Friday, October 5, 2012

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ဘာသာ သာသနာ


                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ မေနမနား ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ ရြက္ရင္း အခြင့္သင့္သည့္အခါ ဘာသာအက်ိဳး၊ သာသနာေတာ္အက်ိဳးတို ့ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေပသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆာင္ရြက္ေသာ ဘာသာ သာသနာ အက်ိဳးတို ့ကား သိသူ နည္းပါးေသာေႀကာင့္ ထိုကိစၥမ်ား မေဆာင္ရြက္ခဲ့ဟုပင္ ထင္မွတ္ဖြယ္ရာ ရွိ သည္္။သို ့ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကား ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါ၏။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ဘာသာသာသနာအက်ိဳးတို ့ကို ေအာက္ပါအတိုင္းတင္ျပအပ္ပါသည္။                                                                                                                                            ၁၉၄၆-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၄-ရက္ေန ့နံနက္ ၉-နာရီ အခိ်န္ကျဖစ္သည္။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ ့၊ ၊ေရႊဂံုတိုင္လမ္း၊ ဘုရားႀကီး ေက်ာင္းတိုက္၌ ျမန္မာျပည္လံုးဆိုင္ရာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ဂိုဏ္းေပါင္းစံု ႏွစ္ပတ္လည္ သာသနာ့ အစည္းအေဝး ႀကီးသို ့တက္ေရာက္သည္။ထို အစည္းအေဝး၌ ႏိုင္ငံေတာ္ ဩဝါဒါ စရိယ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။                                                                                                                                                      “ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအား တပည့္ေတာ္ ဘာမွ ထူးထူးေထြေထြ ေလွ်ာက္ထားစရာ မရွိပါဘုရား။
သက္ေတာ္ဝါေတာ္ ႀကီးရင့္ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကို လာေရာက္ ဖူးေျမာ္ ကန္ေတာ့ျခင္း သက္သက္သာ ျဖစ္ေႀကာင္းပါဘုရား။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ သာသနာ့ တာဝန္မ်ားျဖင့္ အရင္းခံ ေစတနာ
ေရွ ့ထားျပီး ရိုးရိုးေအးေအး ေနေတာ္မူေႀကာင္းကို တပည့္ေတာ္ ယံုႀကည္တယ္ ဘုရား။ဒါေႀကာင့္ ယခု တပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ထား လိုတာက ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားဟာ အလြန္ ပရိ ယာယ္မ်ားပါတယ္ ဘုရားဟု အစခ်ီကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေကာင္းေသာ ပရိယာယ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္မင္း နန္ ခၽြတ္ခန္းႏွင့္ ဇနပဒကလ်ာဏီ မင္းသမီးကိုပံုႏိႈင္းကာ ေလွ်ာက္တင္ခဲ့ပါသည္။”    
                                                                                     
 ထို ့ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက-                       
                                                                                                                       “တပည့္ေတာ္သည္ ျမန္မာျပည္ႀကီးရဲ ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကို ဘာမွ် ဒုကၡ မေပးဘဲ မိမိကိုယ္ကို မိ မိ အားကိုးျပီး ျမန္မာ လူထုနဲ ့တြဲ၍ အျပစ္လြတ္ကင္း သန္ ့ရွင္းစင္ႀကယ္စြာ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ သြားမည့္ ဒကာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ ေႀကာင္းကို မွတ္ယူေတာ္မူပါဘုရား။” ဟု ေနာက္ဆံုး ေလွ်ာက္ထားသည္။ေပါင္းတည္ ဘုရားႀကီး ဆရာေတာ္၊ေညာင္တုန္းဆရာ ေတာ္၊မႏၱေလးေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ႏွင့္ ပခုကၠဴဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက ဆုေပးးႀကပါသည္။ထို ့ေနာက္သာဓုသံုးႀကိမ္ ေခၚႀကပါသည္။                                                                                                                                                                                                  ၂၃-၂-၄၇ခု၊တနဂၤေႏြေန ့၁-နာရီအခ်ိန္က ျဖစ္ပါသည္။ရန္ကုန္ျမိဳ ့ေတာ္ ခန္းမႀကီး၌ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ပထမျပန္ စာေမးပြဲ ေအာင္သည့္ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားအား ဗုဒၶဘာသာ နာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက ႀကီးမွဴးလ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ပါဠိဘာ သာ၊ပညာေရး အဖြဲ ့က ဆုႏွင္းသဘင္ အခမ္းအနားက်င္းပသည္။ထိုအခမ္းအနားသို ့ရဟန္းေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား အျပင္ ျမန္မာ ျပည္ အစိုးရအဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဝန္ႀကီးမ်ား ႀကြေရာက္ႀကပါသည္။                                                             
 အခမ္းအနားတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေအာက္ပါအတိုင္း ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။                                                 “ဗုဒၶဘာသာထဲမွာ လူတစ္ပိုင္း ဘုန္းႀကီး တစ္ပိုင္း ျဖစ္ေနတာေတြကို တပည့္ေတာ္တို ့မႀကိဳက္ မႏွစ္သက္ပါဘူး ဘုရား။ တပည့္ေတာ္လည္း ဘုန္းႀကီးလုပ္ဖို ့ႏွစ္ခါေတာင္ ႀကံစည္ပါေသးတယ္။မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။မေအာင္ျမင္တာလဲ ခပ္ေကာင္း ေကာင္းပါပဲ ဘုရား။ျမန္မာႏိုင္ငံ မလြတ္လပ္ေသးသမွ် ကၽြန္ႏိုင္ငံဘဝနဲ ့ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာေတာ္ႀကီးဟာ ကၽြန္သာသနာျဖစ္ျပီး မႀကီးပြားႏိုင္ပါဘူးဘုရား။”                                                                                                                                                         
  “ေခတ္ေျပာင္းတဲ့ အေႀကာင္းနဲ ့ပတ္သက္ျပီး ေလွ်ာက္ထားခ်င္တာက ဗုဒၶဘာသာဝင္ အေပါင္းအားလံုး ပိုမို နားလည္ ေအာင္ ပါဠိဘာသာနဲ ့သာ ထုတ္ေဝထားတဲ့ အဖိုးတန္ စာအုပ္က်မ္းဂန္မ်ားကို ျမန္မာဘာသာႏွင့္ျပန္ဆို ေရးသားထားရင္ ဘုရား တရားေတာ္ အေႀကာင္းကို ရွင္းလင္း နားလည္ပါလိမ့္မယ္။ဥပမာ-ဩကာသဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို တခ်ိဳ ့လံုးလံုး မသိႀကဘူး။ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ ့က်င့္ထံုးက်င့္နည္း တရားေတာ္မ်ားကိုလဲ ေခတ္ေျပာင္းခ်ိန္မွာ ျပင္ဆင္ခ်က္သေဘာနဲ ့ျပင္ဆင္ျပီး  ျမန္မာဘာသာႏွင့္ ျပန္ဆိုလွ်င္ ပိုမို ေကာင္းမြန္ပါလိမ့္မယ္လို ့ထင္ပါတယ္ ဘုရား။”                                                                                                                                        “ေနာက္ဆံုး ေလွ်ာက္ထားခ်င္တာက ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္သို ့သြားေရာက္ျပီး သာသနာျပဳကိစၥမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေစလို ပါတယ္ ဘုရား။ဗုဒၶဘာသာ က်မ္းဂန္စာေပမ်ားကိုလည္း ကမာၻကသိေအာင္ ဘာသာျပန္ျပီး ျဖန္ ့ျဖဴးႏိုင္ရင္ တစ္ကမာၻလံုးဟာ ဗုဒၶ ဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို ့ယံုႀကည္တဲ့အတိုင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား အေနနဲ ့ဘာသာျခားစာမ်ားကို ေလ့လာျပီး ဘာသာ ျပန္ဆို ႏိုင္ပါက  အလြန္ေကာင္းပါတယ္ဘုရား။”                                                                                                                          
 ၁၉၄၆-ခုႏွစ္၊ဇန္နဝါရီလ ၂၀-ရက္ေန ့က ျဖစ္ပါသည္။(ဖဆပလ)အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ႀကီး၏ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ညီလာခံႀကီး၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက မိန္ ့ခြန္း ေျပာႀကားခဲ့ပါသည္။ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါအတိုင္း ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။                                                                                                                                                         “အရွင္သူျမတ္မ်ားဘုရား၊အရွင္ဘုရားတို ့သည္ အလြန္ထူးကဲေသာ ဗုဒၶဘာသနာေတာ္ထမ္း ရဟန္းျမတ္မ်ား ျဖစ္ေတာ္မူ ႀကပါသည္။အရွင္ဘုရားတို ့က သာသနာေတာ္ေရာင္ ထြန္းေျပာင္ေအာင္ အားထုတ္ေတာ္မူႀကပါ။ကမာၻေလာကႀကီးကို သာသနာ ေရာင္ အလင္းေပးေတာ္မူႀကပါ။သို ့မွသာလွ်င္ ကမာၻသူကမာၻသားတို ့ေမတၱာတရားပြားမ်ား၍ သမစိတၱႏွင့္ ညီအရင္းအစ္ကို ေမာင္ရင္းႏွမကဲ့သို ့ေနႏိုင္ႀကပါလိမ့္မည္။အရွင္သူျမတ္မ်ားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္တို ့ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ပါသည္။တစ္ကမာၻလံုး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သည္ကိုလည္း ျမင္ခ်င္ပါသည္။တပည့္ေတာ္တို ့ႏိုင္ငံတြင္သာမက တစ္ကမာၻလံုးမွာပင္ ေမတၱာတရား သမ စိတၱသေဘာထားတို ့ကို ျပဳျပင္ႏိုင္ေသာ စြမ္းပကား အရွင္ဘုရားတို ့မွာ ရွိပါသည္။ဤစြမ္းပကားကို သံုးရာ၌ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူပါ လွ်င္ မႏုႆလူတစ္မ်ိဳးလံုး အစဥ္အဆက္ႏွစ္ပရိေစၦဒ ရွည္လ်ားစြာ ရွိခိုးပူေဇာ္ ႀကပါလိမ့္မည္။ ဤကဲ့သို ့ေဆာင္ရြက္မႈသည္ သာသနာဘက္ကသာ ႀကည့္၍ ျမင့္ျမတ္သည္ မဟုတ္ပါ။တပည့္ေတာ္တို ့ႏိုင္ငံႏွင့္လူမ်ိဳးအ တြက္ အျမင့္ျမတ္ဆံုးေသာ ႏိုင္ငံေရးကို ေဆာင္ရြက္ရာလည္း ေရာက္ပါသည္ဘုရား။အရွင္ဘုရားတို ့ႏိုင္ငံ အရပ္ရပ္သို ့ႀကြေရာက္ ေတာ္မူျပီးလွ်င္ ေမတၱာတရား၊ညီညြတ္ေရးတရားမ်ားကို ေဟာေတာ္မူႀကပါ။ျမင့္ျမတ္ေသာ လြတ္လပ္ေရးတရားကိုလည္း ေဟာ ေတာ္မူႀကပါ။ျမင့္ျမတ္ေသာ လြတ္လပ္ေရးဆိုရာ၌ လြတ္လပ္စြာ ဘာသာတရား ကိုးကြယ္ႏိုင္မႈ။လြတ္လပ္စြာ ဘာသာတရားကို ကာလေဒသမေရြး ေဟာေျပာႏိုင္မႈ၊ေႀကာက္ရြံ ့စိုးရိမ္ ပူပန္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္မင လူအလူန ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္မႈ စသည္တို ့ျဖစ္ ပါသည္”                                                                         ေနာင္အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အတၳဳပၸတၱိကို ေရးသားျပဳစုႀကသည့္အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဘာသာအက်ိဳး၊ သာသနာေတာ္အက်ိဳး တို ့ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ကို သူ ့အတၳဳပၸတၱိ၌ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပ သင့္ေပသည္။                     ဇြဲသန္းသွ်င္း(သံုးဆယ္)                                                                                                                                               ျမတ္မဂၤလာ-၂၀၁၂ခုႏွစ္-စက္တင္ဘာလ       
                                                  

No comments: