ( ဒုတိယမၸိ-တတိယမၸိ )

သုဏာတု ေမ ဘေႏၲ သံေဃာ၊ အယံ နာေဂါ အာယသၼေတာ တိႆႆ ဥပသမၸဒါေပေကၡာ၊ ယဒိ သံဃႆ ပတၱကလႅံ၊ အဟံ နာဂံ အႏၲရာယိေက ဓေမၼ ပုေစၧယ်ံ။

သုဏသိ နာဂ၊ အယံ ေတ သစၥကာေလာ ဘူတကာေလာ၊ ယံ ဇာတံ၊ တံ ပုစၧာမိ၊ သႏၲံ အတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ အသႏၲံ နတၳီတိ ၀တၱဗၺံ၊ သႏၲိ ေတ ဧ၀ရူပါ အာဗာဓာ ကု႒ံ,ဂေ႑ာ,ကိလာေသာ,ေသာေသာ,အပမာေရာ၊ (န သႏၲိ ဘေႏၲ)၊

မႏုေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပုရိေသာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ဘုဇိေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ အနေဏာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ နသိ ရာဇဘေဋာ (အာမ ဘေႏၲ)၊ အႏုညာေတာသိ မာတာပိတူဟိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပရိပုဏၰ ၀ီသတိ ၀ေႆာသိ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ပရိပုဏၰံ ေတ ပတၱစီ၀ရံ (အာမ ဘေႏၲ)၊ ကိႏၷာေမာသိ (အဟံ ဘေႏၲ နာေဂါ နာမ)၊ ေကာနာေမာ ေတ ဥပဇၩာေယာ ( ဥပဇၩာေယာ ေမ ဘေႏၲ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာ နာမ)။

 ==========