Tuesday, December 25, 2012

ကံႀကီးထိုက္သူ

                                                                                                                                                  ကိုေအာင္သိန္း။                                                                                                                                          အသက္က သံုးဆယ္ဝန္းက်င္၊ ကေလး တစ္ေယာက္ အေဖ၊ အသားညိဳညိဳ၊ အရပ္ မနိမ့္မျမင့္၊ ဗလေကာင္းေကာင္း၊ ရုပ္ကၾကမ္းၾကမ္းျဖစ္၏။ 
                                                                                                                                               သူ ့ကို ျမင္သည္ႏွင့္ အမ်ားက ေရွာင္ႀကသည္။ သူသည္ အရက္မူးလာလွ်င္ အေဝးက ေရွာင္ေပေတာ့။ ေတြ ့သူတိုင္း ႀကမ္းတမ္းစြာ အက်ိန္အဆဲ ခံရတတ္သည္။ မခံခ်င္၍ ျပန္ေျပာလွ်င္ တုတ္တစ္ျပက္ ဓားတစ္ျပက္ ျဖစ္ရသည္။ ကိုေအာင္သိန္းသည္ ေတာင္သူ ဆိုေသာ္လည္း လက္ေႀကာ တင္းသူ မဟုတ္ေပ။ အလုပ္ကို မစူးစိုက္။ အရက္ကို မိုးမလင္းခင္ ေသာက္၍ ေပေတေနသျဖင့္ မိဘက အိမ္ေပၚမွ ႏွင္ခ်လိုက္သည္။ သို ့ေသာ္ သူက ဂရုမစိုက္။ မိန္းမႏွင့္ ကေလးကို ေခၚျပီး ရြာအေနာက္ဘက္ ဆူးျဖဴကုန္းေခ်ာင္းေဘးတြင္ တဲထိုး၍ သြား ေနသည္။                                                                                                                                                                  သူသည္ ေန ့စဥ္ ရြာထဲသို ့လာျပီး အရက္ေသာက္သည္။မူးလာလွ်င္ ရြာရိုးကိုးေပါက္ ေလွ်ာက္၍ ဆဲဆို ႀကိမ္းေမာင္း သည္။ ဆဲဆိုျပီးမွ တဲသို ့ျပန္သည္။ ထို ့ေႀကာင့္ တစ္ရြာလုံးက သူ ့ကို ေအာ့ႏွလံုး နာျပီး ေႀကာက္ေနႀကသည္။     
 ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးညိဳေမာင္က အရက္မေသာက္ရန္ ဆံုးမသည့္ အခါ “ခင္ဗ်ားႀကီး အသာေနစမ္းပါဗ်ာ၊က်ဳပ္ကို လာျပီး ဆံုးမ မေနနဲ ့”ဟု အေဖျဖစ္သူကို ျပန္ေျပာသည္။                                                                        အစ္ကိုႀကီး ျဖစ္သူ ကိုေအာင္ျငိမ္းက ဆံုးမရင္လည္း                                                                                 “ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေသာက္တာ မင္းအပူလား၊ မင္းနဲ ့ဘာဆိုင္လို ့လဲ၊ ငါ့ လာျပီး ဆရာမလုပ္နဲ ့”ဟု ေျပာျပန္သည္။                                                                          သားႏွစ္ေယာက္ စကားမ်ားေသာ အသံကို ႀကား၍ ေရာက္လာေသာ ဖခင္ျဖစ္သူက 
 “သား ဒီလို မေျပာရဘူးကြဲ ့၊ မင္းအစ္ကိုက ေကာင္းေစခ်င္လို ့ဆံုးမတာကို နားေထာင္ရ မွာေပါ့ သားရယ္၊ အေဖ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ။                                                                                                                                                         ဤသို ့ေျပာျပီး မ်က္ရည္စမ္းစမ္းႏွင့္ တုန္တုန္ယင္ယင္ ေတာင္းပန္ေနေသာ ဖခင္ျဖစ္သူအား- “ခင္ဗ်ားႀကီး အပိုေတြ လာေျပာမေနနဲ ့။က်ဳပ္တို ့မိသားစုကို အိမ္ေပၚက ႏွင္ခ်တာ လံုးဝ မေက်နပ္ဘူး၊အကုန္လံုး သတ္ ပစ္ မွ ေအးမွာ။”                                                                                                                                                            ဤသို ့ ႀကိမ္းဝါးျပီး ကိုေအာင္သိန္း တစ္ေယာက္ မေက်မခ်မ္းႏွင့္ တဲဆီသို႔ျပန္သြားေတာ့သည္။ နံနက္ ကတည္းက မိုးတဖြဲဖြဲ ရြာေနသည္။ညေန သံုးနာရီ အခ်ိန္တြင္ ေလျပင္း တိုက္ခတ္လာခဲ့သည္။ေလျပင္းႏွင့္ အတူ မိုးက ပို၍ပို၍ သည္းလာသည္။                                                                                                                                   ဇနီး ျဖစ္သူ မေအးရီက မီးေမႊး၍ ထမင္းအိုး တည္သည္။ကိုေအာင္သိန္းက ကေလးကို ေပြ ့ခ်ီျပီး တဲအျပင္တြင္ ထိုင္ လ်က္ ဆူးျဖဴကုန္းေခ်ာင္း ေရတိုးေနသည္ကို ေငးၾကည့္ေနသည္။ 
ဝင္းခနဲ လွ်ပ္စီးလက္သြားသည္ႏွင့္ မေအးရီကို တစ္စံုတစ္ဦးက ေဆာင့္တြန္းလိုက္သလို လြင့္စဥ္ သြားခဲ့သည္။ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို ျခိမ္းခနဲ မိုးႀကိဳးပစ္သံႀကီး က်ယ္ေလာင္ တုန္ဟည္းစြာ ႀကားလိုက္ရသည္။ အင့္ခနဲ သားကေလး ငိုသံႀကားသျဖင့္ တဲအျပင္သို ့မေအးရီ ထြက္လိုက္ေသာအခါ တစ္ကိုယ္လံုး မည္းလ်က္ ရုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ ပက္လက္လန္ လဲက် ေသဆံုးေနေသာ ကိုေအာင္သိန္းကို ေတြ ့လိုက္ရသည္။သို ့ေသာ္ ကေလးကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ ေပ။                                                                                                      မိုးႀကိဳးပစ္၍ ေသဆံုးသူ ကိုေအာင္သိန္း၏ အေလာင္းကို ေန ့ခ်င္းပင္ ရြာအေနာက္ဘက္ရွိ သခၤ်ိဳင္းသို ့ပို ့ေဆာင္ခဲ့ႀက သည္။ အေလာင္း ေျမျမွဳပ္သျဂၤိဳဟ္ ျပီးသည္ႏွင့္ အေလာင္းျမွဴပ္ႏွံရာသို ့တစ္ဖန္ မိုးႀကိဳးတစ္ခ်က္ ပစ္ျပန္သည္။                                                                                                       ထိုေန ့က မျပစ္မွား ထိုက္ေသာ မိဘအား ျပစ္မွား၍ မိုးႀကိဳး ႏွစ္ႀကိမ္ အပစ္ခံရသည္ကို မ်က္ျမင္ ႀကံဳေတြ ့ႀကသူ အားလံုး သတိသံေဝဂ ရရွိသြားခဲ့ၾကေလသည္။ 
                                                                                                                   ခင္ေမာင္တင္(ဝဲေလာင္)                                                                                                                                ျမတ္မဂၤလာ--------၂၀၁၂-ခုႏွစ္၊ဧျပီလ                                                  

No comments: