Friday, August 31, 2012

သတိပ႒ာန္ေလးပါး ပြားမ်ားအပ္၏

ရဟန္းတို႔ အက်င့္သိကၡာ၏ အားနည္းေၾကာင္းတို႔ကား ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း၊
သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ အရွင္မေပးသည္ကို ယူျခင္း၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္၊ မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္း၊ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေသအရက္ကို ေသာက္ျခင္းတို႔တည္း။
ဤအက်င့္သိကၡာ၏ အားနည္းေၾကာင္း ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကိုယ္၌ ကိုယ္ဟုရႈကာ၊ ေဝဒနာ၌ ေဝဒနာဟု ရႈကာ၊ စိတ္၌ စိတ္၏ ရႈကာ၊ သေဘာတရားတို႔၌ သေဘာတရားဟု ရႈကာ ျပင္းစြာအားထုတ္လ်က္ ဆင္ျခင္ဉာဏ္(သမၸဇဥ္)၊ ေအာက္ေမ့မႈ(သတိ)ရွိ၍ ေလာက၌ အဘိဇၩာ ေဒါမနႆကို ပယ္ေဖ်ာက္၍ ေန၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤသတိပ႒ာန္တရား ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ အပိတ္အပင္ (နီဝရဏ)တို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ကာမဂုဏ္တို႔၌ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ အပိတ္အပင္(ကာမစၧႏၵ နီယရဏ)၊
သူတပါးအက်ိဳးမဲ့ ၾကံစည္မႈ အပိတ္အပင္ (ဗ်ာပါဒ နီဝရဏ)
ထိုင္းမႈိင္းမႈ အပိတ္အပင္ (ထိနမိဒၶ နီဝရဏ)
ပ်ံ႔လြင့္မႈ ေနာင္တတဖန္ ပူပန္မႈ အပိတ္အပင္ (ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ နီဝရဏ)
မဆံုးျဖတ္ႏိုင္မႈ အပိတ္အပင္ (ဝိစိကိစၧာ နီဝရဏ) တို႔တည္း။
ဤနီဝရဏငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ကာမဂုဏ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။

အလိုရွိအပ္ကုန္, ႏွစ္သက္အပ္ကုန္, ႏွလံုးကို ပြားေစအပ္ကုန္, ခ်စ္ဖြယ္သေဘာရွိကုန္, ကာမႏွင့္စပ္ကုန္, တပ္စြန္းဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ စကၡဳဝိညာဥ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ရူပါရံုတို႔၊
ေသာတဝိညာဥ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္သော သဒၵါရံုတို႔၊
ဃာနယိညာဥ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ဂႏၶာရံုတို႔၊
ဇီဝွါဝိညာဥ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ရသာရံုတို႔၊
ကာယဝိညာဥ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ေဖာ႒ာဗၺာရံုတို႔တည္း။
ဤကာမဂုဏ္ ငါးပါးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဥပါဒါနကၡႏၶာတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ရူပုပါဒါနကၡႏၶာ၊ ေဝဒႏာပါဒါနကၡႏၶာ၊ သညာဳပါဒါနကၡႏၶာ၊ သခၤါရုပါဒါနကၡႏၶာ၊ ဝိညာဏုပါဒါနကၡႏၶာ တို႔တည္း။
ဤဥပါဒါနကၡႏၶာ ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ေအာက္ပိုင္းသံေယာဇဥ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ထင္ရွားရွိေသာကိုယ္၌ အယူမွားမႈ (သကၠာယဒိ႒ိ)
မဆံုးျဖတ္ႏိုင္မႈ (ဝိစိကိစၧာ)
သီလအက်င့္ကို အမွားသံုးသပ္မႈ (သီလဗၺတ ပရာမာသ)
ကာမကို လိုခ်င္မႈ (ကာမစၧႏၵ)
သူတပါးအက်ိဳးမဲ့ကို ၾကံစည္မႈ (ဗ်ာပါဒ) တို႔တည္း။
ဤေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးကို ပြားမ်ားအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ လားရာဂတိတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ျပိတၱာ၊ လူဘံု၊ နတ္ဘံု တို႔တည္း။
ဤလားရာဂတိ ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ဝန္တိုမႈ (မစၧရိယ) တို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ေနရာ၌ ဝန္တိုမႈ (အာဝါသ မစၧရိယ)
အမ်ိဳး၌ ဝန္တိုမႈ (ကုလ မစၧရိယ)
လာဘ္၌ ဝန္တိုမႈ (လာဘ မစၧရိယ)
အဆင္း၌ ဝန္တိုမႈ (ဝဏၰမစၧရိယ)
ပရိယတ္တရား၌ ဝန္တိုမႈ (ဓမၼ မစၧရိယ) တို႔တည္း။
ဤဝန္တိုမႈ ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ အထက္ပိုင္းသံေယာဇဥ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ရူပဘံု၌ တပ္မက္မႈ (ရူပရာဂ)
အရူပဘံု၌ တပ္မက္မႈ (အရူပရာဂ)
အထင္ႀကီးမႈ (မာန)
ပ်ံ႔လြင့္မႈ (ဥဒၶစၥ)
မသိမႈ (အဝိဇၨာ) တို႔တည္း။
ဤအထက္ပိုင္းသံေယာဇဥ္ ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ စိတ္၏ ေျငာင့္တံသင္းတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႕တည္း။
ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ဘုရား၌ ယံုမွား၏၊ ေတြးေတာယံုမွား၏၊  မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ မယံုၾကည္ႏိုင္။
တရားေတာ္၌၊ သံဃာေတာ္၌၊ အက်င့္သိကၡာ၌ ယံုမွား၏။
သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔၌ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္ေသာစိတ္ ရွိ၏၊ထိပါးစိတ္ ရွိ၏၊ ေျငာင့္တံသင္းဖြယ္ျဖစ္၏၊
ဘုရား၌၊ တရားေတာ္၌၊ သံဃာေတာ္၌၊ အက်င့္သိကၡာ၌ ေတြးေတာယံုမွားေသာ၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေသာ၊ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔၌ အမ်က္ထြက္ေသာ။ မႏွစ္သက္ေသာ၊ ထိပါးေသာစိတ္ ရွိေသာ၊ ေျငာင့္တံသင္းသဖြယ္ ျဖစ္ေသာ ရဟန္း၏စိတ္သည္ အားထုတ္ရန္ ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ အားထုတ္ရန္၊ မျပတ္ အားထုတ္ရန္၊ လြန္စြာ အားထုတ္ရန္ မညြတ္၊ ဤသို႔ စိတ္မညြတ္ျခင္းသည္ စိတ္၏ ေျငာင့္တံသင္းတည္း။
ဤစိတ္၏ေျငာင့္တံသင္း ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ စိတ္ကို ေႏွာင္ဖြဲ႔တတ္ေသာ တရားတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမဂုဏ္တို႔၌၄င္း၊ ကိုယ္၌၄င္း၊ ရုပ္၌၄င္း၊ မကင္းေသာ တပ္စြန္းမႈ ရွိ၏၊ အလိုဆႏၵ ရွိ၏၊ ခ်စ္ခင္မႈ ရွိ၏၊ မြတ္သိပ္မႈ ရွိ၏၊ ပူေလာင္မႈ ရွိ၏၊  စြဲမက္မႈ ရွိ၏၊ ထိုရဟန္း၏စိတ္သည္ လုံ႔လျပဳရန္၊ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ရန္၊ မျပတ္အားထုတ္ရန္၊ ေဆာက္တည္ရန္ မညြတ္၊
ရဟန္းသည္ အလိုရွိတိုင္း ဝမ္းျပည့္ေအာင္ စား၍ အိပ္မႈခ်မ္းသာ၊ တေျပာင္းျပန္ျပန္ လူးလဲမႈခ်မ္းသာ၊ ငိုက္မ်ဥ္းမႈ ခ်မ္းသာကို အားထုတ္၍ေန၏၊ ရဟန္းသည္ “ငါသညါ ဤသီလျဖင့္၄င္း၊ ဤက်င့္ဝတ္ျဖင့္၄င္း၊ ဤျခိဳးျခံမႈျဖင့္၄င္း၊ ဤျမတ္ေသာ အက်င့္ျဖင့္၄င္း၊ နတ္မင္းမူလည္း ျဖစ္ရလို၏၊ နတ္သားမူလည္း ျဖစ္ရလို၏”ဟု တပါးပါးေသာ နတ္၏အျဖစ္ကို ေတာင့္တ၍ ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္၏။ထိုရဟန္း၏စိတ္သည္ အားထုတ္ရန္၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ အားထုတ္ရန္၊ မျပတ္အားထုတ္ရန္၊ လြန္စြာ အားထုတ္ရန္ မညြတ္၊ ဤစိတ္မညြတ္ျခင္းတို႔သည္ စိတ္ကိုေႏွာင္ဖြဲ႔တတ္ေသာ တရားတို႔တည္း။
ဤအေႏွာင္အဖြဲ႔ငါးမ်ိဳးတို႔ကို ပယ္ရန္ သတိပ႒ာန္တရားေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ကုန္၏-ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

(အဂၤုတၱိဳရ္ ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ သတိပ႒ာနသုတ္၊ သိကၡာဒုဗၺလ်သုတ္မွ
 ေစတေသာ ဝိနိဗႏၶသုတ္အထိ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္)

No comments: