၁။ ပံုေတာ္ဘုရား၊ ဂုဏ္ေတာ္ဘုရား၊ ဥာဏ္ေတာ္ဘုရား သံုးမ်ိဳးထဲက
ဂုဏ္ေတာ္ဘုရားနဲ႔ ဥာဏ္ေတာ္ဘုရားကို ၾကည္ညိဳတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
၂။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ တရားေတာ္တည္းဟူေသာ အရိပ္ကို မွီခိုျပီးေနရရင္
တစ္ဘဝသာမက ဘဝသံသရာ အဆက္ဆက္ နိဗာန္ေရာက္သည္ထိေအာင္ ခ်မ္းသာသြားႏိုင္ပါတယ္။
၃။ ႏြားေျခရာသို႔ လွည္းဘီးက အစဥ္လိုက္သလို
မေကာင္းေသာစိတ္ျဖင့္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္လွ်င္ ကိုယ့္ေနာက္ကို ဆင္းရဲေတြ လိုက္မယ္။
၄။ အရိပ္က ကိုယ့္ေနာက္ အစဥ္လိုက္သလို
ေကာင္းေသာစိတ္ျဖင့္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္လွ်င္ ကိုယ့္ေနာက္ကို ခ်မ္းသာေတြ လိုက္မယ္။
၅။ ရဟန္းသံဃာနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ လူလို မဆက္ဆံပါနဲ႔။
၆။ ထုတ္၊ ေယာက္၊ ဒိုင္း၊ ျမား စသည္တို႔ျဖင့္ စုေပါင္းတပ္ဆင္ထားတာကို အိမ္-လို႔ ေခၚသလို
ဆံပင္၊ ေမြးညွင္း စတဲ့ ၃၂-ေကာ႒ာသ တို႔ျဖင့္ စုေပါင္းထားတာကို ခႏၵာကိုယ္-လို႔ ေခၚတယ္။
၇။ ဝင္ရိုး၊ ဘီး စသည္ စုေပါင္းထားတာကို ရထား-လို႔ ေခၚသလို
ခႏၵာ ၅-ပါး စုေပါင္းထားတာကို သတၱဝါ-လို႔ ေခၚတယ္။
၈။ သီလျပည့္စံုရင္ သမာဓိ ပညာေတြ အလြယ္တကူ ျပည့္စံုႏိုင္တယ္။
၉။ သီလဆိုတဲ့ တံခါး ပိတ္ထားရင္ ကာယဒါြရ ဝစီဒြါရမွ အကုသိုလ္ေတြ ဝင္မလာႏိုင္ဘူး။
၁၀။ အဆိပ္ကို စားမိလွ်င္ တဘဝပဲ ဒုကၡျဖစ္မယ္။
သံဃာပိုင္ပစၥည္း စားမိလွ်င္ ဘဝအဆက္ဆက္ ဒုကၡျဖစ္မယ္။
၁၁။ အေျပာေကာင္းေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္က ယုတ္ညံ႔လွ်င္ ေရသဖန္းသီးမွည့္လို လူမ်ိဳးပဲ ျဖစ္မယ္။
၁၂။ သီလကို မွီခိုျပီးေနရင္ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ခ်က္ခ်င္းမရေတာင္
ေထာင္က်ျခင္း၊ အဖမ္းခံရျခင္း အပါယ္ေလးပါး က်ေရာက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ပါတယ္။
၁၃။ ခ်မ္းသာခ်င္လွ်င္ လွဴၾက၊ ဆင္းရဲခ်င္လွ်င္ ယူၾက။
၁၄။ ကုသိုလ္ရခ်င္လို႔ ေက်ာင္းလာတာ၊ အကုသိုလ္ ယူမသြားပါနဲ႔။
၁၅။ အငွါးေက်ာင္းေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားကိ္ု ေက်ာင္းရေသာ္လည္း ႏြားႏို႔အရသာကို
မခံစားရသကဲ့သို႔
တရားမက်င့္သူသည္ ပိဋကတ္သံုးပံုကိ္ု သင္ၾကားပို႔ခ် ေဟာေျပာျပသ ေနေသာ္လည္း
မဂ္ဖိုလ္အရသာကို မခံစားရဘူး။
၁၆။ ဒါန သီလ ဘာဝနာ တရားေတြကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္း ျပဳလုပ္ ေဆာက္တည္ ပြားမ်ားရမယ္ဆိုတာ
နားလည္ေအာင္ ဗုဒစာေပ ဗဟုသုတ ေလ့လာမွ ျဖစ္မယ္။
၁၇။ ဗုဒၵစာေပ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့ ပုဂိဳလ္ဟာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတာ္ငမွ ခြဲျခားျပီး မသိႏိုင္ဘူး။
၁၈။ ႏွမ္းေစ့ေလာက္ သူမ်ားအျပစ္ မၾကည့္နဲ႔၊
အုန္းသီးေလာက္ ကိုယ့္အျပစ္ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္။
၁၉။ သီလယူရံုနဲ႔ နိဗာန္မရဘူး။
သမာဓိ ပညာပါ ယူသြား။
၂၀။ သီလမရွိရင္ လက္မွတ္မပါဘဲ ရထားခိုးစီးတဲ့ လူလိုပဲ ေျႏၵရရ မေနႏို္င္ဘူး။
၂၁။ သီလ သမာဓိ ပညာ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ ခႏၲီဆိုတဲ့ သည္းခံျခင္း အေၾကာင္းရင္း ပဓာန ရွိပါတယ္။
သည္းမခံႏိုင္ရင္ သီလေတာင္ ေစာင့္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။
၂၂။ သတိပ႒ာန္တရား ေလးပါး မပြားမ်ားလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာရွည္မတည္ဘူး။
သတိပ႒ာန္တရား ေလးပါး ပြားမ်ားလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာရွည္စြာ တည္မယ္။
၂၃။ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း ဆရာသမားေကာင္းကို ေပါင္းရလို႔ရွိရင္
မျဖစ္ေသးတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြလည္း ဆုတ္ယုတ္သြားပါတယ္။
၂၄။ အျပစ္ကို ေဖာ္ျပျပီး အက်ိဳးလိုလားတဲ့စိတ္နဲ႔ ေျပာဆိုဆံုးမတဲ့ ပုဂိဳလ္ဟာ ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္
ကိုယ့္ဆရာပဲ။
၂၅။ ဟင္းတစ္စက္ လက္ႏွီးစုပ္ေပၚက်ရင္ မထူးျခားေပမယ့္ လက္ကိုင္ပုဝါေပၚကရင္ေတာ့
ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။
မိမိကိုယ္ကို လက္ကိုင္ပုဝါလို သေဘာထားျပီး သီလလံုျခံဳေအာင္ ထိန္းပါ။
ဂုဏ္ေတာ္ဘုရားနဲ႔ ဥာဏ္ေတာ္ဘုရားကို ၾကည္ညိဳတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
၂။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ တရားေတာ္တည္းဟူေသာ အရိပ္ကို မွီခိုျပီးေနရရင္
တစ္ဘဝသာမက ဘဝသံသရာ အဆက္ဆက္ နိဗာန္ေရာက္သည္ထိေအာင္ ခ်မ္းသာသြားႏိုင္ပါတယ္။
၃။ ႏြားေျခရာသို႔ လွည္းဘီးက အစဥ္လိုက္သလို
မေကာင္းေသာစိတ္ျဖင့္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္လွ်င္ ကိုယ့္ေနာက္ကို ဆင္းရဲေတြ လိုက္မယ္။
၄။ အရိပ္က ကိုယ့္ေနာက္ အစဥ္လိုက္သလို
ေကာင္းေသာစိတ္ျဖင့္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္လွ်င္ ကိုယ့္ေနာက္ကို ခ်မ္းသာေတြ လိုက္မယ္။
၅။ ရဟန္းသံဃာနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ လူလို မဆက္ဆံပါနဲ႔။
၆။ ထုတ္၊ ေယာက္၊ ဒိုင္း၊ ျမား စသည္တို႔ျဖင့္ စုေပါင္းတပ္ဆင္ထားတာကို အိမ္-လို႔ ေခၚသလို
ဆံပင္၊ ေမြးညွင္း စတဲ့ ၃၂-ေကာ႒ာသ တို႔ျဖင့္ စုေပါင္းထားတာကို ခႏၵာကိုယ္-လို႔ ေခၚတယ္။
၇။ ဝင္ရိုး၊ ဘီး စသည္ စုေပါင္းထားတာကို ရထား-လို႔ ေခၚသလို
ခႏၵာ ၅-ပါး စုေပါင္းထားတာကို သတၱဝါ-လို႔ ေခၚတယ္။
၈။ သီလျပည့္စံုရင္ သမာဓိ ပညာေတြ အလြယ္တကူ ျပည့္စံုႏိုင္တယ္။
၉။ သီလဆိုတဲ့ တံခါး ပိတ္ထားရင္ ကာယဒါြရ ဝစီဒြါရမွ အကုသိုလ္ေတြ ဝင္မလာႏိုင္ဘူး။
၁၀။ အဆိပ္ကို စားမိလွ်င္ တဘဝပဲ ဒုကၡျဖစ္မယ္။
သံဃာပိုင္ပစၥည္း စားမိလွ်င္ ဘဝအဆက္ဆက္ ဒုကၡျဖစ္မယ္။
၁၁။ အေျပာေကာင္းေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္က ယုတ္ညံ႔လွ်င္ ေရသဖန္းသီးမွည့္လို လူမ်ိဳးပဲ ျဖစ္မယ္။
၁၂။ သီလကို မွီခိုျပီးေနရင္ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ခ်က္ခ်င္းမရေတာင္
ေထာင္က်ျခင္း၊ အဖမ္းခံရျခင္း အပါယ္ေလးပါး က်ေရာက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ပါတယ္။
၁၃။ ခ်မ္းသာခ်င္လွ်င္ လွဴၾက၊ ဆင္းရဲခ်င္လွ်င္ ယူၾက။
၁၄။ ကုသိုလ္ရခ်င္လို႔ ေက်ာင္းလာတာ၊ အကုသိုလ္ ယူမသြားပါနဲ႔။
၁၅။ အငွါးေက်ာင္းေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားကိ္ု ေက်ာင္းရေသာ္လည္း ႏြားႏို႔အရသာကို
မခံစားရသကဲ့သို႔
တရားမက်င့္သူသည္ ပိဋကတ္သံုးပံုကိ္ု သင္ၾကားပို႔ခ် ေဟာေျပာျပသ ေနေသာ္လည္း
မဂ္ဖိုလ္အရသာကို မခံစားရဘူး။
၁၆။ ဒါန သီလ ဘာဝနာ တရားေတြကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္း ျပဳလုပ္ ေဆာက္တည္ ပြားမ်ားရမယ္ဆိုတာ
နားလည္ေအာင္ ဗုဒစာေပ ဗဟုသုတ ေလ့လာမွ ျဖစ္မယ္။
၁၇။ ဗုဒၵစာေပ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့ ပုဂိဳလ္ဟာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတာ္ငမွ ခြဲျခားျပီး မသိႏိုင္ဘူး။
၁၈။ ႏွမ္းေစ့ေလာက္ သူမ်ားအျပစ္ မၾကည့္နဲ႔၊
အုန္းသီးေလာက္ ကိုယ့္အျပစ္ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္။
၁၉။ သီလယူရံုနဲ႔ နိဗာန္မရဘူး။
သမာဓိ ပညာပါ ယူသြား။
၂၀။ သီလမရွိရင္ လက္မွတ္မပါဘဲ ရထားခိုးစီးတဲ့ လူလိုပဲ ေျႏၵရရ မေနႏို္င္ဘူး။
၂၁။ သီလ သမာဓိ ပညာ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ ခႏၲီဆိုတဲ့ သည္းခံျခင္း အေၾကာင္းရင္း ပဓာန ရွိပါတယ္။
သည္းမခံႏိုင္ရင္ သီလေတာင္ ေစာင့္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။
၂၂။ သတိပ႒ာန္တရား ေလးပါး မပြားမ်ားလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာရွည္မတည္ဘူး။
သတိပ႒ာန္တရား ေလးပါး ပြားမ်ားလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၾကာရွည္စြာ တည္မယ္။
၂၃။ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း ဆရာသမားေကာင္းကို ေပါင္းရလို႔ရွိရင္
မျဖစ္ေသးတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ျဖစ္ျပီးသား အကုသိုလ္တရားေတြလည္း ဆုတ္ယုတ္သြားပါတယ္။
၂၄။ အျပစ္ကို ေဖာ္ျပျပီး အက်ိဳးလိုလားတဲ့စိတ္နဲ႔ ေျပာဆိုဆံုးမတဲ့ ပုဂိဳလ္ဟာ ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္
ကိုယ့္ဆရာပဲ။
၂၅။ ဟင္းတစ္စက္ လက္ႏွီးစုပ္ေပၚက်ရင္ မထူးျခားေပမယ့္ လက္ကိုင္ပုဝါေပၚကရင္ေတာ့
ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။
မိမိကိုယ္ကို လက္ကိုင္ပုဝါလို သေဘာထားျပီး သီလလံုျခံဳေအာင္ ထိန္းပါ။
